Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Greetings from Nancy!!! Χεχεχε!

Και επιτελους πριν απο λιγες μερες πατησα σε Γαλλικο εδαφος! Σας σκεφτομουν ολους που μου γραψατε στο προηγουμενο ποστ και πολυ με συγκινησατε και ηθελα να απαντησω στον καθενα ξεχωριστα αλλα δυστυχως οι ετοιμασιες για το ταξιδι δεν μου επετρεψαν να ασχοληθω με το μπλογκ. Τωρα ομως καθομαι στο νεο μου διαμερισμα, μεσα στην ζεστουλα μου και σας γραφω!

Λοιπον....Καταρχην παλι δεν προλαβα να δω το Παρισι αλλα επειδη ειναι μια ωριτσα και κατι με τον TGV απο Nancy σκεφτομαι να παω συντομα. Φοβαμαι βεβαια οτι θα κατσω μια βδομαδα εκει να γυριζω...Χεχε!

Τα πραγματα στο πανεπιστημιο ειναι τελεια, οι ανθρωποι πολυ φιλικοι, η ατμοσφαιρα πολυ καλη, οι ανθρωποι στον δρομο σε βοηθανε χωρις αντιρρησεις.

Περπατας στον δρομο η καθεσαι στην σταση και οι ανθρωποι, αγνωστοι, που σε πλησιαζουν σε λενε καλημερα. Τι πιο ωραιο να ξεκινας την μερα σου με μια καλημερα απο καποιον αγνωστο?

Οι ανθρωποι απο οτι ειδα αν και φαινεται οτι δεν ειναι πλουσιοι εχουν μια χαρα που καθρεπτιζεται στα προσωπα τους. Το βλεπεις, δεν γινεται να σου ξεφυγει.

Απεναντι απο εκει που μενω υπαρχει ενα μαγαζι κεμπαμπ και το εχει ενας τουρκος με την γυναικα τους και πισαμε αμεσως κουβεντα αυτος στα Γαλλικα και εγω στα κουτσο Γαλλικα που ξερω...Τρελο γελιο! Πολυ καλοι ανθρωποι!

Ειναι μουντα και κρυα εδω αλλα τελικα δεν με νοιαζει πολυ. Πιστευα οτι δεν με επηρεαζε ψυχολογικα αλλα τελικα συνηθισα. Χαιρομαι που οι ανθρωποι ειναι χαρουμενοι. Μου αρεσει που ασχολουμαι με κατι που αγαπω και εχω ενα τοσο ομορφο περιβαλλον να δουλεψω.

Λατρευω το πρωι που πηγαινω και τρωω τα κρουασαν και τον καφε ζεστο ζεστο απο την καφετιερα του εργαστηριου.

Αιναφετς τελικα πολυ ομορφη η δευτερη πατριδα σου. Γιατι μου ειχες πει οτι οι ανθρωποι δεν ειναι φιλικοι? Μπορει στο Παρισι μαλλον....

Φιλακια πολλα σε ολους...Θα περασω απο τα bloggaκια σας να μαθω νεα σας τωρα που χαλαρωσα. Φιλια πολλα!

Σας αφηνω με ενα τραγουδακι απο την Zaz που λατρευω.