Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Πατρα και σκεψεις.

Τι σου ειναι μια πολη που περασες σχεδον το 1/10 του προσδοκιμου ζωης σου? Οκτω ολοκληρα χρονια. Την Πατρα πλεον θεωρω πολη μου οχι τον Πειραια.

Ποτε περασαν οκτω χρονια? Σαν τωρα θυμαμαι τον εαυτο μου που πηγα πρωτη φορα στην γραμματεια του τμηματος χημειας να γραφτω φοιτητης. Ποτε περασε τοσο καιρος ρε φιλε? Περνανε τα ατιμα τα χρονια υπουλα. Αλλα τωρα που γυρναω πισω τον χρονο νοητα και κοιταω τον εαυτο μου αφηνω να ζωγραφιστει στο προσωπο μου ενα μεγαλο χαμογελο ικανοποιησης.

Ικανοποιησης οχι επειδη εκανα ασωτη ζωη, δεν ηταν του στυλ μου ετσι και αλλιως. Αλλα τα φοιτητικα μου χρονια να ρουφηξα μεχρι το μεδουλι. Βεβαια αυτο ειναι σχετικο και αλλαζει απο ανθρωπο σε ανθρωπο αλλα για εμενα ηταν 8 χρονια γεματα ουσια και ζεστασια.

Καταρχην γνωρισα τους φιλους μου που ακομα με συντροφευουν. Λενε οτι τις καλυτερες φιλιες τις κανεις στον στρατο. Αλλα πιστευω οτι τις καλυτερες φιλιες τις κανεις σαν φοιτητς.

Τι ιστοριες καθομαι και θυμαμαι, αστειες, τραγικες, γλυκοπικρες. Και θυμαμαι τα φιλαρακια μου εκει, παντα μαζι, παντα διπλα. Θυμαμαι που γνωριζα τον Μ. την μερα που πηγα να γραφτω. Τον Α. τον γνωρισα αργοτερα, στο δευτερο ετος. Δεν ξερω πως κολλησαμε τοσο πολυ σαν παρεα. Τοσο διαφορετικοι χαρακτηρες αλλα παντα με αξιες και σεβασμο να μας ενωνουν.

Θυμαμαι ενα Σ/Κ Καρναβαλιου, καλη ωρα σαν αυτο που μολις περασε, που πηγα και στουκαρα στην πορτα ενος αυτοκινητου που περασε με κοκκινο και ενιωσα απογνωση για το νεο μου Corolla το οποιο ευτυχως δεν ειχε παθει τιποτα απο οτι ειδα το επομενο πρωι.

Κατι ωραιες νυχτες με την παρεα σε κουτουκια και ρεμπεταδικα συνοδεια ζωντανης μουσικης να κατεβαζουμε τα κρασια το ενα μετα το αλλο. Ερωτες, αδιεξοδες σχεσεις, γελια, λυπες.

Τοσα πραγματα που με συνδεουν με την Πατρα. Τοσους καλους ανθρωπους που συναντησα, τοσες ομορφες βολτες στα στενα γραφικα σοκακια της πολης, καφεδες στην Νικολαου, στην Γεροκοστοπουλου, βολτες με το καραβι (ναι αυτο που διελυσε ενα επιβατιγο πλοιο που επεσε πανω του, χαχαχαχα). Σινεμα στο Veso, βολτες με το αυτοκινητο, γυρισμος πισω στο σπιτι με τα ποδια διαρκειας μιας ωρας υπο την επιρροια αλκοολ.

Ατελειωτες ωρες το βραδυ στο σπιτι του Α. να βλεπουμε ταινιες. Καθε μερα στα Seven και ενοικιαση και μιας νεας ταινιας. Πως καταφεραμε και περασαμε τα μαθηματα του τριτου ετους με εκεινο το οργιο ταινιων που καναμε? Ενας θεος ξερει.

Και αλλες τοσες στιγμες που τωρα η μνημη μου δεν εχει κρατησει. Τι υπεροχες, γεματες στιγμες. Αλλα αυτα πανε και ερχονται, μενουν στιγμες του παρελθοντος. Αυτο που μετρα ειναι οι ανθρωποι που μενουν απο ολα αυτα και η ελπιδα οτι μαζι τους θα ζησεις παρομοιες στιγμες.

Αντωνη, Αγαπιε, Μανο σας αγαπω ρε! Το ξερετε ετσι δεν ειναι? Και μου λειπετε πολυ εδω στην ξενιτια αλλα η σκεψη μου ειναι παντα μαζι σας. Και δεν θα μπορουσα να εχω καλυτερους φιλους απο εσας!

24 σχόλια:

Levina είπε...

Όμορφες οι αναμνήσεις σου, όμορφα τις καταθέτεις για τα χρόνια που πέρασαν, για τις φιλίες που έδεσαν σε ένα μέρος που υποθέτω πως όλοι σας βρεθήκατε άγνωστοι μεταξύ αγνώστων...
Να είσαι καλά και να μη σταματήσεις ποτέ να λες στους φίλους σου πόσο πολύτιμοι είναι για σένα!

τα φιλιά μου
Καλημέρα :))

Levina είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
voulaki είπε...

Μου φαίνεται ότι είσαι πλούσιος άνθρωπος Αλχημιστή ..! Φύλαξέ τον πλούτο σου, όσο πιο καλά μπορείς! Υπέροχο πράγμα η φιλία... :-)
Να περνάς όμορφα!

porcupine είπε...

Καλημέρααααα!!!

Εγώ και ο Δημήτρης πουθενά; :-)))))

Μπορεί να μην έζησα 8 χρόνια στην Πάτρα, αλλά μερικές μέρες, τόσο γεμάτες που όλα όσα ανέφερες, έχουν κάτι να μου θυμίζουν, ακόμα και με τα ίδια άτομα!!!

Να μείνετε έτσι και να μην αφήσετε την απόσταση να απομακρύνει τις καρδιές σας!!!Τώρα πάμε για άλλα!

Σ' αγαπάω τόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοσο πολύ και το ξέρεις!!!!!!

Ρασκόλνικοφ είπε...

Ωραίες αναμνήσεις!!Και ενδιαφέρουσες!!!

Σε χαιρετώ!!

serenata είπε...

Ομορφα που είναι τα φοιτητικά χρόνια......
Και τι ωραία που περιγράφεις τα δικά σου...
Χαμογελώ καθώς γυρίσω και γω στα δικά μου:))

Silena είπε...

Αλχημιστή μου, οι αναμνήσεις είναι δύναμη, και για μένα τα φοιτητικά μου χρόνια ήταν πολύ όμορφα, βέβαια πιστεύω οτι αν σπούδαζα κάπου εκτός Αθήνας θα ήταν πιο ...φοιτητικά, αλλά δεν έχω παράπονο, οι φιλίες και οι στενοί δεσμοί με τους ανθρώπους δημιουργούνται όταν αξίζει να δημιουργηθούν και ο χρόνος αποδεικνύει αν πράγματι οι φιλίες είναι αληθινές ή όχι. Αυτό πιστεύω

Μου άρεσε αυτή η ανάρτησή σου γιατί μου έφερε και μένα πολλές όμορφες μνήμες

καλό απόγευμα να έχεις

.... είπε...

τα φοιτητικά μου χρόνια δεν τα αλλάζω με τίποτα λοιπόν!!ωραία ακούγονται...να τα ζεις πρέπει να είναι μαγικά κιόλας... ***''Η αλήθεια είναι πως προσπαθήσαμε πολύ.
Γνωρίζαμε στο βάθος ότι η μνήμη άπιστη είναι
κι αν δεν συλλέγεις αποδείξεις, σε λίγα χρόνια σ’ απατά.''στοίχοι από το ποίημα Ν’ ανθίζουμε ως το τίποτα (Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου) :):)

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

Ωραία τα φοιτητικά χρόνια αλλά τα δικά σου ήτανε και πλήρη νοήματος αφού επένδυσες σε φιλίες και όχι σε ασωτείες... ;)
Eύχομαι δε να τις κρατήσεις σε όλη σου τη ζωή!
Φιλάκια!

ασωτος γιος είπε...

ωραιες αναμνησεις, ετσι ειναι αυτο το μερος θα υπαρχει παντα στη καρδια σουγραφε
ετσι γινεται
οτι γραφει ετσι δε ξεγραφει

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Levina

Καλη μου Levina σε ευχαριστω πολυ για τις ευχες σου! Φιλια πολλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Voulaki

Δεν ξερω αν ειμαι "πλουσιος" αλλα ναι στο θεμα των φιλων νιωθω πραγματικα τυχερος. Να μου εισαι και εσυ καλα! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ porcupine

Εσυ και ο Δημητρης ηρθατε στο διδακτορικο...Εγω μιλουσα για τα χρονια ως προπτυχιακος! Χαζο! Και εγω σε αγαπω πολυ! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Ρας

Τωρα για το ενδιαφερουσες δεν ξερω αλλα παντως για εμενα ειχαν την αξια, την πλακα και την ομορφια τους! Να εισαι καλα φιλε μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ serenata

Χαιρομαι που σε εκανα να γυρισεις και εσυ πισω στα φοιτητικα σου χρονια...Ομορφο δεν ειναι?

Φιλια πολλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Silena

Ναι οντως η επαρχια ειναι πιο "φοιτητικη". Αλλα και η αθηνα πιστευω αν την ψαξεις θα βρεις ομορφα στεκια. Ναι ο χρονος ειναι ο τελικος κριτης των πραγματων. Χαιρομαι που δεν με εχει βγαλει ακομα ψευτη!

Τα φιλια μου φιλη!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ ...

Τι ομορφος στιχος...Ναι πρεπει να θυμιζουμε στον εαυτο μας οτι ζησαμε...Και να του υποσχομαστε οτι θα συνεχισουμε να ζουμε. Τα φιλια μου! Να μου εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Λιακαδα

Σε ευχαριστω πολυ για την υπεροχη σου ευχη! Να μου εισαι κακα και το ιδιο ευχομαι και σε εσενα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ ασωτος γιος

Ετσι ειναι φιλε μου...Οσα γραφονται στην καρδια σου δεν τα σβηνει ο χρονος αν ειναι αληθινα.

Την καλησπερα μου!

katerinanina είπε...

sygkinh8hka re kouto.......
mou 8ymhses kai tis dikes mou stigmes pou exw grapsei kai sto blog, mou emeinan oi filies kai de xerw poses apo aytes 8a antexoun sto xrono mias kai eimaste oles apo alla merh, de xerw poies 8a allaxoun h an akomh allaxw ki egw h idia....
alla panta menoun oi stigmes, megalwsame mesa apo th foithtikh mas zwh....
allaxame....
hmastan paidia kai anaptyx8hkame!
mou leipei h a8wothta twn prwtwn xronwn, alla ektimw kai tis gnwseis zwhs pou apektisa sta metepeita!
eyxomai na milate panta me ta paidia kai akomh an gia kapoious logous xa8hte ana diathmata, eyxomai otan vriskeste na einai sa na mh perase mia mera....

Aerlyn0204 είπε...

Με συγκινησες τοσο οσο δεν φανταζεσαι...Τα φοιτητικα μου χρονια ηταν τα καλυτερα χρονια της ζωης μου.Δεν τα αλλαζω με τιποτα και ποτε δεν θα τα ξεχασω...Εχω δυο φιλιες απο τοτε (η μια πιο δυνατη απο την αλλη) και ολα αυτα που εζησα τοτε δεν ξαναζωνται ποτε...Κρατα τα κι εσυ οσο πιο βαθια μεσα σου γινεται...
Εχω παει κι εγω δυο φορες στο καραναβαλι στην Πατρα, τη μια ημουν σε γκρουπ κιολας...Απο τις καλυτερες εμπειριες της ζωης μου κι ας επεστρεψα και τις δυο φορες βαρια αρρωστη!!

Ξύλινος Ιππότης είπε...

Φίλε μου, δεν ξέρω πως θα νιώσεις,
αλλά τώρα τα νιώθω εγώ αυτά
και όταν τα διάβαζα αυτά,
ένιωθα πως κάπου εκεί σε μερικά σε "είδα"..
και στα ταβερνάκια, και στο Veso, και στην Γεροκοστωπούλου... μήπως ήσουν στις σκάλες του Αγίου Νικολάου την Κυριακή το βράδυ να δεις και 'συ τα βεγγαλικά απ' το Μόλο..;
...
Μακάρι και το εύχομαι μέσα απ' την καρδιά μου να ζήσεις κι άλλα γεμάτα χρόνια με αγάπη και ευτυχία.. με φίλους που θεωρούνται οικογένεια!

EiRiNi είπε...

ποσο φοβαμαι οτι ο κοσμος μου θα αδειασει μολις αποφοιτησω......

Αλς είπε...

*εγω ειμαι η παραπανω, αλλά έχω προβλημα με τον λογαριασμο, θα το ελεγξω