Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Περπατω....

Δεν ενιωσα ποτε τοσο αδυναμος στην ζωη μου....


Περπατω σε σοκακια που δεν μου θυμιζουν τιποτα, δεν εχω καμια αναμνηση απο αυτα. Μου ειναι αγνωστα, δεν τα καταλαβαινω. Δεν τα νιωθω, δεν ειναι δικα μου γαμωτο. Δεν εχω αναμνηση απο αυτα. Δεν μου λενε κατι.

Μισομεθυσμενος και ο πονος να κοντευει να με κατερρευσει. 30 χρονων σχεδον αντρας και νιωθω οτι το βαρος με συνθλιβει.


Δεν ανηκω εδω στην Γαλλια, δεν ειμαι γαλλος. Ερχομαι απο αλλου....Η αισθητικη μου, οτι αγαπησα, οτι ερωτευτηκα ειναι αλλου, δεν ειναι σε αυτον τον τοπο...Οτι αγαπω, οτι ερωτευομαι, οτι ειμαι δεν ανηκει εδω, δεν αντηχει στο εδω, δεν με ακουει στο εδω...

Ειμαι Ελληνας....Και καθε φορα ποναω που δεν καταλαβαινω, που δεν με καταλαβαινουν, που οτι θελω να πω χανεται στο αερα...Δεν ειμαι του εδω. Ειμαι του εκει. Ειμαι στην Ελλαδα.Η καρδια μου ολη ειναι στην Ελλαδα. Στην ποιηση και στην θαλασσα. Δεν μπορω να εκφραστω, ειμαι βουβος, δεν ακουν την γλωσσα μου, δεν την ξερουν. Και γραφω εδω. Η γλωσσα μου ειναι η ελληνικη, δεν την αντιλαμβανονται, δεν την εχουν διδαχθει.

Θεε μου δεν ξερουν τι θα πει το νησι για τον ελληνα, αυτη την στενη συνδεση.

Νιωθω ξενος, νιωθω ενα τιποτα, ο,τι αγαπω, οι φιλοι μου, οι ερωτες μου ειναι στην ελλαδα. Δεν ξερουν ποσο πολυ μου λειπουν οι εικονες, το νησι, η θαλασσα, ο ηλιος, η μπουκαμβιλια...



Ξερουν την μπουκαμβιλια διαολε, πως την λενε στα γαλλικα...Ειναι σαν να πεφτει πανω μου ενα ολοκληρο κτιριο και να τσακιζει τα κοκκαλα μου. Νιωθω βασικα ξενος εδω, παντελως αγνωστος. Περπαταω σε σοκακια που δεν με ξερουν, δεν τα ξερω, δεν τα ποναω, μου ειναι αδιαφορα.


Καταλαβαινω τι αγαπω, καταλαβαινω που εχω την καρδια μου, καταλαβαινω τι μου ανηκει.  Μου ανηκει ο,τι ελληνικο, ο,τι εκφραζει τον ελληνα ειναι δικο μου. Γιατι εχω δει τις ιδες εικονες μαζι του.

Νιωθω μονος Ελυτη, το ξερεις, ποναω, ποναω που δεν μπορω να πω τις λεξεις σου και αυτες να γινουν κατανοητες. Μου λειπει η γλωσσα, μου λειπει η ελληνικα, μου λειπε η εκφραση, τοσο ακριβης και ποιητικη οσο η ελληνικη.


Ποναω Ελυτη ξερεις, ησουν και εσυ μεναστης στο Παρισι. Πως θα μπορουσες ποτε να εκφραστεις στα γαλλικα? Πως θα ελεγες τον λεβαντε, τον μπατη, την τραμουνταντα? Πως? Δεν μπορεις να εκφραστεις πληρως παρα μονο στην γλωσσα που εζησες, που βιωσες, τα αλλα ειναι απλα σαχλες.

Η ξενιτια ειναι φριχτη γαμωτο.....

43 σχόλια:

Κ. † είπε...

Δεν ξέρω τι να σου πω...Η ζωή είναι ρίσκο,πάντως.Κι όπως κάθε ρίσκο,έχει και τίμημα.Αφήνεις κάτι για κάτι άλλο...Μακάρι να είχαμε ό,τι ποθούμε και να 'μασταν ευτυχισμένοι!
Καλημέρα και κουράγιο...

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

Είναι σα να είσαι τρελά ερωτευμένος με μια γυναίκα, να τη θέλεις, να την ποθείς κολασμένα, κάθε κύτταρό σου να την αναζητά…
Μα για λόγους κάποιους, να κοιμάσαι με άλλην…
Κάθε λέξη σου, που εδώ σπαράζει, φωνάζει: τι νόημα έχει να ζω μακριά σου…

Μακάρι ο νόστος σου σ' επιστροφή να σε οδηγήσει, μακάρι οι λόγοι σου σύντομα να εκλείψουν…

Ανώνυμος είπε...

Φίλε Αλχημιστή, δεν είσαι μόνος. Όπου και να πας, η Ελλάδα σε ακολουθεί και, καμιά φορά, δεν σε πληγώνει...
Άννα Πάρος

Marouli είπε...

Τις τελευταιες μερες σε σκεφτομουν τοσο εντονα και αναρωτιομουν πως περνας, κατι με εκανε να ανησυχω και τωρα που διαβασα καταλαβα..

Στεναχωριεμαι που αισθανεσαι τοσο ξενος εκει αλλα ξερεις καλα οτι ειναι προσωρινο αυτο μοναχα σκεψου.. Θα βρεις τον τροπο να εκφραστεις ειμαι σιγουρη! Ηρεμησε και προσπαθησε παλι ;)

Μαρουλοφιλακια!

Να προσεχεις! :*

Velvet είπε...

Σαν εξομολόγηση

Την μοναξιά ποτε δεν την αγάπησα
κι ας με συντρόφευε τα βράδια
Ειχα τη μουσική, ο ήχος της κιθάρας
είναι λυτρωτικός, ξέρεις
και η γραφή ηταν καθαρτική για μενα
Αγάπησα τον τόπο που με φιλοξένησε,
του ανθρώπους, τις πολιτείες που επισκέφτηκα
Κι ας ζούσα μέχρι τότε σαν φυγάς,
τσιγγάνος χωρίς πατρίδα
κι ας μην άντεχα στον ίδιο τόπο να μένω,
Μέχρι που έρχεται ο έρωτας,
κρατιέσαι στο απάγκιο του,
γέρνεις σε μια αγκαλιά κι αποκοιμιέσαι
Φτιάχνεις το σπίτι σου,
δένεις την βάρκα σου,
κι ας είναι τα πανιά σου διπλωμένα
Σου εύχομαι ναβρεις κι εσυ
τ’ απάνεμο λιμάνι σου μια μέρα.






Μαζεστίξ είπε...

Όλα αυτά που αναφέρεις είναι οι λόγοι που δεν έφυγα ποτέ από την Ελλάδα.
Υπήρξε κάποια στιγμή που μου προτάθηκε κι αυτό, αλλά δεν άντεξα και μόνο στην ιδέα ότι το πρωί που θα ξυπνούσα δε θα 'βλεπα τον ήλιο της, δε θα μύριζα τον αέρα της (όσο μολυσμένος και να 'ναι), δε θα μίλαγα τη γλώσσα της.
Πώς θα 'λεγα σε κάποια ολόψυχα "σ' αγαπώ";
Το "i love you" δε με καλύπτει.
Δε μου λέει τίποτα.
Έτσι κι αλλιώς στας Ευρώπας είτε μιλάς για γυναίκα είτε για το ποδόσφαιρο, την ίδια λέξη χρησιμοποιείς: "i love Mary, i love football"...

Αλλά ξέρεις κάτι ξενιτεμένε φίλε;
Την Ελλάδα, όπου κι αν είσαι, μέσα σου την κουβαλάς.
Όπου θα βρίσκεστε τρεις Έλληνες μαζί, η Ελλάδα θα είναι εκεί, να ζωντανεύει ανάμεσά σας.
Στα λόγια σας, στα αστεία σας, στα τραγούδια σας, στα φιλιά σας, στις αναμνήσεις σας, στα όνειρά σας.

Μην ξεχνάς τον Οδυσσέα.
Όλη η ζωή είναι "Νόστος".
Ένα ταξίδι για να επιστρέψουμε εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε.
Εγώ, ξέρεις, δεν έφυγα από την Ελλάδα.
Αλλά έφυγα από την Αθήνα.
Κι εμένα μου λείπουν όλα από την Αθήνα.
Όλη μου η ζωή είναι εκεί.
Έπρεπε όμως να φύγω για να επιβιώσω.
Θα δουλέψω εδώ ώσπου να ξαναφτιάξουν τα πράγματα και να γυρίσω πίσω, εκεί που ανήκω.
Έτσι θα κάνεις κι εσύ.
Αφού αγαπάς την Ελλάδα, ούτε την θα την εγκαταλείψεις ούτε θα σε εγκαταλείψει κι αυτή ποτέ.
Όταν περάσει η μπόρα, θα γυρίσουμε όλοι εκεί που ανήκουμε.
Μην ανησυχείς.
Κάνε ό,τι πρέπει να κάνεις για την επιβίωση και η μέρα εκείνη δε θα αργήσει...

'Ανθρωπος στον Πλανήτη είπε...

Μη μου στενοχωριέσαι... που λέει και το τραγούδι, φίλε μου.

Εύχομαι γρήγορα να επιστρέψεις στη θάλασσα, στο νησί, σ' αυτούς που αγαπάς. Δεν ξέρω πότε είναι προγραμματισμένο αλλά εσύ κάντο σύντομα.

Κοίτα τώρα τι θα κάνεις: Βάλε εκεί χάμω ένα ποτηράκι κρασί και παίξε ελληνικά τραγούδια να γλυκάνεις.
Αν θέλεις παίξε κι αυτό ( http://www.youtube.com/watch?v=TDVtFhgy30o ) που το αφιερώνω κι εγώ σε δικούς μου αγαπημένους που είναι εκεί στα Παρίσια σαν κι εσένα. Ίσως βουρκώσεις, ίσως κλάψεις και μια στάλα... Δεν πειράζει, κάντο. Δε βλάπτει, σε ξαλαφρώνει.

Να ξέρεις ότι είμαστε πολλοί σ'αυτή τη μπλογκοπαρέα που σε σκεφτόμαστε και σε λογαριάζουμε δικό μας παιδί, κι ας μην έχουμε ανταμώσει ποτέ.

Να 'σαι καλά αγόρι μου και να προσέχεις τον εαυτό σου.

Μαρία Νι είπε...

"Εδώ μακριά που βρίσκομαι,
σε αυτό το περιγιάλι,
να έχεις ελπίδα στο θεό,
πως θα γυρίσω πάλι."

Το είχε γράψει ο παππούς μου στη γιαγιά μου όταν ήταν μακριά της.

Καλή αντάμωση ξενάκι μου.
θα βρεθούμε ξανά...

http://www.youtube.com/watch?v=jid20ioKOdE

xristin είπε...

Ξέρω ότι η σημερινή ξενιτειά δεν είναι όπως η ξενιτειά των προηγούμενων γενιών.
Τώρα οι νέοι άνθρωποι φεύγουν οργισμένοι και έχουν μέσα τους έναν βουβό θυμό που δεν ξέρουν πώς να εκτονώσουν,και έχοντας στις βαλίτσες τους πλούσια εφόδια τα οποία δεν μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν στον τόπο τους.
Είσαι όμως 30 χρονών και έχεις όλη την ζωή σου μπροστά,δηλαδή έχεις χρόνο και για προσαρμογή και για…επιστροφή αν θεωρήσεις ότι η ξενιτειά δεν αντέχεται.
Μάθε να υποστηρίζεις τις επιλογές σου και να δεις που θα είσαι περήφανος όχι επειδή έφυγες, αλλά που τόλμησες να κοιτάξεις την αλήθεια κατάματα και να ακολουθήσεις τον δρόμο που έκρινες ότι έπρεπε να ακολουθήσεις την δεδομένη στιγμή.
Όταν η μοίρα το φέρνει να βρεθούμε σε ξένο τόπο μας προκύπτει ξαφνικά μια έντονη ανάγκη για εικόνες από την πατρίδα μας,μας λείπουν καθημερινά πράγματα στα οποία δεν δίναμε σημασία, μας λείπει η γλώσσα και ξαφνικά βρίσκουμε απάντηση στην γνωστή και τετριμμένη ερώτηση «“Τι είναι η πατρίδα µου;"
Θεώρησε λοιπόν κέρδος την ανακάλυψη της απάντησης για το τι σημαίνει πατρίδα.
Σου το λέω εγώ που η μοίρα το έφερε να ζήσω στην ξενιτειά.

Ανώνυμος είπε...

Η αληθινη πατριδα μας ειναι τα παιδικα μας ονειρα,ελα ομως που αυτα εχουν ζυμωθει μ αυτη εδω τη γη..Κουραγιο φιλε μου,θα βρεθουμε ξανα... ΒΑΣΩ

christinakal είπε...

Ολομόναχος, ξένος, παντάξενος... που λέει και ο Ιωάννου.
tu n'es pas seul mon cher..
ποιος άραγε νιώθει πλέριος μακριά από τους ανθρώπους που αγαπά;
μπορείς πάντοτε να γυρίσεις βέβαια.. η πατρίδα θα είναι πάντοτε εδώ να σε περιμένει.. όμως από την άλλη, πώς να γυρίσεις σε έναν κόσμο που βυθίζεται σιγά σιγά;

Ἅ λ ς είπε...

Σε ένα ποιημα του ο Σικελιανός έλεγε "ξένος εγώ δεν είμαι".
Όσο κουβαλάς μαζί σου την πατρίδα να είσαι ευτυχισμένος και περισσότερο από αυτό να είσαι περήφανος γιατί φεύγοντας πολλοί την ξεχνούν!

(δειλά επιστρέφω στο μπλογκ σου)

Κεράσια και Κρίνοι είπε...

Γεια σου πατρίδα!

Εδώ είμαστε όλοι, νοερά και φυσικά!

agriomeli είπε...

Πολλες φορες αντι να παρηγορουμε
πετυχαινουμε το αντιθετο με τα λογια μας...να το κανουμε πιο συναισθηματικο αρα πιο οδυνηρο.
Σωπασε...
ο καθενας κρυβει κι εναν πονο με διαφορετικη προελευση.
Δημιουργησε οπου κι αν βρισκεσαι...
Και λεω πολλες φορες:"σημασια δεν εχει να τηλωσω μα να μην πεθανω απ΄την πεινα".

Συνοδοιποροι...ναι?

Αγαπη απο καρδιας!

Joan Petra είπε...

Φίλε Αλχημιστή Καλησπέρα/Καλημέρα;
Ανάλογα την ώρα που θα με διαβάσεις.
Θέλω κάτι να δεις εδώ:
"ο πιο πιστός φίλος του σκύλου":

"ΚΙ ΑΝ ΠΕΡΠΑΤΩ ΚΙ ΑΝ ΠΕΡΠΑΤΩ"

http://pistos-petra.blogspot.gr/

Είναι μια αναδημοσίευση τού "Περπατώ" κι ύστερα θα τα πούμε.
Θα ήθελα να σου πω "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ", αλλά η λέξη είναι πάρα πολύ φτωχή...

ΣΕ ΦΙΛΩ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.




Meli Kanella είπε...

Ένιωσα σαν να είμαι και εγώ εκεί κοντά σου και να μοιράστηκα όλα αυτά τα συναισθήματα.. δεν έχω διαβάσει έως σήμερα τέτοια ανάρτηση υπέροχη..

Δεν ξέρω τι να ευχηθώ και αν υπάρχουν περιθώρια για ευχές.. το μόνο που θα πω να καταφέρεις να ξανανιώσεις λίγο όλα αυτά που τόσο αγαπάς και σου λείπουν.. να πάρεις λίγη παραπάνω ζωή από όση έχεις..

Σου στέλνω τα φιλιά μου για μια όμορφη ημέρα!

aerlynrpg είπε...

Αχ καλε μου...Καταλαβαινω ως ενα βαθμο τον πονο σου που εισαι μακρια...
Αλλά...υπαρχει και το αλλά... :) Εσυ ξερεις κ μπορεις να συγκρινεις...Εγω παλι θα ηθελα να ημουν ξενη σε καποια πολη στη Γαλλια εστω κ για λιγο αλλα δεν...
Σύμφωνοι δεν μπορουν να σε καταλαβουν σε οτι λες,δεν υπαρχουν αυτες οι ποιητικες λεξεις στα γαλλικα αλλά δεν μπορεί!Για κατι καλο εισαι εκει ε?Μην το ξεχνας και μην χανεις το στοχο σου...Ελυτης ειναι ενας και μοναδικος η μεγαλη μου αγαπη...("...εχεις μια γευση τρικυμιας στα χειλη..." ;) )
Μην στεναχωριεσαι μωρε...Ολα θα πανε καλα για ολους,ελπιζω να ηταν μια κακη στιγμη σου :) Τις εχω κι εγω πότε πότε (ξερεις!)...

Φιλια πολλα...

Aerlyn0204 είπε...

Αχ καλε μου...Καταλαβαινω ως ενα βαθμο τον πονο σου που εισαι μακρια...
Αλλά...υπαρχει και το αλλά... :) Εσυ ξερεις κ μπορεις να συγκρινεις...Εγω παλι θα ηθελα να ημουν ξενη σε καποια πολη στη Γαλλια εστω κ για λιγο αλλα δεν...
Σύμφωνοι δεν μπορουν να σε καταλαβουν σε οτι λες,δεν υπαρχουν αυτες οι ποιητικες λεξεις στα γαλλικα αλλά δεν μπορεί!Για κατι καλο εισαι εκει ε?Μην το ξεχνας και μην χανεις το στοχο σου...Ελυτης ειναι ενας και μοναδικος η μεγαλη μου αγαπη...("...εχεις μια γευση τρικυμιας στα χειλη..." ;) )
Μην στεναχωριεσαι μωρε...Ολα θα πανε καλα για ολους,ελπιζω να ηταν μια κακη στιγμη σου :) Τις εχω κι εγω πότε πότε (ξερεις!)...

Φιλια πολλα...

Aerlyn0204 είπε...

Plz σβησε το πιο πανω σχολιο εκανα βλακεια...sorry...

μαχαιρης είπε...

A να χαθεις..Με δακρυσες...!!
Να σκεφτεις..
Ετσι αισθανομαι εγω..Ακομα και στην Αθηνα...!!

Ξενακι...!!

AnD είπε...

Μία είναι η Ελλάδα, μία είναι και η πατρίδα του καθενός.
Μπορεί να μην μπορείς να εκφραστείς όπως στη γλώσσα σου κι αυτό να είναι δύσκολο. Μπορεί να νιώθεις έξω απ'τα νερά σου, μπορεί να είναι όλα άγνωστα αλλά κι αυτό δεν έχει τη γοητεία του όταν το δεις σαν ένα όμορφο ταξίδι; Η Ελλάδα είναι πάντα εδώ και όταν γυρίσεις θα είναι εδώ.
Αλλά αυτά τα χρόνια που ζεις έξω κι έρχεσαι σε επαφή με μια ξένη γλώσσα, με την αλήθεια που οι Γάλλοι δε θα μπορούσαν να εκφράσουν στα ελληνικά είναι κάτι μοναδικό.
Ενας άνθρωπος είναι το σύνολο των εμπειριών και των ταξιδιών του και σίγουρα ο Ελύτης κουβαλούσε μέσα του το Παρίσι ή τις μέρες που πέρασε μακριά απ'την Ελλάδα.
Τώρα γίνεσαι ο άνθρωπος που θα επιστρέψει αύριο στην Ελλάδα.

Καλή σου μέρα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ K

Κοιτα συμφωνω οτι καθε τι ειναι επιλογη. Αν και οχι 100% παντα. Αν ειχα δηλαδη μια επιλογη θα γυρνουσα στην ελλαδα. Αλλα δεν ειχα να κανω κατι στην ελλαδα οποτε απο αναγκη εφυγα. Οπως και οι περισσοτεροι νομιζω. Δεν χρειαζεται να πεις κατι, το σχολιο σου αρκει, σε ευχαριστω που περασες!

Να σαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Λυχνος Καιομενος

πολυ ποιητικα το εθεσες και μου αρεσε πολυ! Σε ευχαριστω. Οπως το θετεις ειναι, αλλη με φιλοξενει, αλλη με τρεφει αλλα ο ερωτας μου ειναι για αλλη. Παντα περιθωριο για απιστιες και αχαριστεια δεν νομιζεις? Δεν μπορουμε να κρυφτουμε απο τον εαυτο μας. Τα φιλια μου λυχνε μου.

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Αννα

Σε ευχαριστω πολυ! Φιλια στην ομορφη Παρο!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Μαρουλη,

κατι παροδικο ηταν, ενα παραπονο της στιγμης, υπο την επιρροια αλκοολ. Σε ευχαριστω που με σκεφτεσαι. Να εισαι καλα! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Velvet

Σε ευχαριστω πολυ για αυτη την ειλικρινη καταθεση σκεψεων. Φαινεται οτι ειναι ειλικρινης και αυτο με κανει πολυ χαρουμενο. Ελπιζω να το βρω το λιμανι μου...Κατα προτιμηση στην ελλαδα. Να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Μαζεστιξ

Ξερεις φιλε μου, οταν καναμε την Οδυσσεια του Ομηρου στο σχολειο δεν μου εκανε κατι φοβερο. Τωρα που το σκεφτομαι, καταλαβαινω γιατι ειναι εργο τεχνης και εμεινε στον χρονο. Και επισης καταλαβαινω γιατι αυτος ο αμοιρος Οδυσσεας περασε τοσα πολλα για να γυρισω στην πατριδα. Εμαθα τον νοστο. Και νιωθω πιο γεματος τωρα.

Να εισια καλα και σε ευχαριστω για το σχολιο σου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Ανθρωπος

Ανθρωπε με συγκινουν βαθεια τα λογια σου, και εσας σας λογαριαζω για δικους μου ανθρωπους. Και ειναι ανιδιοτελες, και με υψιστη αξια. Να εισαι καλα και σε ευχαριστω για το τραγουδι! Και εσυ να προσεχεις! Τα χαιρετισματα μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Μαρια Νι

αχ αυτος ο παππους. Ποιητη σε κανει ο ερωτας! Σε ευχαριστω. Τα φιλια μου καλο μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Χριστιν

Σε ευχαριστω πολυ για το σχολιο σου, ναι η ξενιτια ειναι φριχτα δυσκολη. Ναι ισως το φευγιο ναι δινει απαντηση στο ερωτημα τι ειναι η πατριδα. ΑΚουγεται κλισε αλλα ισχυει, οταν χανουμε κατι εκτιμαμε αυτο που χασαμε!

Να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Βασω

Ναι τα παιδια μας ονειρα ισως ειναι οι πιο βαθειες ριζες. Στον τοπο και στον χρονο, ενα σημειο αναφορας.

Να μου εισαι καλα, φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Christinakal

Το ξερω οτι δεν ειμαι μονος μου. Σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια. Στο ερωτημα που εθεσες δεν μπορω αν απαντησω. Αυτο που σκεφτομαι ειναι οτι αν φυγουμε ολοι τι θα μεινει να στηριξει αυτη την ερημη την χωρα?

Τα φιλια μου μικρη!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Αλς
Καλως ηρθες παλι καλη μου, ξερεις οτι εισαι παντα ενα προσωπο ευπροσδεκτο! Ελπιζω να αποκατασταθηκε η συνδεση του ιντερνετ! Σε ευχαριστω πολυ. Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Κερασια και κρινοι

Μου αρεσε αυτο το δυναμικο! Το γεια σου πατριδα!

Και το νοερο εχει την σημασια του, δεν χρειαζεται παντα να υπαρχει φυσικη επαφη! Να μου εισαι καλα! Φιλια πολλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ agriomeli

Καταρχην καλως ηρθες! Δεν μου αρεσαν ποτε οι παρηγοριες, δεν ωφελουσαν ετσι και αλλιως και αυτο το ξερω πολυ καλα. Δεν θελω παρηγορητες, συνοδηπορους θελω που θα ελεγε και καποιος του οποιου τα λογια παραφραζω και δεν θυμαμαι ποιου. Του Νιτσε μαλλον.
Ναι ο καθενας υποφερει για διαφορετικο λογο, το ξερω.

Σε ευχαριστω πολυ για την αγαπη σου απο καρδια και ανταποδιδω!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Joan Petra

Τωρα εσενα τι να σου πω? Με τιμας που εβαλες την αναρτηση μου σοτ μπλογκ σου αν και δεν ειναι απο τις καλες μου. Ολο παραπονο και δεν ειμαι συνηθως ετσι! Αλλα ας ειναι, σε ευχαριστω πολυ. Σε ευχαριστω ακομα περισσοτερο γιατι νιωθω οτι τα εννοεις αυτα που γραφεις! Να σαι καλα και το εκτιμω πολυ!

Φιλια πολλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Μελι Κανελλα

Καλη μου ηταν ετσι οπως μου βγηκαν ανακατα και μπερδεμενα. Χαιρομαι που δεν τα εσβησα το επομενο πρωι που τα ξαναδιαβασα. Επισης χαιρομαι που ειχαν ενα νοημα και εναν ειρμο και δεν ηταν παντελως ακαταλυπτα. Εχω αρκετες αντοχες στο αλκοοκ βλεπω. Φιλια πολλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Aerlynrpg

Ναι μαλλον θα πανε καλα εν τελει. Για αυτο δεν προσπαθουμε ολοι τελικα, ετσι δεν ειναι?

Σε φιλω γλυκα!

P.S. Θα το σβησω το διπλο σχολιο, μην ανησυχεις!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Μαχαιρης

Δεν ηθελα να στεναχωρησω τον κοσμο...Συγγνωμη για το αρνητικο της διαθεσης αλλα καποια συναισθηματα πρεπει να τα αφηνεις να βγαινουν. Ακομα και οχι στο χαρτι αλλα σε bits and bytes.

Το ξερω οτι και στην ελλαδα ισως να ενιωθα τα ιδια. Ειναι μπερδεμα, δεν ξερω...Να εισαι καλα φιλε μου! Σε ευχαριστω για το σχολιο σου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@AnD

Last but not least καλη μου φιλη!Ξερω οτι ισως φορες ακουγομαι αχαριστος που εδω ειμαι σχετικα καλα ενω καποιοι στην ελλαδα δεν εχουν να φανε. Με μια εννοια θα εβλεπα το κειμενο κλαψες παιδου 5 χρονων, αλλα πιστεψε με δεν ειναι ετσι!

να εισαι καλα που περνας φιλη μου, και που θα παει, θα την βρουμε την Ιθακη μας. Σε φιλω γλυκα!

agrimio είπε...

Δικαιολογημένα να νιώθεις αυτό το roller coaster συναισθημάτων. Η μετανάστευση δεν είναι εύκολη για κανέναν, πόσο μάλλον όταν δεν έχεις δικούς σου ανθρώπους δίπλα σου. Έχω την τύχη να βρίσκομαι με χιλιάδες ομογενείς, σε μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές συνοικίες. Όμως παρόλα αυτά πολλές φορές αισθάνομαι σαν ξένη ανάμεσα στους ξένους, καθώς οι ομογενείς εδώ είναι πολλοί διαφορετικοί.

Κουβαλάς μέσα σου μια μικρή Ελλάδα - οι σκέψεις σου, τα συναισθήματά σου, τα παιδικά σου βιώματα, οι φίλοι και η οικογένειά σου, τα βήματα που κάνεις στο εξωτερικό και τα αφιερώνεις στην Μητέρα μας. Κι εμείς εδώ, δειλά καμιά φορά, αλλά σίγουρα σταθερά να κρατάμε ο ένας το χέρι του άλλου. Επειδή όποιος δεν έχει ζήσει την ξενιτιά, δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει.

Τα είχα μαζεμένα κι εγώ μέσα μου όλα αυτά που έγραψες, αλλά δεν τα είχα αφήσει να ξεχυθούν σαν ορμητικός χείμαρρος στο χαρτί. Σ'ευχαριστώ που το έκανες εσύ για εμένα! :)


Η συνξενιτεμένη σου από Μελβούρνη. Θεωρώ παρήγορο ότι μπορείς -θεωρητικά πάντα- να επισκέπτεσαι την Πατρίδα πιο τακτικά λόγω απόστασης. :)

Να έχεις ένα υπέροχο Σαβ/κο

AnD είπε...

Καλημέρα Αλχημιστή!

Όχι, δε μου φαίνεσαι καθόλου αχάριστος και δεν σε συγκρίνω με όσους έχουν διαφορετική ζωή.
Ο καθένας κάνει τη ζωή του και αυτή έχδει τις δυσκολίες της όπως κι αν φαίνεται στους άλλους.
Μόνο σου λέω πως η Ελλάδα και η κάθε Ιθάκη είναι εδώ, κατά τη δική μου άποψη δεν πεθαίνει, και τώρα είναι η ώρα που κάνεις το ταξίδι σου. Να το χαρείς!

Φιλιά!

euoula είπε...

Πολύ έντονο........ πραγματικά συγκίνηση μου προκάλεσε...... συγγνώμη για το ορθογραφικο στο μαιλ. Μπουκαμβιλια θα φυτεψω!!