Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Οταν θα θυμαμαι...

Οταν θα θυμαμαι τι εμαθα απο εδω, στο εξωτερικο, δεν θα θυμαμαι τι ομορφα που περνουσα, τι ανθρωπους γνωρισα, τι καταφερα. Αυτα ολα ειναι υποκειμενικα και περιορισμενης σημασιας.

Θα θυμαμαι την ουσια της απαιτησης: "μαθε με να χορευω". Γιατι οι ελληνες εχουμε τον χορο μεσα μας, ειμαστε λαος καθαρα εκφραστικος. Ο,τι θελουμε να πουμε τον λεμε χορευοντας η συζητωντας με κρασι η ουζο σε μια παραλια.

Υπαρχουν πραγματα που δεν τα καταλαβαινεις στον εαυτο σου οταν ζεις στην χωρα σου. Μονο οταν εισαι μακρια της εχεις την αποσταση για να δεις καθαρα και να καταλαβεις. Και οταν μετα απο απαιτηση να χορεψω απαντησα: "δεν ξερω να χορευω παραδοσιακους χορους", εκτος απο ντροπη γιατι δεν μπορουσα να χορεψω ελαβα και σαν απαντηση στην αρνηση μου το "ελα, εισαι ελληνας, εχεις τον χορο στο DNA σου". Και λεω, τι στο διαολο, τους πηρα μαζι και χορεψαμε.

Και ειναι εκει που καταλαβαινεις οτι αν ο ελληνας αν δεν μπορει να χορεψει, θα πεθανει. Γιατι μεσα απο τον χορο εκφραζεται, μιλαει σε αυτους που τον καταλαβαινουν. Ο χορος ειναι ιεροτελεστια. Δεν χορευεις για να εντυπωσιασεις η να λαβεις τα μπραβο. Χορευεις γιατι το εχεις αναγκη, γιατι αλλιως νιωθεις οτι θα πνιγεις.

Θυμαμαι εναν θειο μου που χορευε σε εναν γαμο. Χορευε με εναν αερα που μονο οι παλιοι ξερουν και νιωθουν να χορεψουν. Μονο οι παλιοι ξερουν να χορευουν παραδοσιακα. Βλεπεις εμας τους νεους να χορευουμε ζειμπεκικο και ειναι σαν να πηδανε κατσικια. Με μια αφελεια και βαναυσοτητα λες και το ζεμπεικο ειναι ο πιο ελαφρυς χορος τους κοσμου.

Και παντα ο ελληνας ειναι χορος, χαμογελο, γλεντι. Γλεντι με την ψυχη του. Ειναι ο ελληνας που ξοδευει ενα σωρο λεφτα για να περνανε και οι αλλοι καλα μαζι του. Το εκανα εδω στην Γαλλια και με κοιτουσαν περιεργα. "That's the Greek way to do things" τους λεω και μου χαμογελασαν.

Αγαπαω την Ελλαδα, βαθεια, χωρις ιχνος εθνικισμου η αισθηση ανωτεροτητας απεναντι στους αλλους λαους. Ο καθενας ειναι διαφορετικος και ο καθε λαος εχει τις αρετες του που εχουν δημιουργηθει στο χωμα του. Και στην Ελλαδα τυχαμε να εχουμε την θαλασσα, τον χορο, την καλη παρεα, το χαμογελο και το γλεντι. Ως Ελληνες αγαπαμε την ζωη, ξερουμε να την ζουμε, παντα ξεραμε, με υπερβολη καμια φορα αλλα αδολα.

Ενα βραδυ διπλα στην θαλασσα, καλη παρεα, ουζο, μεζε και αυτο ειναι. Δεν θελουμε τιποτα αλλο. Γελιο και χαρα. Και λυπη οταν ερχεται. Ολα μεσα στην ζωη.

Ελπιζω σε αυτους τους δυσκολους καιρους να βρισκουμε παντα το κουραγιο να χαμογελαμε. Με τον ερωτα, την λυπη, το καλοκαιρι, την θαλασσα, με την παρεα απο καλους και αγαπημενους φιλους.

Ηρθε σιγα σιγα η ανοιξη. Σκεφτομαι οτι ισως δεν θα ερθω στην Ελλαδα φετος το Πασχα και στεναχωριεμαι πολυ που δεν θα δω το νησι μου να φορα τα καλα του...Μου λειπει η θαλασσα. Μου λειπει πραγματικα. Μερικες φορες αναρωτιεμαι πως ζουνε οι ανθρωποι σε μερη χωρις θαλασσα. Στον Ελληνα η θαλασσα ειναι τοσο απαραιτητη οσο ο αερας που αναπνεει. Και μου λειπει φριχτα...


51 σχόλια:

Ξύλινος Ιππότης είπε...

Αλχημιστή πολύ μου άρεσε αυτή
η ανάρτηση σου...
πόσο δίκιο έχεις!
οι έλληνες
ξέρουμε
να γλεντάμε!
είναι αλήθεια αυτό..!
...
Μακάρι να πάνε όλα καλά
και να έρθεις..
να περάσεις όμορφα..
δεν γίνεται Πάσχα
δίχως Ελλάδα!
Μέσα απ' την καρδιά μου
το εύχομαι!
...
Καλό ξημέρωμα να έχεις εκεί στην Γαλλία!

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε, ότι, όταν είσαι "έξω" είσαι πιο έλληνας απ' όταν στην πατρίδα σου βρίσκεσαι..

από τα πανάρχαια χρόνια για τον έλληνα ο χορός υπήρξε το σύμβολο της συνειδητής παρουσίας της ζωής. το όργανο που χρησιμοποιεί ο χορός είναι το ανθρώπινο σώμα. ο χορός είναι τελετή, είναι συμμετοχή και όχι θέαμα.
είναι δεμένος στενά με τη θρησκεία με τη γιορτή, τη δουλειά, με τον έρωτα, με τον θάνατο.
οι άνθρωποι χόρεψαν τον πόλεμο, την ειρήνη, το γάμο, το θερισμό, τη σπορά, χόρεψαν τη φύση.
ο χορός έχει μια δύναμη που υπερβαίνει το νόημα των λέξεων.

misoagnosti είπε...

Στο ζεϊμπέκικο, δεν υπάρχουν βήματα, κι εκεί χάνεται η ουσία με τους νέους χορευτές, είναι εσωτερικός χορός, ιερατικός, θρήνος, ένταση εσωτερική.

Την καλημέρα μου:)

AnD είπε...

Εκεί μακριά απ'τα κατσίκια μπόρεσες να απομονώσεις το χορό και να τον δεις όπως πραγματικά είναι. Καμιά φορά βλέπουμε τα πράγματα από κοντά και δε μας αρέσουν. Αν τα δούμε από πιο μακριά κι ύστερα εστιάσουμε και πάλι είναι διαφορετικά. Ο καθένας έχει κάποιο λόγο για να κάνει οτιδήποτε. Αν χορεύει γιατί έτσι του είπαν οτι φαίνεται κοινωνικός, γιατί έτσι θεωρεί οτι θα βρει γυναίκα ή γιατί το νιώθει και δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, είναι κάτι που εκείνος ξέρει ή δεν ξέρει αλλά είναι σίγουρα μόνο δουλειά του να μάθει τους λόγους του.
Οι Έλληνες είμαστε όπως περιγράφεις. Τα θετικά μας είναι και αρνητικά μας όμως και είναι αυτά τα οποία πληρώνουμε. Γιατί άδολα κινούμαστε αλλά σε δόλιο πλαίσιο.
Όταν έμενα στην Ιταλία συχνά άκουγα το "υπερήφανη Ελληνίδα". Ένα ακόμα χαρακτηριστικό μας που δεν έχει να κάνει με τον εγωισμό.
Νομίζω οτι όλα αυτά είναι τα χαρακτηριστικά που μας δίνει ο ήλιος κι η θάλασσα. Και είναι ωραίο την ώρα που ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, να υπάρχουν λαοί όπως εμείς που η πλειοψηφία τους εμφανίζει αυτά τα χαρακτηριστικά.
Τι με έβαλες να σκέφτομαι τώρα... χιχιχι
Έμενα με μια Γαλλίδα από τη Λιλ και με ξυπνούσε τα πρωινά για να της πω το φλυτζάνι! Της είχα μάθει να τον κάνει μόνη της τον ελληνικό και με ξυπνούσε όταν το είχε έτοιμο. Μια μέρα ήρθαν άλλες τρεις άσχετες σπίτι να τους πω το μέλλον τους. χαχαχααχ
Πώς δεν το έκανα καριέρα σαν τη Βλαχοπούλου να μη με σκιάζει κρίση;
Καλημέρα!

voulaki είπε...

Η γλυκύτητα της σκέψης σου, μου φέρνει κι εμένα στο νου την καρδιά ενός μικρού παιδιού..! :-)

Ό,τι αγαπάμε, βρίσκεται πάντοτε κοντά μας... Η Ελλάδα, που τόσο αγαπάς, πάντα θα σε συντροφευει. Και ποιός τρόπος, πιο όμορφος απο τον χορό, για να εκφράσεις αυτή την αγάπη;

Sweet truth! είπε...

Βρέθηκα το καλοκαίρι που πέρασε μετά από χρόνια στο χωρίο περίοδο με πανηγύρι και χόρεψα, χόρεψα με την ψυχή μου, μου ανοίξανε μέχρι και μπουκάλια συγχωριανοί που είχα χρόνια να δω... ζεϊμπέκικο, τσάμικο, χορούς με βάρος που κι ας είμαι κορίτσι τους εκτέλεσα αξιοπρεπέστατα!! Γιατί είχα να νιώσω καιρό έτσι, γιατί η καθημερινότητα στην πόλη σε πάει συχνά πυκνά μακριά από την ελληνική σου ταυτότητα...
Να ναι καλά όμως και οι εξορμήσεις τα σαββατοκύριακα σε μέρη που ξυπνά ο πατριωτισμός μέσα μας!

serenata είπε...

Στο μυαλό μου ήρθε ο συγχωρεμένος ο Κούρκουλος....
Δε θυμάμαι σε πια ταινία χόρευε ένα ζεμπέκικο...
Δεν έχω δει καλύτερο!
Σίγουρα έχουν χορέψει κι άλλοι, αυτόν θυμήθηκα.
Ηταν και ωραίος στα νιάτα του.
Ωραίος ως Ελλην...

Ρασκόλνικωφ είπε...

Ρε χημικέ έχει πολύ δίκιο,πάρα πολύ δίκιο!!Αγαπάω αυτόν τον βραχότοπο και δεν μπορώ χωρίς αυτόν ότι και να έχει όσο κατεστραμμένος και να είναι!!Δεν μπορώ να με φανταστώ να είμαι κάπου που δεν ακούγεται η ελληνική γλώσσα,οι λέξεις και οι βρίσιες της ακόμα!!Θέλω να είμαι στα βουνά της Ηπείρου,στις πεδιάδες της Μακεδονίας,στα δύσβατα μονοπάτια της Ρούμελης και του Μωριά,στην λεβεντογέννα Κρήτη,στο Γαλάζιο αρχιπέλαγος,στην όμορφη Θράκη και τα Ιόνια!!Θα πεθάνω αν φύγω!!Δεν θα αντέξω για πολύ!!Ούτε και εγώ ξέρω να χορεύω και να σου πω κάτι;Ενώ στο εξωτερικο θα ήταν κάτι φυσιολογικό αν θες εδώ όμως όλοι κοιτάνε με μισό μάτι!!Αλλά κάποια στιγμή θα χορέψω,όταν μέσα μου θα υάρξει μια έκρηξη και δεν θα ξέρω πως να την ηρεμήσω!!

Γιατί ξέρουμε τη ζωή μιας και είμαστε η ζωή!!

Σε χαιρετώ φίλε μου!!

Ἅ λ ς είπε...

δεν μπορει να ειναι δυνατόν να ζουνε οι άνθρωποι δίχως θάλασσα. απλα δε γίνεται!

όσο για το νησι σου μη στεναχωριεσαι. Θα γνωρίσεις τα έθιμα ενος αλλου τόπου, δεν το κάνεις κάθε μέρα αυτο!

και για το ζειμπεκικο νομιζω κάνεις λάθος. Βλέπω νέα παιδιά να χορεύουν με μερακι και πραγματικά τα χαίρομαι!

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

Yπέροχη ανάρτηση!
Ο χορός είναι έκφραση... αν θες να δεις πως νιώθει μια γυναίκα για σένα βάλε ένα κομμάτι και πες της να το χορέψει για σένα... (να είσαι έτοιμος όμως για όλα....)

Ο πατέρας μου κέρδιζε πάντα βραβεία με τη μητέρα μου το τανγκο και στο ζεϊμπέκικο θυμάμαι έδινε ρεσιτάλ... βαρύ κι ασήκωτο... όλα τα παιδιά της τάξης μου είχανε μαζευτεί γύρω του τότε στο Λύκειο και χειροκροτούσαν... Την άλλη μέρα ήμουν γνωστή ως η κόρη του χορευτή...
Αγαπάμε Ελλάδα όχι γιατί είμαστε Ελληνες αλλά γιατί έτσι μας αρέσει... με τη μουσική, το κέφι, τον ήλιο και τη θάλασσα και δεν την αλλάζουμε με τίποτα!!
Φιλάκια!

Υ.Γ Κρίμα που δε θα έλθεις το Πάσχα...

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

Υ.Γ Κι ο πατέρας μου πίστευε ότι δεν υπάρχουν βήματα στο ζεϊμπέκικο αλλά στο σχολείο ο δάσκαλος μας είπε ότι υπάρχουν... νομίζω 12...

Ginny είπε...

Πωπω, βρήκα ώρα κι εγώ να το διαβάσω! :P Ειλικρινά και από καρδίας, δάκρυα εμφανίστηκαν στα μάτια μου. Όχι μόνο επειδή αγαπώ τη χώρα μου, τις παραδόσεις της και τους παραδοσιακούς χορούς μας, αλλά επειδή όλα αυτά με εκφράζουν απόλυτα και μάλιστα τα σκεφτόμουν πρότινος την 25η! Δυστυχώς, νομίζω πως η ''νέα γενιά'' έχει χάσει αυτό το αίσθημα της ενότητας και της παράδοσης. (επετειακή εορτή χωρίς παραδοσιακούς χορούς γίνεται; απαράδεκτο!) Κρίμα, πολύ κρίμα. Όμως, πράγματα γνώριμα και οικία δεν τα εκτιμάμε. Σε καταλαβαίνω λοιπόν, και χόρευε όσο μπορείς, γιατί ο Έλληνας είναι Έλληνας! ;)
Καληνύχτα!

http://www.youtube.com/watch?v=CnF-L9V2Ao0

stefanos androulidakis είπε...

Γεια σας
ειμαι μπλογκερ
εχω 2 μπλογκ
στο ενα γραφω για ελληνικα περιοδικα :
http://mag-gr.blogspot.com
και στο αλλο γραφω για ελληνικα μπλογκ :
http://blogo-gr.blogspot.com
Θα ηθελα να ρωτησω αν ενδιαφερεται καποιος-α (ενας ή και περισσοτεροι) για συνεργασια. Θα πρεπει να διαβαζει σε τακτικη βαση ελληνικα περιοδικα και μπλογκ και να γραφει γι' αυτα. Οχι ομως απλη αντιγραφη. Τα ποστ απλα θα αντλουν υλικο, εμπνευση απο τα περιοδικα και τα μπλογκ και θα εχουν περιληψεις, αποσπασματα, σχολια, φωτογραφιες, τι μας αρεσε και τι οχι και διαφορα αλλα. Οποιος-α θελει ας μου στειλει e-mail : stefanos_andrul@yahoo.com
Οποιος-α θελει ας γινει μελος στα μπλογκ μου και να μου πει το δικο του μπλογκ να το δω και να γινω μελος.
Ευχαριστω

Aerlyn0204 είπε...

Μη μου πεις οτι εισαι και απο την Κρητη...?? Τεσπα...
Ετσι ειναι οπως τα λες...Χορευουν πολυ και εξω καρδια οι Ελληνες...Κυριως οι παλιοι...Οταν βλεπω τη μαμα μου να χορευει τσαμικο καλυτερα και απο τον καλυτερο αντρα ανατριχιαζω...
Ευχομαι να συνεχισεις να αγαπας τη χωρα σου τοσο οσο και τωρα και ακομα πιο πολυ.Γιατι εμεις που ειμαστε εδω ισως να μην την εκτιμαμε τοσο...

Phantomas είπε...

Έλα, πριν πάμε για ύπνο
Ένα τελευταίο χορό
Τι κι αν δεν ξέρουμε τα βήματα
Η διάθεση μετράει

Η πιο δυνατή αγκαλιά
Είναι το απαλό άγγιγμα στο χέρι
Και η πιο δυνατή φιγούρα
Το λαμπερό χαμόγελο

Έλα και μη φοβάσαι
Θα τα καταφέρουμε
Και το χειροκρότημα εξασφαλισμένο
Αν και δεν νομίζω, ότι το χρειαζόμαστε

Εκείνο που χρειαζόμαστε
Είναι να αγκαλιαστούν οι ψυχές
Γιατί αυτές ξέρουν όλους τους χορούς
Και θα μας οδηγήσουν στην ευτυχία... μ αγάπη!!:)

k.Mer είπε...

Φυσικά και την αγαπάς... φαίνεται από τον τρόπο που την έχεις στο μυαλό σου, από το μέγεθος της νοσταλγίας σου...
Ας κρατήσουν οι χοροί...
Σε χαιρετώ

Φανή είπε...

γενικα δεν μ'αρεσουν οι γενικευσεις του τυπου 'ελληνικη ψυχη', 'ελληνικη ιδεα' κλπ. δεχομαι ομως και μ'αρεσει το "That's the Greek way to do things".

οταν μεγαλωνεις καπου 'προσλαμβανεις' τις συνηθειες του τοπου αυτου, εχουμε πολλες καλες συνηθειες οπως και οι αλλοι.μαζι με τη γλωσσα, ειναι το μονο που μπορω να θεωρησω κοινο μεταξυ των κατοικων μιας χωρας..

καλο απογευμααα!

Creep είπε...

ΑΕΙ ΜΩΡΗ!

Silena είπε...

Ξέρεις καλέ μου φίλε τι με στενοχωρεί? οτι δυστυχώς έχουμε καταφύγει στις αναμνήσεις για να βρούμε τη δύναμη να ζωντανέψουμε ξανά την περηφάνια μας και τον πολιτισμό μας, βρισκόμενοι εν τω μέσω μιας κατεστραμμένης κοινωνίας και μιας ακυβέρνητης Ελλάδας. Με έχει πάρει από κάτω πολύ αυτή η κατάσταση.

όμως συνεχίζω έστω και με δυσκολία! να χαμογελώ

πολλά φιλιά και την αγάπη μου

ασωτος γιος είπε...

εγώ πιστεύω απολυτα στον dna το ελληνικο
πάλι με χρονια με καιρούς πάλι...

Άιναφετς είπε...

Στεναχωριέμαι όταν στεναχωριέσαι το ξέρεις;
Φαίνεται πως μόνο όταν ξενιτευτείς καταλαβαίνεις τι σημαίνει ο χώρος σου σου και όταν αυτός είναι και πανέμορφος, πονάς ακόμα πιο πολύ!
Τι να πω και εγώ που έχω τρις πατρίδες;
(Γαλλία, Πόλη, Ελλάδα!)

ΑΦιλιά!

Alks είπε...

Όταν θέλουμε κάτι πάρα πολύ
τότε τα πάντα στην φύση συνηγορούν
στο να γίνει!!
Εύχομαι να πετύχει με σένα!!

Μου άρεσαν όσα διάβασα!!

Καλό κ όμορφο βράδυ Αλχημιστή!!

Levina είπε...

Πάντα χορός και τραγούδι για όλες τις περιστάσεις ... για την γέννηση, την γιορτή, τον γάμο, τον χωρισμό, τον έρωτα, τον θάνατο ... ακόμα και στον θάνατο η ποίηση και το τραγούδι ξεπροβόδιζαν εκείνον που έφευγε... Είναι μέσα μας, είναι ο τρόπος που έχουμε να ξεσπάμε αντί να βουτήξουμε τα μαχαίρια στις δύσκολες στιγμές ... είναι ο τρόπος μας για να πουμε σ΄ αγαπώ ... και φυσικά όταν βρεθείς ανάμεσα σε ανθρώπους διαφορετικής κουλτούρας τότε αυτό γίνεται ακόμα πιο έντονο γιατί είναι αυτό που σε ξεχωρίζει, η μοναδικότητά σου :))

αοράτη είπε...

Πολυ ομορφο το κειμενο σου. Ετσι ακριβως οπως το λες ειναι - αν δεν ζεις μακρια απο την Ελλαδα, δεν καταλαβαινεις ορισμενα πραγματα, ειναι βιωματα αυτα. Πρεπει να τα ζησεις, να τα βιωσεις για να τα νιωσεις.

Καλο μηνα σου ευχομαι, με αυθεντικο Απριλιατικο εγκαρδιο χαμογελο, απο την αλλη οχθη του ωκεανου. ;))

Κάποια* είπε...

Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του κρυφή δύναμη μέσα του.
Πάντα θα βρίσκουμε λίγο χρόνο για εμάς,λίγο χρόνο ώστε να χαμογελάσουμε(:
καλό βράδυ Αλχημιστή*!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Ξυλινος Ιπποτης

Σε ευχαριστω πολυ για τις ευχες σου, δεν βλεπω να εχουν αναταποκριση βεβαια αλλα η σκεψη εχει σημασια σε αυτη την περιπτωση. Δεν γινεται Πασχα χωρις ελλαδα αλλα πρεπει να το κανω και αυτο...Την ζωη την περπατας οπως σου ερχεται. Ας ειναι! Να εισαι καλα φιλε μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Λυχνος Καιομενος

Λυχνε μου, οπως τα λες ειναι. Ο χορος υπηρξε και υπαρχει σε ολες τις εκδηλωσεις της ζωη μας, ειναι αναποσπαστο κομματι της κουλτουρας μας!

Το εθεσες παρα πολυ ομορφα και χαρηκα που το διαβασα. Να μου εισαι καλα! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ misoagnosti

Ναι ειναι πολυ εσωτερικος χορος, δεν το χορευεις για γλεντι αλλα απο εσωτερικη αναγκη. Για εμενα ειναι απο τους πιο εσωτερικους και βαθεις χορους, αν και παλαιοτερα δεν ειναι αυτη την αποψη.

Να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ AnD

Καλη μου φιλη πολυ γελασα με την αναρτηση σου. Εμ και εσυ δεν ηξερες που θα φταναμε να εκανες την επι πληρωμη μαγισσα. Λιγο χαρτια, λιγο καφες ξερεις τι λεφτα θα εβγαζες?

Αλλα μη φοβου! Ποτε δεν ειναι αργα! χαχαχα! Χαιρομαι που σου θυμησα ομορφα πραγματα! Να μου εισαι καλα και πολλα φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ voulaki

Ναι θελω να το πιστευω αυτο που λες, οτι ο,τι αγαπαμε μας συντροφευει παντα. Σε ευχαριστω για τα γλυκα σου λογια και να μου εισαι καλα! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Sweet Truth

Καλη μου φιλη, δυστυχως η ζωη στην πολη μας εχει κανει τελειως απροσωπους και μηχανικους. Στην εξοχη, μου ερχομαστε κοντα με την παραδοση και την φυση ξυπναει ο ομορφος εαυτος μας, αυτος που κρυβουμε προσεκτικα μεσα μας! Και ειναι τοσο ομορφος και ανθρωπινος!

Τα φιλια μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ serenata

Καλη μου Σερενατα αυτο που λες με τον Κουρκουλο δεν το εχω δει, αλλα θα ψαξω να το βρω!

Ωραιοι ως Ελληνες! Να μου εισαι καλα! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Ρας

"Γιατί ξέρουμε τη ζωή μιας και είμαστε η ζωή!!"

Ετσι ακριβως, τα ειπες ολα με μια φραση! Να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Αλς

Δεν ξερω πως ζουν χωρις θαλασσα. Μαλλον δεν την εχουν συνηθισει, δεν εχουν μαγευτει απο την ομορφια της. Αυτοι χανουν...χαχα! Ναι κατι θα βρω να κανω και εδω...Απλα εκεινη την ωρα που εγραφα με ειχε πιασει το παραπονο μου!

Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Λιακαδα

Καλη μου Λιακαδα ναι οι παλαιοι χορευουν πολυ ομορφα, μεσα απο την καρδια τους.

Υ.Γ. Εισαι και εσυ χορευταρου σαν την μαμα και τον μπαμπα? χαχαχα! Φιλια πολλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Ginny

Ειδα την αναρτηση σου. Μα καλα τι timing ηταν αυτο που ειχαμε και οι δυο μου λες? Χαιρομαι που σε αγγιξα. Τα γνωριμα και τα οικεια οντως δεν τα εκτιμαμε, το αγνωστο μας γοητευει και ξεχναμε τι ημασταν και τι ειμαστε. Ελπιζω να θυμηθουμε και συντομα.

Να μου εισαι καλα! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ stefanos androulidakis


Θεωρω εξαιρετικα ακομψο αυτο που κανεις, διαφημιση σε εναν χωρο που φιλοξενει τις σκεψεις ενος αλλου ανθρωπου. Το θεωρω εξαιρετικα απαραδεκτο και ο μονος λογος που δεν εσβησα την αναρτηση ειναι επειδη δεν μου αρεσει να κουκουλωνω πραγματα. Την επομενη φορα που θα γινει θα σβηστει η αναρτηση αμεσως. Ετσι για να εξηγουμαστε.

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Aerlyn2004

Οχι καλη μου δεν ειμαι απο την Κρητη αλλα αγαπω τους Κρητικους και την μουσικη τους καθως και τον Ξυλουρη.

Ειμαι σιγουρος οτι ολοι την εκτιμαμε και θα κανουμε ο,τι μπορουμε να για να βελτιωθει η κατασταση σε αυτον τον ομορφο τοπο. Δεν εχει σημασια αν μενεις εκει η εξω...Απλα ισως επειδη ειμαι εξω να το βλεπω πιο πολυ συναισθηματικα.

Να μου περνας καλα και καλα κουραγια! Τα φιλια μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Phantomas

Τωρα σε εσενα τι να πω παλι? Ειναι υπεροχο αυτο που εγραψες, τοσο ταιριαστο με την αναρτηση μου.

Δικο σου ειναι? Ειναι απλα υπεροχο! Σε ευχαριστω παρα πολυ, το ευχαριστηθηκα πολυ το δωρο σου!

Θα περιμενω να μου πεις αν ειναι δικο σου! Πολλα φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ k. Mer

Και κραταω αυτο που ειπες, το καταφατικο και τελεσιδικο, σαν αποφαση: ας κρατησουν λοιπον οι χοροι! Και ας πορευτουμε απο δω και περα ετσι: χορευοντας.

Υπεροχο το σχολιο σου, σε ευχαριστω, και να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Φανη

Ναι ουτε εμενα μου αρεσουν οι χαρακτηρισμοι αλλα ξερω να γνωριζω και να αναγνωριζω την διαφορετικοτητα καθε λαου. Στον τροπο που εχει μαθει να ζει, να εκφραζεται. Και σε αυτο καθε λαος και καθε ατομο ειναι διαφορετικος.

Μακρια απο εμενα εθνικιστικες ατακες.

Να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Creep

Εσυ τι πινεις και δεν μας δινεις? :P

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Silena

Καλη μου φιλη το κουραγιο ειναι το μονο που μας εχει μεινει. Να μην το βαλουμε κατω και να προσπαθησουμε να φτιαξουμε τα πραγματα οσο περνα απο το χερι μας.

Εχεις και την δικη μου αγαπη και τα φιλια! Να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ ασωτος γιος

Για να δουμε ρε φιλε, για να δουμε τι θα καταφερουμε να κανουμε. Θα περασουμε στην ιστορια παλι σαν λαος που δεν εκανε τιποτα να αποτρεψει το κακο η θα σηκωσουμε το αναστημα μας ετσι οπως επιβαλλουν οι καιροι? Ο χρονος μενει να το δειξει. Και εγω πιστευω σε εμας. Να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Αιναφετς

Ξερω πως αυτα που λες τα εννοεις. Το καλο ειναι οτι θα μου περασει το παραπονο και θα προχωρησω. Αλλα οταν με πιανει δεν λεει να με αφησει.

Να μου εισαι καλα και πολλα φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Alks

Δεν το πολυ πιστευω αυτο που λες αλλα την ομορφη σου προθεση ειναι που κραταω!

Χαιρομαι που σου αρεσαν οσα διαβασες.

Να μου εισαι καλα και καλως ηρθες!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Levina

Ναι, μονο μεσα σε διαφορετικοτητα καταλαβαινεις τι εισαι. Αλλιως δεν μπορεις να το κατανοησεις. Και οπως εκανε και ο Λυχνος, ετσι και εσυ εθεσες τον χορο στην σωστη του κοινωνικοπολιτισμικη του διασταση. Παντα παρων στην ζωη μας.

Να μου εισαι καλα φιλη μου! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ αορατη

Να μου εισαι καλα για το χαμογελο απο την αλλα ακρη του Ωκεανου. Θα την βρουμε την ακρη μας ελπιζω. Τα εγκαρδια πραγματα ειναι ισως τα μονο που μας εχουν απομεινει. Ας τους δινουμε την αξια που τους αξιζει.

Να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Καποια

Παντα υπαρχει χρονος και χωρος για ενα χαμογελο, οσο και στραβα να πηγαινουν τα πραγματα!

Να μου εισαι καλα! Φιλια!

Phantomas είπε...

όλο χάνεσαι!! το ποίημα δεν είναι δικό μου!απλά το είχα διαβάσει και ταίριαξε γάντι!ήξερα ότι θα σ'άρεσε!δεν ξέρω συγγραφέα αγαπητέ μου για να σου πω!:) να περνάς όμορφα

Aγριμιώ είπε...

Αλχημιστή μου, επειδή εδώ και μερικούς μήνες μένω Μελβούρνη, η δημοσίευσή σου με άγγιξε περισσότερο ίσως απ'όσο εάν ήμουν ακόμη πίσω στην πατρίδα.

Σαφώς, πάσχα στο χωριό και θάλασσα δεν τα συναντάμε εδώ, ούτε αυτή την συγκίνηση από τους χορούς..

Ελπίζω πολύ σύντομα να επιστρέψουμε στην πατρογονική μας γη, διότι το μαράζι της ξενιθιάς είναι πολύ μεγάλο σαράκι..

Το παράπονο μας πιάνει όλους εμάς τους ξενιτεμένους, δεν είσαι μόνος σε αυτό.

Με εκτίμηση, μια Κρητικιά :)