Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Ξερεις γιατι?

Ξερεις τι? Καθομουν και αναρωτιομουν πως γινεται οι ανθρωποι να χωριζουν τα επαγγελματικα τους απο τα προσωπικα τους. Αυτο το αναρωτιομουν ακομα πολυ πριν σε γνωρισω. Μου φαινοταν καπως ηλιθιο να μην εχεις μην ενοτητα στην ζωη, να αναγκαζεσαι να την κανεις κομματια για τον εναν η τον αλλον λογο.

Και οταν με ρωτας αν πρεπει να φυγεις για να μου αφησεις χωρο να δουλεψω, και παλι μου φαινεται χαζο και αφυσικο. Οχι επειδη φοβαμαι οτι θα σε χασω και θα πρεπει να συνεχισω μονος κατι που εχω ξεκινησει, αλλα επειδη μου φαινεται τοσο πολυ παραλογο να αγαπας μονο οταν η υπολοιπη ζωη σου εχει μπει σε μια σειρα.


Ξερεις γιατι?

Επειδη η ζωη δεν μπαινει ποτε σε μια σειρα αν δεν θελεις να μπεις καπου και να βολευτεις, αν θες να ταξιδευεις με ολους τους ανεμους, ηρεμους αλλα και θυελλωδεις. Και επειδη ακριβως η ζωη ποτε δεν ειναι γαληνια και αταραχη, για αυτο ακριβως τον λογο δεν μπορω να καταλαβω τι σημαινει να νοιαζεσαι να φτασεις στους στοχους σου οταν το μονο που κανεις ειναι να κυνηγας σκιες το βραδυ. Οχι οτι δεν ειναι καλο να εχεις στοχους. Ειναι καλο να τους κυνηγας μονος σου μερικες φορες για να δινεις στον εαυτο σου το δικαιωμα της μοναξιας. Αλλα δεν μπορεις να βαζεις την αγαπη σε δευτερη μοιρα επειδη σου χτυπησε την πορτα προς το τελος της διαδρομης σου να φτασεις εναν στοχο.

Ουτε ειναι δυνατον να τα βαζεις ολα σε μια ζυγαρια, αγαπη μου, και να τα ζυγιζεις και να βρισκεις ποιο σε βαραινει περισσοτερο η ποιο εχει την περισσοτερη σημασια. Γιατι ζυγιζεις τσουβαλια οταν σε βαραινουν και θες να ξεφορτωθεις ενα απο τα δυο ενω η αγαπη δεν ειναι βαρος και αν γινεται βαρος τοτε δεν ειναι αγαπη.

Γιατι η αγαπη, οταν ειναι αληθινη δινει φτερα για νεα πραγματα και δεν σε παει ποτε πισω. Αυτο εχω καταλαβει απο την ζωη μου. Και θεωρω ανειλικρινες πολυ να ριχνεις το φταιξιμο στον αλλον οταν δεν καταφερες κατι, λες και αυτος ο καποιος σταθηκε αναμεσα σε εσενα και τον στοχο σου. Αυτα ειναι παιδιαστικες βλακειες.

Η αγαπη ειναι αγαπη και δεν μπορει να γινεται ποτε βαρος. Το οτι οι ανθρωποι την κανουν αρρωστη και τους καταστρεφει ειναι δικο τους λαθος, γιατι απλα δεν καταλαβαινουν ποτε τον αλλον ουτε τους εαυτους τους.

Δεν μπορεις να αρνηθεις την ομορφια ενος λουλουδιου μονο και μονο επειδη εχεις δουλεια και πρεπει να τρεξεις να την προλαβεις. Το κοιτας, το αγγιζεις και σου δινει χαρα. Και μετα συνεχιζεις στην δουλεια σου. Ετσι δεν ειναι? Δεν μπορεις να αρνηθεις στον εαυτο σου κατι που σε κανει να νιωθεις ομορφα μονο και μονο επειδη πρεπει ΚΑΤΙ να κανεις στην ζωη σου. Η ζωη ειναι ολα μαζι, και αγαπη, και πονος, και χαρα και λυπη. Δεν μπορεις να κανεις εκπτωσεις σε καποιο απο αυτα επειδη απλα δεν σε συμφερει. Τοτε απλα δεν ζεις στην πραγματικοτητα που λεγεται ζωη. Ουτε μπορεις να αγαπησεις τοτε.

Αυτα τα λογια ειχα να σου πω. Θα μου πεις γιατι δεν στα λεω αλλα στα γραφω...Τα γραφω για να τα εχεις να τα βλεπεις οποτε το εχεις αναγκη. Μου ελεγες γιατι δεν σου αφιερωνω μην αναρτηση. Οριστε! Αυτη η αναρτηση ειναι ολοδικη σου!


Σε αγαπω!