Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Και εκεί που πέφτεις σηκώνεσαι εν τέλει

Η Χριστίνα μου τόνισε ότι έχω πέσει πολύ τελευταία και οι δυσάρεστες αναρτήσεις διαδέχονται η μια την άλλη. Από την μια δεν μπορώ να κάνω και τίποτα άλλο απο το να γράψω αυτά που νιώθω και η αλήθεια είναι οτι φυσικά δεν πετάω στα σύννεφα με την όλη κατάσταση. Από την άλλη αν σε εγκλωβίσει ο φόβος δεν μπορείς να κάνεις και πολλά για να αλλάξεις την μοίρα σου. Και ως σωστός ιστορικός υλιστής δεν μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να μένω στην μιζέρια για πολύ, παρά μόνο τόσο όσο χρειάζεται η ψυχή μου για να ανασάνει.

Της υποσχέθηκα λοιπόν ότι κάτι θα σκεφτόμουν να γράψω αισιόδοξο. Αλλά τελικά δεν μπόρεσα κάτι που ξεπερνά την ορμή και την δύναμη του Γιάννη Ρίτσου. Και δεν μπόρεσα να βρώ καλύτερη μελοποίηση από αυτή που έκανε ο Μίκης. Και οι δυο προερχόμενοι από εποχές καθόλου εύκολες ή απλές. Και οι δυο με τους κοινωνικούς αγώνες να στιγματίζουν την τέχνη τους. Πως θα μπορούσα να πω κάτι παραπάνω πέρα από αυτά που αυτοί έχουν να καταθέσουν στο παρακάτω απόσπασμα απο την συναυλία για την πτώση της χούντας.

Και τώρα χούντα έχουμε. Η ιστορία καμιά φορά κάνει κύκλους. Και τα τραγούδια είναι πιο επίκαιρα από ποτέ.




Ὅταν σφίγγουν τὸ χέρι, ὁ ἥλιος εἶναι βέβαιος γιὰ τὸν κόσμο
ὅταν χαμογελᾶνε, ἕνα μικρὸ χελιδόνι φεύγει μὲς ἀπ᾿ τ᾿ ἄγρια γένεια τους
ὅταν κοιμοῦνται, δώδεκα ἄστρα πέφτουν ἀπ᾿ τὶς ἄδειες τσέπες τους
ὅταν σκοτώνονται, ἡ ζωὴ τραβάει τὴν ἀνηφόρα μὲ σημαῖες καὶ μὲ ταμποῦρλα.


Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Εκλαψα

Εκλαψα με λιγμους σημερα.Ειμαι φριχα πιωμενος αποψε. Ηπια 4 μπυρες με 10% vol. Ειμαι τελειως γκολ. Αλλα εκλαψα. Εκλαψα μπροστα στα αφεντικα μου στην Γαλλια, εκλαψα μπρστα στους συναδελφους. Το αλκοολ βγαζει μπροστα ολη την ειλιρκινεια και η γιαγια μου ελεγε οτι πιωμενος βγαζεις τον αληθινο σου εαυτο. Δεν ξερω τι γραφω γιατι με δυσκολια ορθογραφω τις λεξεις. Ειμαι γκλολ που λενε. Δεν εχω συναισθηση τηου τι γραφω. Γραφω ω οπως μου ερψχονται. Αλλα εκλαψα μπροστα στο αφεντικο μου. Και στουτς συνδαλφους. Εκλαψα για την πορεια της χωρας μου. Εκλαψα για την ελλειψη ευκαιριων. Υπαρχουν ανθρωποι καλυτεροι απο εμενα. Δεν τουτς δινονται ευαιριες. Ποναω για αυτους. Εκλαψα με λιγμους. Εκλαψα για πρωτη φορα μες λιγμους για την ελλαδα. Τους ειπα οτι για εμενα δεν ειναι μια χωρα. Ειναι ονοματα και φιλοι. Τους ποναω, τους υποφερω. Ξερω οτι δεν ειναι καλα. Ικετεψα οτι δεν ειναι μια λεξη η χωρα μου, ειναι ανθρωποι με ελπιδες. Ημουν τυχερος που βρεθυηκα στην Γαλλια. Μπορει αλλοι να ηταν καλυτεροι απο εμενα.  Αλλα εμεινα στην ελλαδα. Και εκλαψα πολυ ειλικτινως αποψε. Εκλαψα μπροστα σε ολους τους. Χωτρις ιχνος ντροπης. Ειμαι πιωμενος και λαχανιασμενος. Αλλα ποναω τους ανρθωπους της πατριδας μου. τους ποναω πολυ...Δεν μπορω να γραψω κατι αλλα, οι δυανμιεις που λιγοστευουν...Σας χαιρετω...Εσταξα πολυ κλαμα για την Ελλαδα αποψε. Την αγαπαω αυτη την χωρα. Δεν ειναι ενα ονομα...Ειναι οι φιλοι μου....

Που χάθηκε η τόση ευαισθησία θεέ μου;

Γεια σας.
Ήρθα για να σας δείξω ο ίδιος την οδό ονείρων. Δεν ξεχωρίζει...
Είναι ένας δρόμος σαν όλους τους άλλους δρόμους, της Αθήνας,
είναι ας πούμε ο δρόμος που κατοικούμε, μικρός, ασήμαντος, λυπημένος,
τυραννικός, μα και απέραντα γλυκός.
Έχει πολύ χώμα, πολλά παιδιά, πολλές μητέρες, πολλές ελπίδες,
και πολύ σιωπή.
Και όλα σκεπασμένα απο έναν τρυφερό μα και αβάσταχτο ουρανό.
Εδώ, σε αυτό το δρόμο γεννιούνται και πεθαίνουν τα όνειρα τόσων παιδιών,
ίσα με την στιγμή που η αναπνοή τους θα ενωθεί με το ανοιξιάτικο αεράκι του επιταφίου. και θα χαθεί.
Όμως την νύχτα δεν τους πιάνει ο ύπνος, και όταν δεν ονειρεύονται τραγουδούν.


--Μάνος Χατζιδάκις, Οδός Ονείρων.


 


Αφιερωμένo στα όνειρα μας, όσα ήρθαν, έφυγαν και θα ξανάρθουν. Γιατί το ανεκπλήρωτο πάντα επιστρέφει ψάχνοντας την δικαίωση...

Και όταν πεθαίνουν αυτοί που λάμπουν ο κόσμος γίνεται ακόμα πιο σκοτεινός. Θα απαιτείται μεγάλη προσπάθεια από το σύμπαν να γεννά την αρετή και την τέχνη στους ανθρώπους, για αυτό το κάνει τόσο σπάνια.

"Κάθε κήπος έχει μια φωλιά για τα πουλιά, κάθε δρόμος μια καρδιά για τα παιδιά.."

Καλό σας βράδυ...

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Σκεψεις πανω στο θεμα της Νεοελληνικης Γλωσσας 2

Και συνεχιζω απο την προηγουμενη μου αναρτηση την αναπτυξη του θεματος μου που χωρισα σε δυο μερη για να μην μπλεξω αφενος τα μπουτια μου στην αναλυση, αφετερου για να ειναι πιο ευκολο στην αναγνωση.

Και φυσικα το θεμα δεν ειναι πως ερμηνευται θεολογικα η τεχνη ενος πολιτισμου η αν αυτη η αναγωγη εχει καποι ιδιαιτερο νοημα. Φυσικα η τεχνη περιεχει στοιχεια των θρησκευτικων καταβολων του λαου μεσα στον οποιο αναπτυσσεται αλλα το συμπερασμα της Αρβελ στο αποσπασμα ειναι ιδιαιτερο περιεργο. Ιδιαιτερο περιεργο ειναι δε που αναπαραγονται τετοιου ειδους κειμενα στα σχολεια.

Γιατι η αναλυση της τεχνης ενος λαου αφενος ειναι"εκτος υλης" στο σχολειο του νεοελληνικου κρατους και αφετερου η κριτικη αναλυση σε ενα κειμενο γραμμενο σε επιπεδο πραγματειας ειναι δυσκολο να διαβαστει κριτικα απο ανθρωπους 18 χρονων. Και οχι επειδη οι 18αρηδες ειναι χαζοι η βλακες αλλα απλουστατα επειδη δεν διδαχθηκαν την αναλυση και αντιπαραβολη διαφορετικων πηγων και κριτικη ερμηνεια τους. Αφου το σχολειο προωθει το ενα και μοναδικο βιβλιο που περικλειει ολη την αληθεια του κοσμου, γιατι να διαβασουμε αλλες πηγες? Ας διαβαζουμε μονο απο το σχολικο βιβλιο.

Ας συμμαζεψω τις σκεψεις μου γιατι ξεφευγω. Ελεγα λοιπον οτι η αναλυση ενος δοκιμιου η μιας πραγματειας ειναι δυσκολη υποθεση. Ειναι σαν να δινεις σε εναν μαθητη λυκειου επιστημονικο αρθρο και να τον ρωτας αν το μοντελο που προτεινεται στο αρθρο εξηγει επαρκως την πραγματικοτητα. Και φυσικα πως θα σου απαντησει ο μαθητης?

Για αυτο θεωρω εξαιρετικα δολιο και υπουλο να δινονται πραγματειες για αναλυση σε μαθητες οταν στο σχολειο δεν γινονται ποτε αναλυσεις κειμενων περα απο αυτα που υπαρχουν στο σχολικο βιβλιο η εστω παρεμφερη με αυτα.

Και οι αρχαιοι ελληνες? Τελικα ποια ειναι η θεση τους στην ιστορια, φιλοσοφικα, κοινωνικα, καλλιτεχνικα, μεταφυσικα και φυσικα? Τι σταση κραταμε απεναντι στον πολιτισμο τους και πως τους ερμηνευουμε. Ειναι τελικα αυτα που μαθαινουμε μισες αληθειες, μισα ψεμματα, πολυ μυθος και λιγη αληθεια? Μαλλον ετσι ειναι οπως και για παραδειγμα οτι οι Λακεδαιμονιοι πετουσαν τα ασθενικα παιδια τους στον Καιαδα Η οτι ο μαρμαρωμενος βασιλιας θα ξεπετρωσει και θα παρουμε την πολη και την αγια σοφια. Τρεχα γυρευε που οταν μπλεκουμε ιστορια με μυθους.

Και το θεμα ειναι οτι ειδικα στην ιστορια οι αυθεντιες πανε και ερχονται. Στην ιστορια πρεπει να εχουμε περισσοτερες αυθεντιες απο οτι εχουμε ιστορικους. Και ο καθενας λεει οτι του κατεβει στο κεφαλι ακομα και για μια εποχη που απεχει απο εμας 2000 χρονια και βαλε. Οχι τοσο στο τι εγινε αλλα στο ποιοι ηταν αυτοι που το εκαναν.

Και αν κρινεις τους αρχαιους απο ηθικης αποψεως, δεν γινεται να σου ξεφυγει το γεγονος οτι ειχαν συνηθειες που ειναι απαραδεκτες στην σημερινη εποχη. Θυσιες, δουλεια, σχεσεις μεταξυ ανθρωπων του ιδιου φυλου κλπ. Και μονο αυτη η διαπιστωση θα πρεπει να σε κανει να πονηρευτεις γιατι πρεπει ο ιστορικος να κρινει ηθικοπλαστικα με βαση τις ηθικες αξιες της εποχης του.

Και καταληγουμε στο τελος να χαρακτηριζουμε τον Πλατωνα προδρομο του χριστιανισμου. Και προαγγελο της χριστιανικης ηθικης. Η να ερμηνευουμε την Αντιγονη του Σοφοκλη κλαιγοντας για την ατυχη κορη που προσπαθουσε ματαια να αντιπαραταξει την ηθικη ταξη απεναντι στην εννομη ταξη. Φυσικα ξεφευγει απο το μυαλο καθε φιλολογου οτι ο Κρεοντας τελικα ισως να μην ηταν τελικα τοσο κακος και οτι ισως ο Σοφοκλης δεν ηταν τοσο ρηχος για να γραψει ενα απλο μελο-δραμα. Ισως τους ξεφευγει το γεγονος οτι ο ποιητης ισως ηθελε να δειξει και να αναδειξει την παλη αναμεσα στην ηθικη ταξη και τον νομο που καποιες φορες δεν ταυτιζονται και τοσο πολλες φορες συνανταμε στην ζωη μας. Το ηθικο δικιο και η υποταγη στους νομους μιας πολιτειας. Γιατι αν ο καθενας αναζητουσε το ηθικο του δικιο και εκανε οτι καταλαβαινε αυτος, χωρις καμια αναφορα στους νομους τοτε θα ζουσαμε οχι σε κοινωνια αλλα σε ζουγκλα.

Και φυσικα δεν λεω οτι αυτη η ερμηνεια του εργου του Σοφοκλη  ειναι η σωστη (ερμηνεια που πρωτη φορα διαβασα σε καποιο εργο του Λιαντινη να αναφερω) αλλα το ολο γεγονος δειχνει ποσο μονοπλευροι ειμαστε στην ερμηνεια της τεχνης.

Και φυσικα οι φιλολογοι ειναι οι πιο φριχτοι απο ολους γιατι δεχονται αυτα που λενε τα σχολικα βιβλια και αυτα που εμαθαν απο αλλους ανεπαρκεις δασκαλους στα πανεπιστημια ακριτα. Ο, τι ακουν πιστευουν κιολας.

Φυσικα δεν ξερω ποσοι φιλολογοι εγραψαν κατι πρωτοτυπο και αξιο μνειας οταν αποφοιτησαν απο το πανεπιστημιο. Οι περισσοτεροι το μονο που παραγουν ειναι φωνες στις σχολικες αιθουσες και το θρυλικο και πλεον καπως κλισε "Ω κοινον αυταδελφον Ισμηνης καρα"  και καρα του χειρονακτη που τα σερνουν βοδια.

Και λες δεν γινεται να υπαρχει τετοια τυφλωση στον κοσμο. Δεν γινεται ολα να ερμηνευονται τοσο μονοπλευρα και οι εξεταστες απο πανω με το τσεκουρι ετοιμοι να παρουν κεφαλια.

Βασικα προς τι οι ηθικοπλαστες και οι ηθικολογοι στο σχολειο? Η παιδεια δεν χρειαζεται ηθικες της εκκλησιας για να προχωρησει. Τα βλεπουμε ολα και τα κρινουμε με βαση την δικη μας εποχη, τα δικας μας ηθη και εθιμα, την δικη μας κουλτουρα παραγνωριζοντας την κουλτουρα αλλων λαων, συγχρονων οι αρχαιων. Και ετσι δεν μπορουμε να δουμε περα απο την μυτη μας. Θελουμε να λυγισουμε ολον τον κοσμο και ολες τις ιστορικες εποχες κατω απο την δικη μας ηθικοπλαστικη ματια, κατω απο την δικη μας περιορισμενη κατα αναγκη (εφοσον ειναι εκ των πραγματων περιορισμενη στον χωρο και στον χρονο) οπτικη γωνια απορριπτοντας καθε αλλη ερμηνεια.

Πως αλλιως να εξηγησεις εν τελει οτι στο σχολειο, οι μονες πηγες για την κατανοηση των ιστορικων φαινομενων ειναι απο ελληνες (μιλαω για την ελλαδα)? Που ειναι οι ξενοι ακαδημαικοι και οι πραγματειες τους πανω σε αυτα τα θεματα, οι δικες τους αποψεις πανω στα θεματα? Γιατι παντα εμμενουμε σε Παπανουτσο, Αρβελερ και αλλους ακαδημαικους τελικα? Ας βαλουν ενα αποσπασμα απο καποιον ξενο ακαδημαικο μια φορα, μια αποψη διαφορετικη και ισως ριζοσπαστικη. Τροφη για σκεψη και προβληματισμο. Τα εν οικω μας τα ξερουμε. Ας ακουσουμε και καμια αλλη αποψη για την ελληνικη ιστορια. Δεν βαρεθηκαμε να την ερμηνευουμε μονοι μας, απομονωμενοι απο ολους τους αλλους και την συνθεση των αποψεων για την ευρεση της ιστορικης αληθειας εν τελει?

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Σκεψεις πανω στο θεμα της Νεοελληνικης Γλωσσας

Και να που ξεκινησαν οι πανελλαδικες εξετασεις και δεν το ηξερα. Πως δεν ακουσα τις γκιλοτινες της Βαστιλλης να ηχουν? Θα μου ξεφυγε μαλλον μεσα στον αχο των πολιτικων δηλωσεων εν οψει εκλογων.

Για την αρχαια ελληνικη τεχνη λοιπον το κειμενο των εξετασεων δια χειρος Αρβελερ. Χαιρομαι που τουλαχιστον σαν χωρα ξεμπλεξαμε με τον Παπανουτσο που για χρονα ολοκληρα περισσοτεροι μαθητες διαβασαν τα γραπτα λογω εξετασεων παρα για οποιονδηποτε αλλο λογο (κυριως ας πουμε για το περιεχομενο τους).

Και φυσικα ενα ξινισμα διαπερασε το προσωπο μου διοτι ειδα οτι το υπουργειο παιδειας και οι εξεταστικες επιτροπες ουδεποτε θελησαν να απαγκιστρωθουν απο λογικες και αποψεις που εχουν χαντακωσει για χρονια ολοκληρα αυτη την χωρα και που ματαια προσπαθουμε να διωξουμε απο την πλατη μας, την πλατη του καραγκιοζη εννοω. Και αυτο διοτι η κυρια Αρβελερ αποτελει διανοητικο κομματι μιας νεοελληνικης επικρατουσας αποψης για το τι ηταν οι αρχαιοι ελληνες και ποια ηταν η τεχνη τους. Ειναι και αυτη ενα μερος λογιων και σοφων ανθρωπων του επισημου νεολληνικου κρατους που γαλουχει επι δεκαετιες τα παιδια του με ιστοριες και παραμυθια σχετικα με την πολιτιστικη τους κουλτουρα που χανεται στην απαρχη της ιστοριας.

Και φυσικα αυτο δεν θα χρειαζοταν ιδιαιτερη μνεια, στα πλαισια που η ερμηνεια της ιστοριας καθως και της τεχνης των λαων και των εποχων περιεχει αναποφευκτα υποκειμενικα στοιχεια τα οποια υπαρχουν ετσι και αλλιως στο μυαλο του ερμηνευτη. Αλλα η παντελης απουσια αποστασης και προοπτικης απο γεγονοτα και πρακτικες που υπηρξαν αιωνες πισω στην ιστορια καταντα εκνευριστικη και σε κανει να αναρωτιεσαι αν υπαρχει δολος πισω απο ολη αυτη την κατασταση.

Γιατι αγαπητε μου αναγνωστη ειναι αδυνατο να ξεκινας να αναλυεις τον βιο και την πολιτεια των αρχαιων ελληνων χωρις να μπορεις να κρατησεις μια σχετικη αποσταση απο τα βιωματα, τα ηθη, τα εθιμα και τις συνηθειες που εχεις εσυ ως ανθρωπος ο οποιος ζεις στον 21 αιωνα. Λεω αυτο που ειναι αυτονοητο, οτι δεν μπορεις να κρινεις τιποτα αντικειμενικα για μια πολιτεια που ακμασε αιωνες πριν βασει των ηθων και των πρακτικων που εχεις εσυ συνηθισει να κανεις αποδεκτα.

Και εκει ξεκινα ο παραλογισμος και η παρακρουση τους συγχρονου νεοελληνικου κρατους, παραλογισμος και παρακρουση που περνα και στις επομενες γενιες μεσω του σχολειου. Και αυτη η τρελα συνεχιζεται ες αει.

Και για να επιστρεψω στο κειμενο της Αρβελερ στις εξετασεις της Νεοελληνικης Γλωσσας καπου αναφερεται το εξης: "το ελληνικό πλαστικό κατόρθωμα δηλώνει την επίμονη και έλλογη προσπάθεια του καλλιτέχνη να δαμάσει το πάθος και τη μοίρα με τα έργα του νου και της καρδιάς, αυτά που φέρνουν τον άνθρωπο όλο και πιο κοντά στο Θεό, αυτά που τον οδηγούν δίπλα στο συνάνθρωπο."

Λες και λοιπον ολη η τεχνη των αρχαιων εγινε για να υπηρετησει το δικο μας ιδανικο για επαφη με τον Θεο και τον ανθρωπο. Και μαλιστα οι αρχαιοι το επιδιωκαν αυτο με παθος, επιμονη και ελλογη προσπαθεια. Δηλαδη με αλλα λογια αγαπητε αναγνωστη οι αρχαιοι, στην εκφραση τους μεσω της τεχνης προσπαθουν να προσεγγισουν τον Θεο και να βρουν ειρηνικους τροπους συνυπαρξης.

 Αν φτασεις την λογικη αυτη στο βεβαιο συμπερασμα της θα πρεπει να καταληξεις οτι τελικα οι αρχαιοι ελληνες ειχαν την ιδια ηθικη και την ιδια αντιληψη ζωης με εμας τους χριστιανους. Με αλλα λογια εναν σκοπο περα απο τα εγκοσμια, στον παραδεισο, μια εξωκοσμικη ηθικη που συμφωνει με τις εντολες ενος θεου πατερα, και επισης την συναισθηση και συνειδητη προσπαθεια της καλης γειτονιας με τους υπολοιπους.

Δηλαδη οι αρχαιοι ελληνες ειχαν τον σπορο του χριστιανισμου, την βασικη διδασκαλια και την ηθικη τους πριν ακομα εμφανιστει ο χριστιανισμος ιστορικα στην ευρωπη.

Φυσικα με αυτη την λογικη, και αν εχεις ματια ανοιχτα να δεις και νου ανοιχτο να καταλαβεις, συγκρουονται ενα σωρο γεγονοτα ιστορικα, φιλοσοφικα και καλλιτεχνικα τα οποια δεν γινεται να παραβλεψεις. Αφενος ειναι φανερο οτι οι αρχαιοι ελληνες δεν ειχαν καμια σχεση με την χριστιανικη ηθικη οπως την κατανοουμε σημερα (αγαπη για ολους, αγαπη στον συνανθρωπο, σωτηρια, μεταθανατον ζωη κλπ) και αφετερου δεν θα πρεπει να παραβλεψουμε οτι αυτο με το οποιο ειχαν αντικαταστησει τον θεο πατερα ηταν αντανακλασεις του δικου τους προσωπου και της δικης τους εγκοσμιας ζωης.

Πως αλλιως θα μπορουσε να ερμηνευτει το γεγονος οτι στην τεχνη τους οι ελληνες εδιναν στους θεους τους ανθρωπινες μορφες, και οι θεικες βουλες ηταν κατα βαση αντιληπτες η εστω εν δυναμει κατανοητες απο τους θνητους? Η το γεγονος οτι οι θεοι ειχαν ελαττωματα παρα πολυ ανθρωπινα? Οι θεικες βουλες ηταν πολλες φορες παραλογες η ακατανοητες με την λογικη αλλα κανενας ιερος κανονας δεν υπηρχε που να διατυμπανιζει a priori οτι "αγνωσται αι βουλαι του κυριου".

Ειναι γεγονος οτι η μονη πραγματικη ερμηνεια που μπορει να δωθει στην τεχνη των αρχαιων ελληνων ειναι το οτι πρωτοι αυτοι (και εστιαζεται και η μεγαλη συνεισφορα τους στον πολιτισμο των ανθρωπων) εστρεψαν τα ματια απο τον ουρανο στον ανθρωπο. Στα ανθρωπινα παθη, στον ανθρωπινο αγωνα, και στην ανθρωπινη ζωη.

Οπως λεει και ο Νιτσε τοση ηταν η καταφαση τους για τον ανθρωπινο εγκοσμιο βιο που εφτιαξαν τους θεους τους να ζουν ζωη ανθρωπινη. Οι θεοι τους ερωτοτροπουσαν, απατουσαν, εκαναν παιδια, θυμωναν, δεχονταν τιμες και εξευμενιζονταν. Δεν ειχαν καποιο χαρακτηριστικο που με συγχρονα θεολογικα κριτηρια θα μπορουσε να αποδωθει σαν χαρακτηριστικο σε εναν χριστιανικο, καλοκαγαθο και δικαιο θεο.


(συνεχιζεται σε επομενη αναρτηση)


Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Πόσο μας λείπεις Μάνο...

"Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι"

Βρήκα στο blog του κυρίου Καπλαντ κάποια συγκονιστικά λόγια του Μάνου Χατζηδάκι τον Φεβρουάριο του 1993 στα πλαίσια μιας αντιναζιστικής συναυλίας τα οποία με συγκλόνισαν και είπα να τα μοιραστώ μαζί σας.


"Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και
αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν
περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη
έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο
στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν,
βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι
η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η
πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη
συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί
αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την
ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές
παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους
και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των
κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική <<παράδοση>> η
πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση,
καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά... Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί
αρμόζουν, με τις <<ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις>>. Κι είναι φορές
που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή
<<λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων>> σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους
νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει
θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός
μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν
ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ' αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία
πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η <<Δημοκρατία>>, εμείς
με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό,
σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον... νικήσαμε. Τι
ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του
κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη
εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ' αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό
αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας
υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους
ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί
<<Ελευθερίας>>, <<Δημοκρατίας>>, και <<λίκνων πνευματικών και μη>>, για τις
απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν
θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι,
που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω
από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις
αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του
βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον
εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της
απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως
τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική
ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου
θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το
αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου
τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να
συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν
όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι
και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι
αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια
επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία.
(Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα
άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για
τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους
περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των
στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης
και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για
την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή
των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο
προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι' αυτό και
σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος
κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να
διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη
ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με
το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν
ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο
φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι
έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο
αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και
ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους.
Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής
που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή
τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα
σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και
τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά
δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η
εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό
τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις,
μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με
τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και
της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη
σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας - που ή
φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη.
Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος <<αρχηγός>> που θα ηγηθεί αυτό το
κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα 'ναι αργά για ν' αντιδράσουμε.
Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς - όπως στη γνωστή παράσταση του
Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να 'μαστε
απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο
<<ανθρώπινοι>> και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του
φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν
είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς.
Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.


Μάνος Χατζιδάκις
Φεβρουάριος 1993
(Πρώτη δημοσίευση του κειμένου, στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας
που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων)

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Κοιμησου και η τυχη σου δουλευει...

Λοιπον για να μην στεναχωρω την αγαπημενη μου Aerlyn αλλο με δυσαρεστες αναρτησεις, που ομολογουμενως εκανα κατα ριπας, σκεφτηκα τι θα γραψω για να επανορθωσω.

Καταρχην εχουμε λεφτα. Σαν κρατος εννοω. Οχι εγω και εσυ. Το κρατος σαν οντοτητα ομως εχει. Δες παραδειγματος χαρη τον φιλο prkls ο οποιος εχει αποκλειστικες εκ των εσω πλεροφοριες. 1.450.000 ευρα θα δωθουν απο την ελληνικη κυβερνηση στις μονες του Αγιου Ορους ως επιχορηγηση. Εγω εχω πληροφοριες οτι μετα απο αυτο σειρα εχουν τα εκπαιδευτικα ιδρυματα της χωρας τα οποια θα επιχορηγηθουν για ερευνα. Cutting edge ερευνα, οχι μαλακιες. Και συνεχεια εχουν ολοι οι υπολοιποι.

Περα απο αυτα τα ακρως ευχαριστα νεα, στο ιδιο blog διαβαζω για προφητειες που μου ανοιγουν την καρδια και μου αναπτερωνουν το ηθικο. Διαβαζω για κατι προφητειες που λενε οτι ειχε πει ο Αγιος Κοσμας ο Αιτωλος. Λεει ο πατηρ Κοσμας: (βλεπε εδω και εδω)

«Τέλος μέ τά φοβικά σύνδρομα τοῦ Μνημονίου καί τῶν Δανειακῶν Συμβάσεων, πού εἶναι ὅλα ἄκυρα καί παράνομα, ἀντισυνταγματικά καί ἀπάνθρωπα!
200 χρόνια πρίν ὁ Ἐθναπόστολος τοῦ Γένους, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός πού ἀνέστησε Πίστη καί Πατρίδα στίς ψυχές τῶν Σκλάβων, μᾶς ἀποκάλυψε μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, ὅτι ΔΕΝ θά πληρωθεῖ τό δυσβάσταχτο καί ἐν πολλοῖς κατασκευασμένο καί παράνομο Ἑλληνικό «χρέος», τό…. ὁποῖο δημιουργήθηκε ρίχνοντάς μας χρῆμα πολύ, μέσω ΕΟΚ/ΕΕ, πού ἀλλοίωσε ὁ λαό μας, τίς ἀξίες, τίς παραδόσεις καί τήν ἴδια τήν ὑπόστασή του! Ἰδού οἱ συγκεκριμένες προφητεῖες του γιά τό Ἑλληνικό «Χρέος»:

α. «Θά σᾶς ρίξουν παρά πολύ• θά σᾶς ζητήσουν νά τόν πάρουν πίσω, ἀλλά ΔΕΝ θά μπορέσουν»! (σ.σ. παράς εἶναι τό χρῆμα)
β. «Θά σᾶς ἐπιβάλουν μεγάλο καί δυσβάστακτο φόρο, ἀλλά ΔΕΝ θά προφθάσουν»!
Καί ἀναφέρει ἐπίσης σχετικά:
γ. «Θά βάλουν φόρο στίς κότες καί στά παράθυρα»!
δ. «Θά ζητήσουν νά σᾶς πάρουν καί στρατιῶτες. ΔΕΝ θά προφθάσουν ὅμως»!
ΝΑΙ, χάρη στήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ΔΕΝ θά προφθάσουν!.. Μήν ἀνησυχεῖτε γιά αὐτό τό «χρέος» λοιπόν, ἀλλά κοιτάξτε μονάχα τό ἕνα καί ἀληθινό ΧΡΕΟΣ πού ἔχουμε στόν Χριστό, τήν Παναγιά καί τούς Ἁγίους μας πού δέν σταματοῦν νά πρεσβεύουν καί τήν Πατρίδα μας!
Οἱ σκοτεινές δυνάμεις, πᾶνε νά καταπιοῦν τήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας καί….
ἤδη πανηγυρίζουν τήν μεγάλη ἐπιτυχία τους…
Μά ΔΕΝ θά προφθάσουν… Θά κοιμηθοῦμε χρεωμένοι καί θά ξυπνήσουμε λευτερωμένοι… Θά κοιμηθοῦμε μικρό κράτος καί θά ξυπνήσουμε καί πάλι Αὐτοκρατορία!»

Αδερφε αναγνωστη να σου πω την αληθεια εγω πιστος δεν πολυ ημουν και δεν ειμαι. Αλλα για να τα γραφουν στα ιντερνετια κατι θα ξερουν παραπανω απο εμενα των φτωχο (σε λιγο φτωχο οχι μονο στο πνευμα αλλα και στην τσεπη).

Παντως εγω χαρηκα που τα διαβασα αυτα τα μαντατα γιατι προφητειες κλπ δεν πολυ διαβαζω. Περιμενω βεβαια να ανακοινωσουν την προφητεια και στο MEGA γιατι αν δεν την ακουσω απο το μεγαλο καναλι δεν το πιστευω 100%.

Θα δουμε τι θα γινει. Κατι αναπτερωθηκε μεσα μου αποψε. Και τα πραγματα φαινονται πιο καθαρα στο τελος του τουνελ.

Σας αφηνω...Παω να προφτασω τα μαντατα στους αδερφους Γαλλους. Βεβαια δεν ξερω αν γνωριζουν τον πατηρ Κοσμα, αλλα ευκαιρια να επιβεβαιωσω την προφητεια με καθολικους πατερες. Double checking που λενε. Θελω να ειμαι σιγουρος!



Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Europe’s Achilles heel

Διαβαζα στο πρωτοσελιδο του Economist τον τιτλο και χαζευα την φωτογραφια....


Και σκεφτομουν οτι τελικα ολα πισω πηγαινουν. Εννοω οτι ανεξαρτητα απο την ιστορια ως επιστημη, παντα η ιστορια ενος λαου θα εχει καθαρα συμβολικη και υποκειμενικη αξια στο συλλογικο ασυνειδητο ενος λαου. Οσο και να θες δεν μπορεις να ξεφυγεις απο εικονες και ερμηνειες που εχουν φωλιασει βαθεια μεσα στην ψυχη σου.

Και οι ευρωπαιοι δειχνουν με το δαχτυλο αυτη την μικρη χωρα και της λενε: "η κανεις αυτο που σου λεμε η εξω απο το ευρω". Και δεν ξερουν οτι το να απειλεις εναν λαο ειναι γελοιο, ειδικα εναν λαο που επι 2000 χρονια εχει περασει τα πανδεινα. Πολεμους, εμφυλιους και ολα αυτα. Ποιο ιστορικο γενονος δεν συνεβη στην ελλαδα στην μακροχρονη ιστορια της?

Τοσο αιμα εχει χυθει σε αυτη την γη και τολμανε με την αφελεια του πρωταρη να κουνουν το δαχτυλο σε αυτο το μερος της βαλκανικης? Για να πουν τι? Οτι πρεπει να ανεχτω παιδια να πηγαινουν στο σχολεια πεινασμενα επειδη μετα απο 100 χρονια ισως να μπουμε παλι σε ευρωπαικη τροχια? Να την βρασω την τροχια. Αν η χωρα που εχει διαλυθει τι να την κανω την ευρωπαικη τροχια? Δεν μπορω να υποθηκευω το μελλον μου και αυτο τον συμπολιτων μου για παραδεισους του μελλοντος.

Δεν πονας μια πατριδα αν δεν νιωθεις οτι ανηκεις σε αυτην, δεν πονας τους ανθρωπους που υποφερουν αν δεν νιωθεις ομοιος τους. Δεν περιμενω κανεναν ξενο να λυπηθει την χωρα μου και να την βοηθησει. Δεν με νοιαζει κιολας αν το κανει. Η μοιρα μιας χωρα ειναι θεμα των ανθρωπουν που κατοικουν σε αυτη, σε κανεναν αλλον.

Σωτηρια...Τι θα πει σωτηρια? Απο ποιον και γιατι? Εχουμε πολεμο? Σωτηρια απο την πτωχευση? Εχουμε πτωχευσει πρακτικα ηδη. Η χωρια ειναι σε αθλια κατασταση. Κανεις δεν περιμενω να την πονεσεις την χωρα απο τους ξενους. Μονο εγω νιωθω οτι την ποναω και ολοι οι αλλοι που ζουν σε αυτην. Δεν θελουμε την συγκαταβαση τους, δεν θελουμε την συμπονια τους. Ειμαστε περηφανος λαος.

Και οπως η περηφανια πρεπει να ειναι χαρακτηριστικο καθε ανθρωπου, ετσι και των ελληνων νιωθω οτι δεν τους αρκουν τα ψιχουλα που τους πετανε, δεν θα απλωσουν το χερι να παρουν τα ψιχουλα που τους πετανε.

Μονο οταν ζεις η ζουσες στην χωρα σου καταλαβαινεις τον πονο των ανθρωπων της. Για εσενα δεν ειναι απλα ενα ονομα, Ελλαδα, αλλα ειναι ανθρωποι που ξερεις η δεν ξερεις, ανθρωποι που εχεις αγαπησει η δεν εχει αγαπησει, ανθρωποι που δεν γνωρισες ποτε η καρδιακοι φιλοι. Και τους πονας με την πιο βαθεια εννοια του πονου, τους πονας γιατι τους νιωθεις αιμα σου ακομα και αν δεν ειναι συγγενεις.

Και οσο και αν ειμαι διεθνιστης, η λογικη μου λεει οτι καθε χωρα πρεπει να ειναι ανεξαρτητη, ελευθερη απο ξενες επιρροες. Μονο απο τον σεβασμο των ιδιαιτεροτητων μιας χωρας μπορει να ερθει η κατανοηση και ο σεβασμος της ελευθεριας του αλλου.

Και η σημερινη ευρωπη δεν σεβεται τιποτα. Θελει να εξισωσει τα παντα. Κουλτουρα, πολιτισμο κατω απο την σκεπη της ενιαιας οικονομικης πολιτικης. Λυπαμαι που το λεω αλλα δεν πιστευω πλεον στην ενωμενη ευρωπη. Καμια ενοτητα δεν ειναι αληθινη παρα μονο αν οι ανθρωποι εχουν απο πεποιθηση να ζουν αρμονικα μεταξυ τους. Αν ειναι απο επιβολη η συμφερον η ενοτητα δεν εχει μελλον. Και αυτο δειχνουν οι καταστασεις. Οτι τιποτα δεν κολλαει στη ενωμενη ευρωπη.

Και νομιζουν οτι πρεπει να νιωθουμε υπολογοι σε αυτους, και θα πρεπει να ντρεπομαστε για τα δειναι ολης της ευρωπης. Θελω να πεταξω την ντροπη στα μουτρα τους, δεν ντρεπομαι για τιποτα. Στον χλευασμο τους δεν εχω να απαντησω τιποτα, αλλα να τριξω τα δοντια και να προσπαθησω οσο μπορω να φτιαξω το μελλον.

Σας εχω πει οτι μου αρεσουν οι συμβολισμοι. Εδω που μενω υπαρχει μια πλατεια, η Place Stanislas, υπαρχει ενα αγαλμα του δουκα της Λωρραινης Stanislas. Ειναι ενα ασχημο χοντρο αγαλμα, μεταλλικο και μαυρο, που θεωρω οτι ασχημαινει την αυτη κατα τα αλλα ομορφη πλατεια.



Η φιγουρα χοντρη και ακομψη, με αυτη την φριχτη περουκα των γαλλων την εποχης. Κρατα ενα ενα σπαθι αλλα ολη η φιγουρα δειχνει οτι δεν ειναι πολεμιστης, μαλλον καποιοι αλλοι πολεμουσαν για αυτον. Κατι δειχνει με το δεξι του χερι. Σαν να δινει εντολη. Και οταν γυρνας το κεφαλι σου στην μερια που δειχνει με το χερι βλεπεις μια αψιδα.


Πανω σε αυτη την αψιδα, και δεξια οπως κοιτας φαινεται η μορφη του Ηρακλη. Την ειδα την πρωτη φορα που περασα απο την αψιδα. Πως θα μπορουσα να μην την δω?



Ο Ηρακλης ηρεμος, γυρτος προς την μια μερια, σαν να στοχαζεται. Το σωμα στιβαρο, δυνατο, οπως αρμοζει σε εναν ημιθεο. Και βλεπεις την αντιθεση που εμφανιζεται. Τοσο εντονη, σου βγαζει το ματι. Απο την μια ενας δουκας, πρωην βασιλιας, και απεναντι του ενας ημιθεος.

Πιεζουν εναν λαο, τον βαζουν στην γωνια, τον φτανουν στα ακρα. Τον φοβεριζουν, του λενε τι θα τραβηξει αν δεν υπακουσει, του δειχνουν την κολαση και τον παραδεισο. Ζητανε να θυσιασουμε το τωρα για ενα μελλον πανεμορφο. Ζητανε να δωσουμε τα παντα, να σκυψουμε το κεφαλι, να κανουμε τα παντα οπως τα θελουν αυτοι.

Δεν ξερουν σε ποιους κονουν το δαχτυλο, δεν καταλαβαν ποτε σε ποιους κουνουσαν το δαχτυλο τοσους αιωνες.

Αυτη χωρα ειναι σπαρμενη απο τα κοκαλα τοσων νεκρων, τοσο ναοι εμειναν σε πεισμα των αιωνων, τοσες επιγραφες να καταγραφουν ιδανικα, τοσο γραπτα για να επικοινωνουν αμεσα τις ιδεες. Δεν ειμαστε εξ αιματος απογονοι των αρχαιων αλλα θελω να πιστευω οτι πνευματικα δεν εχουμε κοψει τις ριζες που χανονται στους αιωνες. Τοσο αιμα χυθηκε για το ιδανικο της ελευθεριας...Ακομα και αν εν τελει δεν ηρθε ποτε.

Δεν ειμαστε ενας λαος που φυτρωσε απο το πουθενα, οι ριζες μας μας ενωνουν με αυτο το χωμα που παταμε, η πνευματικη κληρονομια μας ακολουθει οποιο χωμα και να παταμε. Καθε λαος το εχει αυτο αναλογα με την ιστορια του. Αλλα τωρα μιλαω για τους ελληνες. Οχι για τους αλλους.

Ο καθε λαος εχει χρεος απεναντι στην ιστορια του και απεναντι στα παιδια που μεγαλωνουν στο εδαφος της χωρας του. Οι αρχαιοι αθηναιοι πιστευαν οτι κυριολεκτικα φυτρωσαν στην αττικη, οτι αυτη η γης ηταν δικη τους ανεκαθεν. Και τιμουσαν τους προγονους τους που τους κληρονομησαν αυτη την γη ελευθερη.

Παντα σε τετοιες καταστασεις ειναι τα συναισθηματα που παιζουν ρολο και το ασυνειδητο του καθενος. Ειναι η πιστη για ενα αυριο και η διαθεση να το δημιουργησουμε με αγωνα και πονο και πεισμα. Ειναι αυτη  αυτονοητη επιθυμια να παραδωσεις στα παιδια σου την χωρα που σου παρεδωσαν οι προγονοι σου ελευθερη, χωρις χρεη, χωρις υποχρεωσεις προς τριτους.

Σε αυτους που μας δειχνουν επικριτικα ας σηκωσουμε τον Ηρακλη. Τον Ηρακλη που εχουμε μεσα μας, που ξερεις οπως στο μυθο να επιλεγει τον δρομο της αρετης εν τελει.

Γιατι τα τελειοτερα αγαλματα ειναι τα αγαλματα που φτιαχνει η ψυχη μας μεσα μας. Και η λαμψη και το μαρμαρο απο τα οποια ειναι φτιαγμενα ειναι αιωνια και περα απο τα νυχια του χρονου.



Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

The world in shards

Πέρα από ότι λέμε και συζητάμε, πέρα από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις που μπορεί να έχουμε, αυτό που τελικά μένει είναι τι σε μαθαίνει η ζωή.

Και απόψε η ζωή με έμαθα για άλλη μια φορά το πόσο ίδιοι είμαστε, ανεξάρτητα από το που προερχόμαστε, το υπόβαθρο μας, την κουλτούρα μας, τις διαφορές μας.

Γιατί όταν βλέπεις μια κοπέλα 18-20 χρονών να είναι στα όρια του να κλάψει, τα μάτια της να έχουν γίνει κόκκινα και να συζητά με τον ομοεθνή της καθηγητή, εν μέσω 7 ατόμων που πίνουν μπύρες για τις προοπτικές να κερδίσει μια υποτροφία για να ξεκινήσει το διδακτορικό της τότε καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.

Και ναί φίλε μου, σκεφτόμουν πόσο την είχε παιδέψει ψυχολογικά όλο αυτό που με το ζόρι κρατιόταν να μην κλάψει σε μια παρέα αντρών που ήξερε 1-2 μέρες μόνο. Είχε έρθει για λίγες μέρες στην πόλη εδώ για να δεί λίγο το εργαστήριο που πιθανώς θα δούλευε για το διδακτορικό της αν έπαιρνε την υποτροφία τελικά.

Και βάλθηκε να μας λέει το πόσο πολύ έχει διαβάσει, πόσο πολύ έχει κουραστεί, πόσο πολύ της έχει στοιχίσει όλο αυτό ψυχολογικά τόσους μήνες. Να περιμένεις ένα αβέβαιο μέλλον.

Και αναρωτιέσαι που στα κομμάτια πάμε σαν κόσμος? Γιατί βλέπω γύρω μου συνέχεια θλιμμένα πρόσωπα? Λέμε για την Ελλάδα αλλά και στην Ιταλία πχ έχουν παρόμοια προβλήματα. Αβεβαιότητα, ανεργία.

Αναρωτιέσαι πως αφήσαμε τον κόσμο να γίνει έτσι. Και δεν θέλω να λέω πάλι τα ίδια που έχω πει τόσες φορές σε αυτό το μπλόγκ. Βαρέθηκα.

The world in shards, the worlds in shards, όσους ονειρεύτηκε ο καθένας. Και το περίεργο είναι ότι αυτή την κοπέλα την κατάλαβα απόλυτα, την ένιωσα και ας την ήξερα λίγες ώρες. Ήταν τόσο ειλικρινής η αντίδραση της, υπέφερε.

Άνθρωπους που τους μετράνε μόνο σε στατιστικές, απλοί υποψήφιοι, απλά ονόματα. Δεν τους νοιάζει ποιός είσαι, τι είσαι, τι όνειρα έχεις. Έλα να σε τσουβαλιάσουμε και εσένα με όλους τους υπόλοιπους που περιμένουν στην ουρά...Του ΟΑΕΔ ή όπως το λέει αυτό ο καθένας στην γλώσσα του. Λίγη σημασία έχει.

Στο κωλοχανίο της ζωής όλοι είναι καλεσμένοι. Αυτοί που γεννιούνται για να ζήσουν αναγκάζονται να μείνουν προνύμφες, ποτέ να γίνουν πεταλούδες. Το αδίστακτο χέρι σου δείχνει τι να ονειρευτείς και τι όχι, τι πρέπει να κάνεις και τι όχι.

Και αυτά δεν είναι κλάψες κάποιου που ονειρεύεται απλά, είναι σκέψεις (θέλω να πιστεύω) κάποιου που πιστεύει ότι ο,τι κάνουμε εδώ, σε αυτό το χώμα, σε αυτή την γή, στο τώρα, το αργότερα είναι πολύ αργά.

Είναι φοβερό πως ο πόνος μπορεί να σε αγγίξει τόσο άμεσα, τόσο ανυπόφορα. Είναι σαν να σε συγκλονίζει συθέμελα,  σαν να πρόκειται για τον εαυτό σου.

Βγήκαμε έξω και ένιωσα ότι κάτι έπρεπε να πώ μετά από αυτή την εξομολόγηση της. Σκέφτηκα από δω, σκέφτηκα από εκεί καθώς περπατούσα στο σκοτάδι.

Και δεν βρήκα τίποτα να πώ παρά μόνος του στίχου του Καβάφη από την "Ιθάκη" του. Το ήξερε...Το ποίημα. Το αφιέρωσε στην τάξη της η καθηγήτρια των αρχαίων ελληνικών στην τελευταία τάξη του σχολείου που πήγαινε στην Ιταλία...


Καλοτάξιδοι...Ο,τι και να σημάινει αυτό...

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Οι νεοναζί στην βουλή ή κουφάλες μετρημένες είναι οι μέρες σας

Μαθαίνω αγαπητέ αναγνώστα ότι τα μπάσταρδα της χρυσής αυγής, του Μιχαλολιάκου μπαίνουν στην βουλή. Μπράβο στους μαλάκες που την ψήφισαν. Μπράβο που απέδειξαν πόσο ζώα ανεγκέφαλα είναι και πόσο πρόβατα είναι. Να ξέραμε μόνο που βόσκουν να πηγαίναμε να τα μαντρώσουμε.

Καλά είναι γνωστό ιστορικά ότι σε περιόδους κρίσης οι ακροδεξιά εμφανίζει άνοδο αλλά είχα την ελπίδα ότι δεν θα ψήφιζαν αρκετοί ώστε αυτό το αισχρό μόρφωμα να μπεί στην βουλή. Και όμως φίλε μου. Ποτέ μην λες ποτέ.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τους ψήφισαν. Για την εκπαιδευτική τους πολιτική, για την κοινωνική τους πολιτική, για τι ακριβώς? Ποιός ήταν ο πολιτικός τους λόγος? Να διώξουν τους μετανάστες? Θέλω πολύ όσοι ψήφισαν να τύχει να φύγουν εξωτερικό και να τους πετάξουν όλους έξω να δουν την γλύκα. Οι ξεφτυλισμένοι. Τα όρνια.


Φαντάζομαι ότι και νέοι ψήφισαν χρυσή αυγή, στρατόκαβλοι και θιασώτες της αρείας φυλής. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι στην Ελλάδα, επιτρέπει να υπάρχουν τέτοιοι καρκίνοι στην κοινωνία της, την στιγμή που στις περισσότερες χώρες θύματα του ναζισμού ναζιστικές οργανώσεις είναι παράνομες. Και αν μου πείς οτι η χρυσή αυγή δεν είναι ναζιστική οργάνωση διάβασε τι είχε πεί ο Μιχαλολιάκος σε ανύποπτο χρόνο στο τέυχος 26 του περιοδικού "Χρυσή Αυγή" (αναπαράγω από εδώ όπου υπάρχει και φώτο του κειμένου του περιοδικού για να μην υπάρξουν αμφιβολίες)

 «Στις 30 Απριλίου 1987 συμπληρώθηκαν σαράντα δύο ακριβώς χρόνια από την Βαλπούργια Γερμανική νύχτα της 30ης Απριλίου 1945, κατά την οποία ο Αρχηγός του Γερμανικού Ράιχ και οραματιστής της Νέας Ευρώπης Αδόλφος Χίτλερ έθεσε μόνος Του (σ.σ. προσοχή στο κεφαλαίο Τ) εις την γήινη παρουσία Του. [...] 30 Απριλίου 1945, μία λαμπερή σελίδα της σύγχρονης ιστορίας κλείνει. Ο Μεγάλος Άνδρας του Εικοστού Αιώνα, ο εμψυχωτής και απόστολος της Επαναστάσεως του Αγκυλωτού Σταυρού είναι νεκρός».

 «Χίλια εννεακόσια ογδόντα επτά, σαράντα δύο χρόνια μετά, μετά, με την σκέψη και την ψυχή μας δοσμένη στην Μνήμη του Μεγάλου μας Αρχηγού, υψώνουμε το δεξί χέρι ψηλά, χαιρετούμε τον Ήλιο και με το θάρρος, που μας επιβάλλει η Στρατιωτική μας Τιμή και το Εθνικοσοσιαλιστικό μας καθήκον κραυγάζουμε γεμάτοι πάθος, πίστη στο μέλλον και στα οράματά μας: HEIL HITLER!»

Και φυσικά οι πίθηκοι του εν λόγω σχηματισμού (γιατί και κόμμα δεν το λές) απο την χαρά τους δεν μπορούν να κρύψουν τους διθύραμβους: 

 Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες δυναμικά παρόντες στον Εθνικό Αγώνα για μία Μεγάλη Ελεύθερη Ελλάδα

Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες γύρισαν την πλάτη στη λάσπη των πορνοκάναλων και των ψευτοπατριωτών πολιτικάντηδων που μας συκοφαντούσαν συστηματικά

Ένα νέο Εθνικιστικό Κίνημα ανατέλει!

Αυτή την βδομάδα αν δεν κάνω λάθος στην Γαλλία γιορτάζουν την επέτειο απο την λήξη του Β Παγκοσμίου πολέμου που άφησε μια ευρώπη-στάχτη. Η γενία μου ευτυχώς δεν έζησε τον ναζισμό αν και βιώνει πράγματα παρόμοιας φύσης αλλά για άλλο λόγο. 

Είναι παράδοση του λαϊκού κινήματος, κάθε πρωτοπόρου ανθρώπου που σκέφτεται καθαρά και λογικά να μην αφήσει στην πράξη να επικρατήσουν τέτοιες αρκοδεξιές αντιλήψεις και πρακτικές. Οι πολιτικές τους και τα προγράμματα τους έχουμε χρέος να τα ανατρέψουμε όλα στην πράξη. 

Η αριστερά νομίζω βγαίνει κερδισμένη από αυτές τις εκλογές, αν και προσωπικά δεν θα ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ. Έχω λόγους όμως να είμαι αισιόδοξος. Και ιστορικά είναι χρέος της αριστεράς να αντιπαλέψει τον ναζισμό σε όλες του τις εκφάνσεις, μέσα στο κοινοβούλιο και εκτός αυτού. Όπως είναι και χρέος κάθε προοδευτικά σκεπτόμενου ανθρώπου που δεν γνωρίζει φυλές και χρώματα.

Ελπίζω κάτι να βγεί μέσα απο τις ζυμώσεις στα σπλάχνα της αριστεράς που θα ακολουθήσουν. Εύχομαι ο Τσίπρας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, πρώτα από όλα γιατι κουβαλά την ψήφο και την εμπιστοσύνη τόσων ανθρώπων και δεύτερον επείδη πιστεύω ότι πρέπει να δεί ότι το ρωμαλέο αριστερό κίνημα πρεέπι να ανασυνταχθεί για να προχωρήσει μπροστά και να βγάλει την κοινωνία από τα αδιέξοδα. Εξάλλου αυτός είναι και ο ιστορικός του ρόλος.

Σας αφήνω με μερικά λόγια του πολύ μεγάλου διανοητή της αριστεράς Antonio Gramsci που συχνά πυκνά φέρνω στο μυαλό μου όταν νιώθω ότι χάνω το σθένος μου:


«Κάθε πρωί, όταν ξυπνώ νιώθω πως είναι πρωτοχρονιά…
Γι’ αυτό μισώ αυτές τις πρωτοχρονιές με συγκεκριμένη προθεσμία, που κάνουν τη ζωή και το ανθρώπινο πνεύμα μια εμπορική υπόθεση, υπόθεση καταναλωτισμού, προϋπολογισμού και οικονομικής διαχείρισης….
Αυτές οι πρωτοχρονιές μας κάνουν να χάνουμε την αίσθηση της συνέχειας στη ζωή και το πνεύμα…
Καταντάει να πιστεύουμε στα σοβαρά, πως μεταξύ μιας χρονιάς και μιας άλλης υπάρχει λύση και ξεκινάει μια νουβέλα…
Γι’ αυτό μισώ την πρωτοχρονιά.
Θέλω κάθε μέρα να είναι για μένα πρωτοχρονιά…
Κάθε μέρα θέλω να κάνω λογαριασμούς με τον...
εαυτό μου, ν’ ανανεώνομαι κάθε μέρα…
Θέλουμε τον σοσιαλισμό και γι’ αυτό το λόγο…»
(Antonio Gramsci, l’Avanti, 1η Γενάρη 1916)


Update: Και κοίτα να δείς τι βρήκα ο άτιμος. Εκεί που είναι μαζεμένα τα κανάλια για να καλύψουν τις δηλώσεις Μιχαλολιάκου ακούγεται η φωνή ενός μπράβου νταβατζή να λέει: "Σηκωθείτε όλοι σαν ένδειξη σεβασμού". Και όταν μια ρεπόρτερ λέει: "εμείς ήρθαμε να καλύψουμε τις δηλώσεις" ο εν λόγω μπράβος απαντά με δημοκρατικό επιχείρημα: "να περάσετε έξω".

Ορίστε του λόγου το αληθές.

 


Σκατοφασίστες!

Κυριακή, 6 Μαΐου 2012

The Mirabeau Bridge--Guillaume Apollinaire

Below the Mirabeau bridge there flows the Seine
And so our love
Must I recall how then
After each sorrow joy would come again

Let night come toll hours away
Days go by me here I stay

Let us stay hand in hand face to face
While down below
The bridge of our embrace
Roll the waves weary of our endless gaze

Let night come toll hours away
Days go by me here I stay

Love goes away the way the waters flow
Love goes away
How life is long and slow
How hope of life can deal so strong a blow

Let night come toll hours away
Days go by me here I stay

The days the weeks are passing from our ken
Neither time passed
Nor love can come again
Below the Mirabeau bridge there flows the Seine

Let night come toll hours away
Days go by me here I stay



Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Οταν τα σκουπιδια της ΝΔ πιανουν στο στομα τους τον Ελυτη

Ακουγα την σημερινη Ελληνοφρενεια αγαπητε αναγνωστη και ακουω κατι και παθαινω φρικη και πεντε εγκεφαλικα. Σε ενα προεκλογικο spot της ΝΔ ο Σαμαρας φαινεται πρωτο πλανο και ακουγονται καποιοι στιχοι απο την ποιηση του Οδυσσεα Ελυτη ως εξης:


«Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες Φίλε μου όσοι δεν ένιωσαν ποτέ με τι Σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά Χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!»


 Οριστε το εν λογω spot.



Μετα την δημοσιοποιηση του βιντεο η συντροφος του ποιητη εβγαλε την εξης ανακοινωση την οποια αναπαραγω (πηγη: http://www.skai.gr/news/culture/article/202079/i-sudrofos-tou-eluti-zita-aposursi-tis-diafimisis-tis-nd-/)


«Με λύπη μου είδα φωτογραφία του Οδυσσέα Ελύτη, καθώς και απόσπασμα από την ποίησή του να χρησιμοποιείται σε πολιτική διαφήμιση. Έχοντας την ευθύνη του έργου του και τιμώντας την μνήμη και τις αρχές του ζητώ την άμεση απόσυρση. Η ποίηση, το ήθος και η σκέψη του Ελύτη αποτελούν εθνικό κεφάλαιο υψίστης σημασίας και όχι ιδιοκτησία κανενός κόμματος. Ας δείξουμε σεβασμό. "Την οργή των νεκρών να φοβάστε και των βράχων τ’ αγάλματα!"».


Την οργη να φοβουνται, των ζωντανων και των νεκρων που κατι εδωσαν σε αυτη την χωρα, ο Σαμαρας και οι αλλοι ξεφτιλισμενοι που ειναι μαζι του. Που τολμησαν να χρησιμοποιησουν λογια ενος ανθρωπου που τιμησε την ελλαδα με το εργο του και η ελλαδα τιμησε αυτον. Που θεωρησαν οτι θα μπορουσαν να χρησιμοποιησουν την τεχνη ενος ανθρωπου για να μας κανουν να ψηφισουμε ενα κομμα. Λες και η τεχνη ανηκει σε καποιο κομμα, λες και η ποιηση ειναι περιουσια καποιων. Ειναι τοσο απελπισμενοι που δεν εχουν κανενα οριο, καμια ηθικη, θα χρησιμοποιησουν τα παντα για να μας πεισουν να τους ψηφισουμε. Ευτυχως που βγηκε η συντροφος του και εβαλε τα πραγματα στην θεση τους, απο τις λιγες ομορφες κινησες που εχω ακουσει οτι εγιναν τελευταια σε αυτην την χωρα. Μπραβο της που τονιζει οτι η τεχνη ανηκει στον κοσμο οχι σε κλικες συμφεροντων και επαγγελματιες δημαγωγους. Κατα τα αλλα στα πρωτα δευτερολεπτα του spot ακουγεται ενα:"Χιλιαδες βλεμματα κοιτουν καταματα τον χρονο" και αμεσως φαινονται φιγουρες του Περικλη, αρχαιων σοφων, αγωνιστων του 21 κλπ.

Πως τολμανε να βαζουν ανθρωπους που εδωσαν κατι σε αυτη την χωρα, με το πνευμα η την γενναιοτητα τους σε ενα προεκλογικο spot και να ζητουν μετα να τους ψηφισουμε? Η ιστορια ενος λαου για μικροκομματικα συμφεροντα. Τοσο αθλιοι ειναι. Θα τους αφιερωσω λοιπον, αφου θεωρουν οτι και αυτοι θα συμβαλλουν στο καλο της χωρας, οπως εκαναν οι αρχαιοι και οι προσφατοι νεκροι μια φραση απο τον Νιτσε που του ταιριαζει γαντι και θα τους το αφιερωσω με ολη μου την αγαπη. Ευχομαι η ιστορια να τους γραψει, για να θυμουνται ολοι, για παντα, στους αιωνες που θα ερθουν, ποσο μικροι υπηρξαν σαν ανθρωποι.


 "Μακρια, φυγετε μακρια, αδυναμοι, ατροφικοι μιμητες. Πηγαινετε να κρυφτειτε στον Αδη και δοκιμαστε να χορτασετε με τα ψιχουλα των μεγαλων δασκαλων"--Νιτσε.

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

ΣΜΝ και προληψη

Διαβαζα σημερα οτι συνελαβαν εντεκα παρανομες πορνες, ολες τους φορεις του ιου HIV. Σιγα τα νεα θα μου πεις. Και θα συμφωνησω. Αλλα κοιταξε να δεις που αυτο συνεπεσε με μια περιοδο που εψαχνα να βρω κατι πληροφοριες για τα σεξουαλικως μεταδιδομενα νοσηματα (ΣΜΝ). Και αφου εκανα μια σχετικη ερευνα σε επιστημονικα αρθρα για το θεμα ειπα να κανω και μια απλη ερευνα στο ιντερνετ να δω τι μπορουσα να βρω για το θεμα σε πηγες στις οποιες εχουν προσβαση ολοι. Τα αποτελεσματα στα ελληνικα δεν ηταν ιδιαιτερα εντυπωσιακα. Λιγες πηγες, ελλειπης τεκμηριωση, αμφιβολη εγκυροτητα. Σε ιατρικες σελιδες κυριως απο ιδιωτες ιατρους που ειχαν το μερακι να γραψουν δυο πραγματα για αυτο το τοσο σημαντικο ζητημα. Και θυμωμουν που λες αγαπητε αναγνωστη οτι στο σχολειο η μονη ενημερωση που μας ειχαν κανει για την ευρεια γκαμα των ΣΜΝ (AIDS, ερπης των γεννητικων οργανων, χλαμυδια, συφιλη κλπ) ηταν κατι φυλλαδια για το AIDS που δεν ηταν και ιδιαιτερα διαφωτιστικα. Και αναρωτιεμαι γιατι δεν υπαρχει μαθημα που να ασχολειται με την φυσιολογια του ανθρωπινου σωματος, την λειτουργια του, την σεξουαλικη του λειτουργια κλπ. Οχι απαραιτητως αυτο που ελεγαν για σεξουαλικη αγωγη. Το θεμα δεν ειναι η σεξουαλικοτητα αλλα οι μαθητες να γνωρισουν το σωμα τους, την φυσιολογια του, την λειτουργια του, τις παθολογιες του. Και αν αυτο φανταζει υπερβολικο για τις ταξεις του γυμνασιου, το θεωρω απαραιτητο για τις δυο τελευταιες ταξεις του Λυκειου. Και αν αυτο θεωρειται υπερβολικο εχω απλως να αναφερω οτι οι σημερινοι νεοι ειναι σεξουαλικα ενεργοι ακομα και απο τα 15-16 τους. Δεν θα αναλυσω αν ειναι καλο η κακο αυτο. Αλλα αφου αποτελει μια πραγματικοτητα αυτο το πραγμα πρεπει να φροντισουμε να γινει κτημα του νεου η γνωση του ανθρωπινου σωματος. Να μην βλεπει ο νεος τα γεννητικα οργανα και να ξεσπα σε χαχανα αλλα να καταλαβαινει οτι αποτελουν και αυτα μερος του σωματος, με την λειτουργια και την σημασια τους. Το ανθρωπινο σωμα αποτελει ιερο τεμενος της φυσης και πρεπει να του συμπεριφερομαστε με απαραιτητο σεβασμο. Δεν ειναι ουτε κατι κακο, ουτε αμαρτωλο ουτε τιποτα. Αλλα το γεγονος οτι σαν εκπαιδευση δεν θιγουμε αυτο τα θεματα δειχνει οτι και εμεις οι ιδιοι δεν τα αντιμετωπιζουμε με την πρεπουσα σοβαροτητα. Τα θεωρουμε λιγο πολυ ταμπου. Παρολες τις προοδους ποσοι νεοι ξερουν πως να χρησιμοποιουν το προφυλακτικο, ποσες κοπελες εχουν επισκεφτει γυναικολογο μολις αρχιζουν την σεξουαλικη τους ζωη? Ποσα αγορια εχουν παει σε ανδρολογο, ουρολογο η δερματολογο να ελεγξουν την υγεια των γεννητικων τους οργανων? Μην γελας αναγνωστη μου που θιγω αυτο το θεμα, το θεωρω πολυ σημαντικο. Την σεξουαλικοτητα τους τα παιδια την ανακαλυπτουν μεσα απο τις ηλιθιοτητες και τους μυθους των συνομηλικων τους. Χωρις γνωση και βοηθεια απο καποιον που γνωρισει και μπορει να εξηγησει στο παιδι πως λειτουργουν τα πραγματα. Απο την αμαθεια εχουν να χασουν πολλοι. Μονο η γνωση και η μαθηση μπορει να εξαφανισει τις αυταπατες. Αν ο κυριος Λοβερδος πραγματικα ενδιαφεροταν για την αυξηση του AIDS δεν θα εβγαινε να ευλογησει τα γενια του που συνελαβε 11 ιεροδουλες φορεις του AIDS. Θα ενδιαφεροταν για την ενημερωση του κοσμου και των νεων. Αλλα δεν τον ενδιαφερει προφανως...Εμας? Μας ενδιαφερει?

Υπαρξιακη κριση...

Χωρις πολλα πολλα λογια απο το θρυλικο Ph.D Comic (http://www.phdcomics.com). Ποσο χαιρομαι που τελειωσα το διδακτορικο!! Αλλα συνεχιζω να περναω τα ιδια αδιεξοδα....που και που! :) Πατηστε στην εικονα για μεγεθυνση!