Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Γιατι μαμα?

Και ειναι εκει που συνειδητοποιεις οτι οσο και να μεγαλωσεις, αυτο το αθωο "γιατι μαμα?" δεν θα βρει ποτε του μια επαρκη απαντηση να εξηγησει την πραγματικοτητα.
Βραβειο Pulitzer 2012

15 σχόλια:

μυστήριο κορίτσι είπε...

Πολλά γιατί δεν έχουν απάντηση δυστυχώς...
Αγαπημένο το τραγούδι που διάλεξες!
Καληνύχτα!

Ρασκόλνικωφ είπε...

Όταν ένα παιδί λέει γιατί μαμά τότε όλοι οι υπόλοιποι πρέπει να κρυφτούμε!!!Όταν ένα παιδί ρωτάει απελπισμένο γιατί μαμά κάτι έχουμε κάνει λάθος όλοι οι υπόλοιποι!!

Καληνυχτώ!!

.christina είπε...

Πολύ ωραίο τραγούδι.
Γιατί όμως δεν θα έπρεπε να ρωτάμε τον εαυτό μας; Γιατί να επιρρίπτουν ευθύνες σε άλλους;
Ίσως είναι απλά πιο εύκολο...

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

αυτό που πονάει πολύ, το ίδιο σχεδόν με το "γιατί" του παιδιού, είναι που σ' αυτό το γιατί, απάντηση δεν έχει να δώσει η μαμά...

Velvet είπε...

Φυσικα και δεν θα παρει
ποτε απαντηση
Απο μια μαμα που η ιδια φταιει
Ετσι δεν ειναι μαμα
Εσυ δεν μου αγοραζες οπλα
και στρατιωτακια
Ηθελες να παιζω πολεμο μικρος
Να γινω ανδρας δυνατος
Τα καταφερα μαμα

Εγινα ενα ανδρας νεκρος

-

Ξύλινος Ιππότης είπε...

κάποιες φορές
η σιωπή
είναι έγκλημα..
κάποιες φορές
η ντροπή
είναι το ελάχιστο..
κάποιες φορές
ότι σπείρεις
θα θερίσεις!
...
άκουσες μαμά..;

Ἅ λ ς είπε...

ολοι ειμαστε παιδια όταν κανουμε αυτη την ερωτηση!

Silena είπε...

μόνο από τα παιδιά ακούς την αλήθεια πια, ίσως να συνέβαινε πάντα αυτό μα οι άνθρωποι όσο μεγαλώνουμε τόσο πιο θολά βλέπουμε τα πράγματα ακόμη και τα προφανή

ευτυχώς υπάρχουν τα παιδιά να μας θυμίζουν τι θα πει αληθινή ζωή

πολλά φιλιά καλέ μου φίλε

mplahmplah@wordpress.com είπε...

το αθώο γιατί μαμά;;
πολύ όμορφη φράση..αναπάντητη φυσικά...αλλά....
να έχεις μια υπέροχη μέρα...

Phantomas είπε...

Μικρό παιδί που κλαις!

Βουτώ την πένα μου στο δάκρυ,

για να σου γράψω έναν παρήγορο λόγο.

Βυθίζω την πένα βαθιά στην ψυχή μου,

να πάρει δύναμη, να γράψει για σένα,

για τον τρόμο σου, για την ελπίδα σου,

για τον ερχομό της αυγής, που προσμένεις.

**

Μικρό παιδί που κλαις!

Γράφω για την Ειρήνη στον κόσμο,

για το δικό σου κλάμα το αβάσταχτο

από τις βροντές των όπλων ολόγυρά σου.

Γίνεται στίχος μου ασίγαστη κραυγή

και μοιράζεται τον πόνο με σένα

μέχρι να γίνει το δάκρυ σου ποταμός….

**

Και τότε, μικρό παιδί, θα είσαι νικητής!

Θα έχεις ζυμώσει την ψυχή σου στον πόνο

κι αφού στη σκέψη σου φρόνηση θα έχει φωλιάσει,

φραγή να γίνει η φωνή σου στη βία,

μην πληγωθεί ξανά η παιδική ψυχή,

ποτέ εσύ μη γίνεις η συνέχεια του χθες.

Μπορείς κι εσύ, μικρό παιδί, τον κόσμο ν’ αλλάξεις! πολλα φιλιά!

Phantomas είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Φανή είπε...

οταν εισαι παιδι, ρωτας ρωτας ρωτας ρωτας. οταν μεγλωνεις, γιατι σταματας?

Άνεμος είπε...

Σωστή η διαπίστωσή σου φίλε μου...

JonyG είπε...

αυτό που είπε ο Λύχνος είναι ΟΛΑ τα λεφτά...
το ΓΙΑΤΙ ΜΑΜΑ είναι η ερώτηση πίσω από κάθε απάντηση που δεν υπάρχει...
η φωτογραφία με σόκαρε...

Aerlyn0204 είπε...

Ημουν εκτος Αθηνων για μερες και σε εχασα παλι...!!
Ειναι πολυ δυσκολη ερωτηση αυτη και οταν με ρωτησει το παιδι μου κι εμενα δεν θα ξερω τι να πω...Δυστυχως...
Το τραγουδι υπεροχο...Το ακουγα στο ταξιδι της επιστροφης προχθες...
Τα φιλια μου :)