Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Βαλτα και μετρα τα. Ειναι ισα....?

Σε ευχαριστω ρε μανα και πατερα που δεν περιμενατε τιποτα απο εμενα! Σας ευχαριστω που μου δειξατε οτι θα με αγαπατε ακομα και αν δεν περασω στο πανεπιστημιο. Και μου δειξατε οτι θα εισαστε χαρουμενοι αν εκανα κατι που με εκανε και εμενα χαρουμενο. Και βλεπω παιδια που δινουν πανελλαδικες να αναζητουν παρηγοριες στα blogs αντι να φωλιασουν στην αγκαλια του πατερα και της μανας και να βρουν εκει την συνεση και την παρηγορια που αναζητουν.

Και ναι θυμαμαι ποσο μονος ενιωθα οταν εδινα πανελλαδικες, με ολες τις αμφιβολιες που συνοδευουν την αγουρη ψυχη του δεκαοκταρη που πρεπει να παρει αποφασεις για το μελλον του.

Ακου να δεις μανα του ταδε και πατερα του ταδε. Στα ζητηματα του πνευματος ειμαστε ολοι αθανατοι. Μην ζητας μονο απο το παιδι σου να παρει εναν βαθμο, απλα να διακριθει. Μαθε του ποια ειναι η δυσκολη και συνεχης πορεια της γνωσης. Μαθε του οτι στην γνωση δεν υπαρχει νταβανι, οτι δεν υπαρχει βαθρο που σταματας και συγκρινεσαι με τους αλλους για να δεις αν εισαι καλυτερος η χειροτερος.

Καποια πραγματα εχουν αυταξια, μαθε το επιτελους. Οι καθηγητες αδαεις και ασυμφωνοι με το εργο τους βλεπουν τους μαθητες σαν γκανιαν, σαν αλογα κουρσας: να νικησει ο καλυτερος!!! Και ποτε δεν καταλαβαινουν οτι εχουν καταστρεψει ολους μαζι με τον "νικητη". Ποτε θα το καταλαβουμε επιτελους? Ο καθενας για τον εαυτο του! Γιατι πρεπει να συγκρινομαστε? Φτανει ποια με την συγκριση, τελος. Την βαρεθηκαμε. Εγω ειμαι καλυτερος απο εσενα και τα λοιπα. Ναι, μπορει να υπαρχουν εκατο χιλιαδες λογοι που υποστηριζουν οτι εσυ εισαι καλυτερος απο εμενα, αλλα αυτο δεν σημαινει τιποτα, δεν σημαινει οτι θα εμποδισει την δικη μου πνευματικη εξελιξη! Επειδη εισαι καλος εσυ δεν σημαινει οτι η μονη αξια που εχω εγω σαν πνευμα ειναι να ειμαι κατωτερος σου! Και ομως οχι! Εχω αξια απο μονος μονος μου. Ολα αυτα τα παιδια που δινουν πανελλαδικες εξετασεις, που οι οικογενειες τους δοκιμαζονται, που αγχωνονται αν το παιδι τους θα μπει στο πανεπιστημιο, το τι θα πει η κοινωνια...Ποιος τα δημιουργησε ολα αυτα? Μηπως η πεποιθηση μας οτι ολα μετριουνται με αριθμους? Ε? Ποιος μετρα το πνευμα με αριθμους?

Ποιος?

Ολα με αριθμους, ολα με ετικετες...Βλεπουμε την ζωη των παιδιων μας και αντι να μας παρουν τα δακρυα καθομαστε και μιλαμε για μαλακιες. Αυτο το παιδι που γραφει στο μπλογκ ειναι το ιδιο παιδι που δεν βρηκε πουθενα να πει τον προβληματισμο του, που δεν βρηκε πουθενα να εκφραστει γιατι απλα εσυ γονεα, εισαι κουφος και ηλιθιος! Και καθεται και μοιραζεται τους προβληματισμους τους με το αγνωστο πληθος! Αντι να μοιραζεται τους προβληματισμους του με εσενα, που θα το περιβαλλεις με την πρεπουσα αγαπη και ενδιαφερον.

Αλλα σαν σοφια, δεν εισαι τιποτα για αυτο και δεν μπορεις να συμβουλευσεις του παιδι σου. Μερα νυχτα στην δουλεια, η πνευματικη σου καλλιεργεια ειναι κοψιδια στην Βαρη. Και νομιζεις οτι το παιδι σου που νιωθει οτι πνιγεται απλα "περνα την φαση της ηλικιας". Οχι δεν περνα την φαση της ηλικιας, περνα την φαση της δικης σου αδιαφοριας και ανικανοτητας να αναθρεψεις εναν νεο ανθρωπο. Περνα την δικη σου αδυναμια να του εξηγησεις γιατι πρεπει να περασει ενα σωρο χρονια στο σχολειο για να παρει ενα πτυχιο.

Για εξηγησε του το! Για να σε δω ποσο μαγκας εισαι.

Που ειναι ολοι αυτοι που στο σχολειο μου ηταν οι αριστοι? Που επαιρναν τις τιμες και τις διακρισεις? Μηδενα προ του τελους μακαριζε! Σε βαθος χρονου η αγαπη ειναι που μενει. Οχι μονο στις σχεσεις αλλα και στα γραμματα, στην γνωση. Η αγαπη που σε κανει να ξεπερνας τον εαυτο σου. Και αυτο το "ξεπερναω τον εαυτο μου" δεν εχει καμια σχεση με τους αλλους, δεν προυποθετει την υπαρξη αλλων, ειναι οσο και να μην θες να το χωνεψεις αυταξια. Παρε λιγη σοδιτσα για να το χωνεψεις πουλακι μου. Για μια φορα στην ζωη σου ακουσες για αυταξια! Περαστικα.

Δεν μιλαω θεωρητικα, μιλαω εκ πειρας, μιλαω σαν ενας ανθρωπος που πηγα να φοιτησω σε μερικα απο τα χειροτερα σχολεια του Πειραια. Σε γυμνασιο και λυκειο. Και αντεξα γιατι ειχα καποιους γονεις απο πισω να με στηριζουν. Για αυτο την επομενη φορα που θα πεις στον γιο σου η την κορη σου οτι δεν εφερε καλους βαθμους για το τριμηνο σκεψου την δικη σου ευθυνη σε ολο αυτο. Δεν θα αλλαξει ποτε αυτος ο κοσμος επιτελους?


Υ.Γ. Αφορμη μια αναρτηση που διαβασα για τα δεινα που περνανε τα παιδια που δινουν πανελλαδικες εξετασεις. Δεν περασαν πολλα χρονια, τα θυμαμαι και εγω....Τιποτα δεν αλλαξε...Δυστυχως....

33 σχόλια:

AnD είπε...

Οι ευθύνες γονέων είναι μεγάλο θέμα...
Κι αυτοί έμαθαν πως πρέπει να είναι τέλειοι κι αυτό μας περνάν.Δεν είναι τίποτα άλλο από μεγάλα πληγωμένα παιδιά. Αυτό που γινόμαστε δηλαδή κι εμείς μέσα από τις δικές τους πιέσεις αν δε τη σακουλευτούμε πριν γίνουμε κι εμείς γονείς. Φυσικά ο κόσμος δεν πάει μπροστά έτσι. Όταν διαιωνίζονται αυτές οι συμπεριφορές που περιγράφεις.
Ο καθένας μας έχει χρεός και σαν παιδί να κρίνει πρώτα και έπειτα να αθωώσει τους γονείς του για να γίνει στο μέλλον καλύτερος γονιός.
Αν έχεις στο μυαλό σου οτι κανείς δεν είναι τέλειος αλλά ταυτόχρονα έχεις σαν οδηγό αυτή την τελειότητα όλα πάνε καλύτερα. Αρκεί να μη γίνει εμμονή το κυνήγι της...
Καλημέρα!

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

Yποκλίνομαι!
Θα έκανα κι εγώ κάποια στιγμή ένα τέτοιο θέμα αλλά πλέον με κάλυψες!
Εγώ τι θα ήθελα για το παιδί μου?
Θα ήθελα να διαλέξει για επάγγελμα κάτι που αγαπά και το κάνει ευτυχισμένο... γιατί μέσα απ'αυτό να 'σαι σίγουρος ότι θα βρει την επιτύχια...
Θα ζήταγα από το παιδί μου όχι να είναι ο καλύτερος μαθητής αλλά να δίνει το καλύτερο που μπορεί να δώσει...
Θα του ζήταγα όχι να ξεπεράσει το παιδί της γειτόνισσας, τον συμμαθητή του αλλά τον ίδιο του τον εαυτό...
Ετσι πιστεύω χτίζονται σωστοί άνθρωποι... όταν τους αφήνεις να ανθίζουν όχι όταν τους "κλαδεύεις" άτακτα πάνω στην ανάπτυξή τους!
Πολλά φιλιά!
Με έκανες πολύ ευτυχισμένη σήμερα γιατί ξέρω ότι βαδίζω στο σωστό μονοπάτι! :)
Να'σαι καλά!

serenata είπε...

Είναι θέμα παιδείας καλέ μου....
Στην Ελλάδα θ' αργήσει πολύ να διορθωθεί το θέμα...
Γιατί ο βιολογικός σου γονιός δε σε αγαπάει αναγκαστικά.
Κυρίως δεν ξέρει το απλούστερο...
Πως δε χρειάζονται πολλά, μόνο αγάπη.....
Πόσο δύσκολο ν' αγαπάς το παιδί σου;........

katerinanina είπε...

ti mou 8ymhses! an kai de perasan polla xronia mou emeine o antagwnismos twn paidiwn pou phgaze apo tis vlepseis twn goniwn! tote den eixa blog na sxoliazw, eixa to hmerologio mou! kai ok perasa ekei pou h8ela kai ola kala alla eixa kai filous pou de th paleyan! wraia h gnwsh alla otan ginete ntalkas mporei na se katarakwsei!
kai kati allo pou h8ela na sxoliasw, panta apo mikrous mas megalwnoun na zoume gia to meta, diavase gia na peraseis meta, doulepse gia na exeis sta geramata!
ola meta kai meta, to twra to skeftetai kanenas? 8aolo ftanei to meta kai xereis ti katalavainw? pws olo erxetai ayto to meta kai pali de to zoume, kai kapote 8a fygoume apo ayth th zwh kai 8e psi8yrizoume meta anw sthn ousia de 8a exoume zhsei pote to twra!!!

.... είπε...

εύστοχη ανάρτηση.αρκετά αντιπροσωπευτική.....σαν αλάτι στη πληγή....

Levina είπε...

Oι γονείς Αλχημιστή έτσι έμαθαν απο τους γονείς τους, στον κακό ανταγωνισμό έμαθαν αυτό ξέρουν, αυτό κάνουν! Και οι δάσκαλοι , οι καθηγητές τροφοδοτούν αυτή την νοσηρή προοπτική για τα παιδιά...που θα μεγαλώσουν και θα θυμούνται τι τράβηξαν και πως "απέτυχαν" για να το συνεχίσουν στα παιδιά τους ...
Δεν άκουσα ποτέ μπράβο γιατί ζωγράφιζα καλά ή γιατί έγραφα τις καλύτερες εκθέσεις, θυμάμαι μόνο επικρίσεις γιατί δεν είχα καλούς βαθμούς στα μαθηματικά και σε ότι είχε να κάνει με εξισωσεις και αριθμούς... Ίσως κάποτε αυτή η μικρή χώρα καταλάβει πως πρέπει να βοηθά τα ταλέντα των παιδιών και όχι να τα πνίγει και να τους θέλει όλους γιατρούς και δικηγόρους!!!
Πολλά ζητώ μάλλον!!

ασωτος γιος είπε...

δεν ξέρω αν είναι θέμα γονιών , παίζουν ρολο φυσικά αλλα η ψυχολογία υποστηρίζει ότι τελικά εμείς οι ίδιοι γινόμαστε κακοί η καλοι, εγώ ας πούμε με τον αδερφό μου καμια σχέση, εγώ αριστούχος αυτός αστό μη το ψάχνεις

Ρασκόλνικοφ είπε...

Στις πανελλαδικές είχα ξεκααρίσει ότι θα περάσω σε αυτή τη σχολή που γουστάρω και ας θεωρείται χαμηλόβαθμη!!Οι γονείς μου το αποδέχτηκαν και από τότε με στήριξαν αν και η κρίση έχει δυσκολέψει τα πάντα για όλους!!Φροντιστήριο δεν πήγα από ιδεολογικούς καθαρά λόγους και τα κατάφερα μόνος μου χωρίς να έχω κάποιον με το καμτσίκι από πάνω!!Ποτέ δεν νοιάστηκα για τις πανελλαδικές,ένας σταθμός ήταν!!Απλά ηθελα να περάσουν γιατί τις βαριόμουν!!!Όσο για τους καθηγητές εγώ πήγα σε ένα από τα καλύτερα λυκεια δημόσια όπου οι καθηγητές ήταν πρώτα άνθρωποι!!Έχουμε και ιστολόγιο τόσο ζωντανό που αναρωτιέσαι που βρίσκεσαι!!Είναι στο πλάι του δικού μου!!

Σε χαιρετώ!!

Ἅ λ ς είπε...

οι γονείς και οι καθηγητες μπορούν να βοηθησουν στην ομαλη διαβαση αυτης της περιοδου απο τα παιδια, φιλε μου. Εγώ είχα πλαι μου την οικογενεια μου και λίγους καλους καθηγητες. Ηταν μεγαλη ανασα! Και τωρα -αν και θυμαμαι ποσο δυσκολα περασα- τα θυμαμαι ολα αυτα με ενα χαμογελο.

Ειναι απο τις καλυτερες χρονιες. Ειναι η τελευταια του σχολειου και ειναι κριμα να τη θυμομαστε με πικρα! Μα ειναι δυσκολο να τη θυμασαι και να χαμογελας...

ΥΓ: Παντως μπορει καποιοι να τα γραφουν στα μπλογκς οχι γιατι δεν εχουν συμπαρασταση αλλα επειδη ξεσπουν. Εγώ το κανω ας πουμε :)

σε φιλω! (ημουν εκτος για λιγες μερες)

dimiscon είπε...

Πόσο δύσκολο να είσαι παιδί... έλεγα.
Πόσο δύσκολο να είσαι γονιός... λέω.
Κάθε μέρα μετράω τα λάθη μου σαν γονιός, κάθε μέρα προσπαθώ να διορθώσω μερικά.
Αλλά το παιδί μου θέλω "να το δω όπως ΑΥΤΟ επιθυμεί" και όχι όπως εγώ. Με πονάει που το λέω (λόγω του τρελού εγωπαθούς συναισθήματος που όλοι οι γονείς έχουμε), αλλά αυτό θέλω.
Η ευτυχία είναι ένα τελείως υποκειμενικό συναίσθημα και δεν επιβάλλεται ούτε από γονείς, ούτε από δασκάλους.
Πολλώ δε μάλλον, δεν κερδίζεται από κουτούς ανταγωνισμούς. Είναι κάτι που λέω καθημερινά στο γιο μου : Αν θέλεις να ανταγωνιστείς κάποιον, ανταγωνίσου τον εαυτό σου.
Πολύ δυνατό θέμα πραγματεύτηκες σήμερα...

Χλόη είπε...

Σπουδαίο κείμενο!!
Μπράβο που δεν ξεχνάς.
Μα πως θα ήταν δυνατόν;
Ποιός μπορεί να ..ξεπεράσει μια "κρεατομηχανή" σαν τις Πανελλήνιες του Ελληνικού Κράτους;;;

καλημέρα

Aerlyn0204 είπε...

Οι γονεις μας και το σχολειο ειναι οι παραγοντες που διαμορφωνουν ενα παιδι και τον κανουν ανθρωπο.Αν κανεις απο τους δυο δεν ειναι διατεθειμενος να φερθει οπως πρεπει δημιουργουνται λαθος καταστασεις...Εγω θυμαμαι οτι απο τις απαιτησεις που ειχαν απο μενα ολοι οι καθηγητες μου στα μαθηματικα αλλα και οι γονεις μου μου ειχαν δημιουργησει μια πεποιθηση οτι ΠΡΕΠΕΙ να γραψω 20 στα Μαθηματικα Κατευθυνσης το 2001.Ηταν η πιο δυσκολη χρονια τοτε,πολλοι ειχαν παει πατο κι εγω απο το αγχος εγραψα 12.Περιττο να σου πω πως επεστρεψα σπιτι με σπυρια σε ολο μου το σωμα απο το κλαμα οτι τους απογοητευσα ολους.Ολοι μετα μου ζητουσαν συγγνωμη...Αλλα ηταν αργα.Τη μερα αυτη δεν θα την ξεχασω ποτε ως την χειροτερη εμπειρια της ζωης μου.Φαντασου!

JonyG είπε...

μπράβο ρε Αλχημιστή, μπράβο!!!! (το "ρε" φιλικά...)
απίστευτο κείμενο, απίστευτο post, ένα από τα ωραιότερα που έχω διαβάσει ποτέ...
respect στο κείμενο, στο θέμα, σε όλα...
respect στα σχόλια όλων...
levina μεγάλο σχόλιο, δεν ζητάς πολλά, ζητάς απλά τα αυτοννόητα...
είσαι σπουδαίος ρε Αλχ, να' σαι καλά πάντα...
χαίρομαι πραγματικά όταν βλέπω κόσμο να σκέφτεται έτσι, νιώθω ότι κάτι υπάρχει...

Ξύλινος Ιππότης είπε...

Τα είπες όλα και πολύ σωστά!
Μπράβο!
...
Όταν κατάλαβα ότι ο μόνος μου αντίπαλος,
ήταν ο ίδιος μου ο εαυτός και κανείς άλλος,
είδα ότι μπροστά στη ζωή μου είχα τον χειρότερο εχθρό που θα μπορούσε κάποιος να επιλέξει να έχω...
και αυτό αφορά τα πάντα!
...
Καλό μήνα εύχομαι!

Αλλιωτικο και απ'αλλου φερμενο!! είπε...

Ενα διαμαντι αυτο το κειμενο...Για μενα που φετος παλευω με οσα ειπες!
Καλως σε βρηκα...! :) : )

Κάποια* είπε...

Είσαι απίστευτος ειλικρινά.Πέστα μόνο λίγο πιο δυνατά για να τ' ακούσουν κι άλλοι γονείς.
Παλεύω κι εγώ με πανελλήνιες,για την ακρίβεια υπομονή 1 χρόνο ακόμα.Δίκιο έχεις αλλά που...

Ο Αλχημιστης είπε...

@ AnD

"Ο καθένας μας έχει χρεός και σαν παιδί να κρίνει πρώτα και έπειτα να αθωώσει τους γονείς του για να γίνει στο μέλλον καλύτερος γονιός."

Αυτο που γραφεις νομιζω οτι ειναι η αιτια για τον λογο για τον οποιο ολη αυτη η κατασταση χειροτερευει απο γενια σε γενια. Πρεπει να υπαρχει μια ισορροπια στο μυαλο του γονεα η οποια θα μεταφερθει και στο παιδι. Δεν μπορεις να το εχεις ψυχολογικα τεταμενο το παιδι συνεχεια και μετα να θες να ειναι και ψυχικα υγειες. Πρεπει να υπαρχει μια ηρεμια στην ατμοσφαιρα του περιβαλλοντος στο οποιο ζει το παιδι.

Να εισαι καλα φιλη μου! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Λιακαδα

Λιακαδα μου νομιζω οτι σε οσους απο εμας εχει μεινει κοινη λογικη, ειναι εμφανες οτι θα συμφωνησουμε στους στοιχειωδης τροπους μεγαλωματος ενος νεου ανθρωπου. Δεν χρειαζεται να πας σε ψυχολογους κλπ για να στα πουν. Τα σκεφτεσαι μονος σου. Και φυσικα δεν πρεπει να κλαδευεις ατακτα πανω στην αναπτυξη... Μπορει να βγαλουν κλαρια που δεν περιμενες ποτε. Οποτε πρεπει ισα ισα να στηριζουμε οσο μπορουμε και οσο αντεχουν οι δυνατοτητες μας την πολυπλευρη αναπτυξη του παιδιου.

Να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ serenata

Πιστευω οτι οι γονεις παντα βλεπουν τα παιδια τους σαν μεσο για την ικανοποιηση των δικων του θελω. Δεν ειναι τυχαιο που πολλες μαναδες λενε οτι ολοκληρωνονται μεσα απο το παιδι. Το αστειο ειναι οτι δεν το εννοουν μεταφορικα. Το εννοουν κυριολεκτικα. Οντως ζουν μια δευτερη ζωη μεσα απο αυτο. Τραγικο να προσπαθεις να περασεις τα θελω σου στο παιδι σου για να κανει την ζωη που δεν εκανες εσυ. Μετα λεμε πως γεννιουνται δυστυχισμενα παιδια. Οχι, ουτε εγω πιστευω οτι θα αλλαξει συντομα αυτη η κατασταση. Τα φιλια μου καλη μου φιλη!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ katerinanina

Εδω θιγεις ενα τεραστιο ζητημα καλη μου φιλη, και ζητημα εξαιρετικης σημασιας για την ζωη. Ετσι οπως τα λες τα εχω δει και εγω, οτι οι γονεις και η κοινωνια γενικα σε κανε ΠΑΝΤΑ να κοιτας το μετα. Να μην χαιρεσαι ποτε για αυτο που καταφερες με κοπο, προσπαθεια και αγαπη, να μην ξεκουραζεσαι λιγο και να απολαμβανεις τον θριαμβο σου αλλα παντα να σκεφτεσαι το μετα. Ετσι μενεις παντα ανικανοποιητος. Παντα ειναι αργα για να χαρεις, παντα πρεπει να συνεχισεις την προσπαθεια. Δεν ξερω τι ειδους απανθρωπη αντιληψη της ζωης ειναι αυτη αλλα την ειδα παντου γυρω μου οπου και να πηγα. Ευτυχως το καταλαβα γρηγορα και πλεον δινω στον εαυτο μου χρονο, και χορο και λογους για να χαρει και να ηρεμισει αναμεσα στις προσπαθειες. Δεν θα γινουμε ειλωτες των επιθυμιων μας.
Να μου εισαι καλα! Τα φιλια μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ ...

Φανταζομαι περνας η θα περασεις και εσυ αυτο το λουκι των πανελλαδικων αλλα ελπιζω τουλαχιστον, οταν ερθει η ωρα, να εισαι πιο ωριμη να τις αντιμετωπισεις με συνεση και χωρις φοβο. Γιατι αν τις δεις καταματα και καθαρα θα δεις οτι δεν ειναι τιποτα εξαιρετικα αποφασιστικο και μη αναστρεψιμο για την ζωη σου οπως λενε ολοι. Πας και δινεις τον καλυτερο σου εαυτο. Και οταν δινουμε τον καλυτερο μας εαυτο, παντα μα παντα κατι καλο βγαινει απο ολο αυτο, ακομα και αν δεν το ειχαμε ενταξει και αυτο στους στοχους η τα ονειρα μας! Τα φιλια μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Levina

Levina μου δυστυχως υπαρχει αυτη η μονοπλευρη αντιληψη για την σχετικη αξια των επαγγελματων η των γνωστικων τομεων. Τοσα χρονα εχουν περασει και ακομα τους τεχνοκρατες βαζουμε πρωτους στις λιστες απο τα πιο "prestigious"επαγγελματα. Φυσικα αν τα εξετασεις απο κοντα ολα αυτα τα επαγγελματα ειναι πολυ φουμαρα χωρις ουσια αλλα λιγοι το ψαχνουν για να δουν τι ακριβως συμβαινει πισω απο την χρυση βιτρινα ενος επαγγελματος.

Επισης οι γονεις δεν καταλαβαινουν ποτε τι θα πουν κλισεις, θελουν το παιδι τους να ειναι καλο σε ολα. Λες και ειναι ποτε δυνατον αυτο να γινει στην πραγματικοτητα.

Την καλησπερα μου φιλη μου! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ ασωτος γιος

Δεν ξερω ρε συ τι λεει η ψυχολογια. Πραγματικα. Αυτο που ξερω ειναι οτι εχω μια ζωη στο εδω και τωρα και δεν μπορω να χαλασω τα λιγα χρονια που εχω σε αυτον τον κοσμο για να βρω ποια ειναι η καλυτερη ψυχολογια...Αυτο που ξερω ειναι οτι πρεπει να υπαρχει επικοινωνια, αμεσοτητα και κατανοηση με το παιδι. Δεν μπορει ο γονεας να ειναι παντα κριτης του παιδιου του. Και ουτε μεσο (το παιδι) ωστε να ικανοποιειται ο γονεας. Απλη λογικη πιστευω χρειαζεται, οχι επισκεψεις στον ψυχολογο.

Να εισαι καλα που περνας φιλε μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Ρας

Οποτε νομιζω εζησες και εμαθες οτι οι πανελλαδικες τελικα δεν καθοριζουν την ευτυχια του ανθρωπου. Ειναι απλα ενας σταθμος που πρεπει να περασεις. Τιποτα παραπανω. Χαιρομαι που τις περασες ανωδυνα και ωριμα! :)

Να εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Αλς

Ναι τυχαινει να εχουμε καλους γονεις και δυο τρεις καλους δασκαλους. Νομιζω αυτοι φτανουν. Ειναι κριμα να θυμασαι αυτην την περιοδο με πικρα, θα συμφωνησω. Και θα συμφωνησω οτι μερικα παιδια μπορει να γραφουν για να ξεσπουν. Παρολα αυτα και παλι πιστευω οτι τα περισσοτερα περνουν απιστευτη ψυολογικη πιεση, περισσοτερη απο οση η ηλικια τους μπορει να αντεξει.

Φιλια πολλα μικρη μου Αλς! :)

Ο Αλχημιστης είπε...

@ dimiscon


Δυσκολα και τα δυο. Αλλα διαβαζοντας αυτα που γραφεις απο εναν νεο γονεα πιστευω οτι υπαρχει λιγη ελπιδα να αλλαξουν τα πραγματα με την νεα γενια. Δεν χρειαζονται περιεργες συνταγες και δυσκολες στρατηγικες για να γινεις καλος γονιος. Αρκει μου φαινεται να στοχαζεται οπως κανεις και εσυ σε καθημερινη βαση και ποτε να μην εγκαταλειπει την διανοητικη προπσθαιεια να βελτιωθει ως γονιος.

Να εισαι καλα! Με εκανες λιγο πιο χαρουμενο με αυτα που εγραψες! :)

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Χλοη

Ναι νομιζω ηταν κρεατομηχανη. Οι μπασταρδοι του υπουργειου παιδειας ισως τελικα την βρισκουν να βλεπουν καθε χρονο χιλιαδες μαθητες να περνουν τα μιρια οσα για να περασουν σε μια σχολη. Νομιζω οτι μεσα σε αυτον τον παραλογισμο οι γονεις πρεπει να δειξουν τον δρομο. Δεν περιμενει κανεις του υπουργειο παιδειας η τους δασκαλους να νοιαστουν για τα παιδια του. Ο ιδιος πρεπει να νοιαστει και να κατανοησει το λουκι και την δυσκολια που περνα το παιδι του. Και πρεπει να υπαρχει συνεχης στηριξη.

Και ισως τελικα αυτη η κρεατομηχανη μεινει απλα σαν καλαμπουρι, που θα το θυμασαι για την γελοιοτητα του οχι γιατι σου κατεστρεψε την ζωη.

Καλησπερα φιλη μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Aerlyn

Οταν το θυμηθουν αργα ειναι πολυ αργα. Σκοπος ειναι να το θυμηθουν οταν πρεπει.

Ειναι μια λογικη που καποια στιγμη πρεπει να αλλαξει. Ισως οι γονεις δεν καταλαβαινουν τι ψυχολογικα προβληματα δημιουργουν στα παιδια τους με την σταση τους. Αν το καταλαβαιναν ισως να σταματουσαν να το κανουν. Αλλα αυτο απαιτει αυτογνωσια και οι περισσοτεροι δεν την εχουν δυστυχως.

Να μου εισαι καλα! Φιλια πολλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

JonyG

Το καταλαβα οτι το ρε ηταν φιλικα! :) Σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια. Δεν το παιζω εξυπνος πιστευω ειναι ζητηματα που απασχολουν ολους τους ανθρωπους που σκεφτονται. Απλα ξερεις, καποιες φορες σε πιανει το παραπονο και λες "οχι, ως εδω, δεν παει αλλο αυτη η τρελα". Και ειναι χαζο να γραφεις ξανα και ξανα τα αυτονοητα. Αλλα φαινεται οτι ειναι αναγκαιο δεδομενου οτι τιποτα δεν αλλαξε. Τι να πω. Μου φαινεται οτι ειμαστε καταδικασμενοι σε αυτη την ζωη να λεμε τα ιδια και τα ιδια και ποτε τιποτα να μην αλλαζει.

Σε ευχαριστω πολυ για τις ευχες σου και να εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Ξυλινος Ιπποτης

Ειδες? Τα γεγονοτα ειναι μπροστα μας. Απλα οπως εκανες και εσυ, πρεπει να σταθουμε και να κατανοησουμε.

Καλο μηνα και να εισαι και εσυ καλα φιλε μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Αλλιωτικο

Ναι ειδα παρομοια και πολλα μπλογκ με προβληματισμους για τις πανελλαδικες και σκεφτηκα να γραψω κατι. Καλο κουραγιο και καλη δυναμη. Τιποτε δεν τελειωνει αν δεν το τελειωσουμε εμεις οριστικα στο μυαλο μας και δεν τα παρατησουμε.

Να σαι καλα και καλη δυναμη ευχομαι!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Καποια

Ναι σε καταλαβαινω. Σκεψου, ακομα θυμαμαι πως ενιωθα, μετα απο τοσα χρονια. Κανε αυτο ποιυ αγαπας, καντο με μερακι και παθος και ολα τα αλλα θα ερθουν μονα τους.

Φιλια!