Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Lunch

Το καλο με τα μεσημερινα γευματα στον εργασιακο χωρο ειναι οτι μπορεις να ερθεις πιο κοντα με τους ανθρωπους που σε περιβαλλουν, ειδικα δε αν εισαι νεος στον χωρο. Σημερα το μεσημερι παρηγγειλαν φαγητο απο λιβανεζικο catering στο εργαστηριο και ειχαμε την ευκαιρια να βρεθουμε ολοι μαζι και να χαλαρωσουμε. Νομιζω οτι απο τοτε που ηρθα στην Γαλλια αυτα που εφαγα ηταν ο,τι πλησιεστερο στην Ελληνικη κουζινα εχω φαει. Κεφτεδακια, σουβλακια, πιτες (αραβικες μεν αλλα πιτες)...Ο μουσακας ελειπε. Πηραμε φωτογραφιες πινοντας βοτκα (ναι μια η ωρα το μεσημερι), και μετα απο ολο αυτο επρεπε να γυρισουμε να κανουμε δουλεια. Αμ δε...Ενιωθα το στομαχι μου να σπαρταραει σαν να με παρακαλει να τελειωσει το μαρτυριο. Η οθονη του υπολογιστη μου περιστρεφοταν αργα και βασανιστηκα και απλα ηθελα ενα ραντζο να πεσω ξερος (αυτος ο μεγαλος καναπες στην κουζινα του εργαστηριου μου φανηκε ιδιαιτερα γοητευτικος εκεινη την στιγμη).

*Ιντερλουδιο*

Ατομο του εργαστηριου (εστω Χ): Διαβαζει "φιλοσοφικη" φραση απο τις αρχικες σελιδες διδακτορικης διατριβης.
Εγω: "Doesn't make much sense, does it?".
X:" No i suppose it doesn't, not in French as well as in English".
Κοιταζομαστε για λιγα δευτερα και ξεσπαμε σε γελια.
Εγω: "I guess he should stick to science instead of philosophy".
X: I guess you should also translate it in Greek. I mean it's the language of philosophy. Then you might understand it".
Εγω: Χαμογελο. "No, it's plain nonesense. Just leave it be. We are not going to be more wise after reading it".

*Τελος Ιντερλουδιου*


Εφυγα απο το εργαστηριο γυρω στις 7. Εβρεχε ολη μερα και ο ουρανος ηταν μουντος. Αλλα υπηρχε κατι σε ολο αυτο το σκηνικο που με γοητευε, τα φυτα, τα δεντρα, η ησυχια. Οι δρομοι της πανεπιστημιουπολης ηταν σχεδον αδειοι. Υπηρχε μια σπανια ιεροτητα στην στιγμη. Υπηρχε κατι ομορφο που δεν μπορουσα να καταταξω σε καμια αισθητικη αντιληψη μου. Ηθελα καπως να κρατησω στην μνημη μου αυτη την εντυπωση που μου δημιουργηθηκε. Η μερα εφτανε σχεδον στο τελος της. Περπατουσα για να φτασω στην σταση του λεωφοριου και ενιωσα χαρουμενος που εζησα και αυτη την ημερα. Σημαινει οτι και αυτή η ημερα ΚΑΤΙ αξιζε τελικα. Νεες ιδεες, νεα γελια, νεες σκεψεις, νεα πραγματα να μοιραστεις και να γελασεις η να λυπηθεις. Δημιουργια πανω απ ολα και ερωτας. Ο,τι και να σημαινει αυτό. Ερωτας με την ζωη, με τους ανθρωπους, με το οτιδηποτε.

Και μια μερα φτανει στο τελος της.

8 σχόλια:

V είπε...

...Υπηρχε μια σπανια ιεροτητα στην στιγμη...!
Εκπληκτικό βίωμα θα έλεγα!!! κάτι που δεν θα ήθελα να προσπαθήσω να αποδικωποιήσω λόγω της μαγείας που περιέχει...
Να είσαι καλά εκεί που βρίσκεσαι ! :)

μυστήριο κορίτσι είπε...

Ναι έρωτας με την ζωή, με τους ανθρώπους, με το οτιδήποτε.
Πολύ μου άρεσε αυτό που διάβασα.
Καλή σου μέρα!

KitsosMitsos είπε...

Η σκηνή με το περπάτημα πραγματικά μοναδική.
Η λιβανέζικη κουζίνα είναι μεσογειακού τύπου, αξίζει.

Silena είπε...

ίσως σε παραξενέψει το σχόλιό μου σ' αυτή σου την ανάρτηση, αλλά ειλικρινά μόλις διάβασα τον τίτλο και πριν προχωρήσω στην κυρίως ανάρτηση μου ήρθε στο μυαλό αυτό εδώ

μη με ρωτήσεις για τους συνειρμούς γιατί δεν ξέρω!

ίσως γιατί η ιερότητα της κάθε μας στιγμής, μέσα στην απλότητα της καθημερινότητάς μας κρύβεται

να είσαι καλά και να έχεις μια μοναδική μέρα

prospa8w είπε...

Έζησες έτσι τις στιγμές γιατί ήσουν πραγματικά εκεί.
Ήσουν χαλαρός, άκουγες και γελούσες και μπόρεσες να απολαύσεις το τώρα.
Ετσι είναι οι μέρες. Τώρα που σου γράφω αν γυρίσω να κοιτάξω απ'το παράθυρό μου θα δω πώς πετάει ένα πουλί και είναι μαγικό.
Κι εμείς τώρα εδώ κάνουμε μια στιγμή συζητώντας για τον τρόπο που ζούμε τις στιγμές. χιχιχι

Πάρε και ένα όμορφο βίντεο που είδα πριν απο λίγο σε ένα μπλογκ, σχετικό με το θέμα:
http://vimeo.com/32071937

Κρατάμε στην αποθηκούλα μας αυτά τα ωραία.
Φιλιά!

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

έφτασε μια μέρα στο τέλος της... όμορφα, γεμάτα, ερωτικά...
απολογιστικά, λοιπόν, ήταν μια σπουδαία μέρα!
φιλιά πολλά!

Estella είπε...

Βρε βρε τον φίλο μου... Κακοπερνάμε στη Γαλλία...ε; :P :P Φιλιά στα μούτρα.

kittaro... είπε...

[…] Νεες ιδεες, νεα γελια, νεες σκεψεις, νεα πραγματα να μοιραστεις και να γελασεις η να λυπηθεις. Δημιουργια πανω απ ολα και ερωτας. Ο,τι και να σημαινει αυτό. Ερωτας με την ζωη, με τους ανθρωπους, με το οτιδηποτε.[…]

κοινά βιώματα, για ανθρώπους άγνωστους και προφανώς διαφορετικούς!!! έχει πολλές μαγικές γωνιές και εικόνες η χώρα αυτή… πέρα απ’ τις τουριστικές βιτρίνες της… ενδεχόμενα με μια επίσκεψη στο annecy, να καταλάβεις τι εννοώ…