Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Παιχνιδια του μυαλου...

Μα πες μου τωρα, πως γινεται ενω εχουν φτασει σχεδον οι γιορτες εγω αποψε να σκεφτομαι την θαλασσα? Πες μου! Μεγας παραλογισμος. Και ομως αυτη σκεφτομαι. Ειναι ισως που την στερηθηκα ολοκληρωτικα φετος και δεν χορεψαμε χορους μαζι.

Ας ειναι. Την θαλασσα λοιπον σκεφτομαι αυτη την στιγμη και το παθος μου που μονο αυτη μπορει να σβησει.


4 σχόλια:

Silena είπε...

υπέροχο το βίντεο, φυσική η ροή της σκέψης προς τη θάλασσα. Όλα εκεί καταλήγουν τελικά!

καλημέρα

porcupine είπε...

Απλά μου επιβεβαιώνεις πόσο ανάποδος είσαι!!!Και καλά, εγώ το ξέρω!Ας σε γνωρίσουν και οι υπόλοιποι αναγνώστες :-Ρ

Εγώ πάλι, έχω πειραχτική διάθεση (και σ' όποιον αρέσει) λόγω Χριστουγέννων...Λες, εκτός από σκαντζοχοιράκι να είμαι και καλικάντζαρος?χιχιχι!!!

Σμουουουουουουουτς στα μαγουλάκια!!!

Άντε, έεεεεεελαααααα!!!!

Άιναφετς είπε...

Χμμμμμμμμμμμ! σαν να μας έπιασε νοσταλγία ή μου φαίνεται;
Αν ήσουν στο μαγικό παρόν της Γαλλίας, θα σ' έπιανε άραγε η Θαλασσοέλειψη;...χαχα!
Αχ! σε βρήκαμε μικρό και σε πειράζουμε, καιρός είναι να κατηφορίσεις (έχει ακόμα φτηνά εισιτήρια)!!!

ΑΦιλάκια!

ΥΓ. Χθες ήμουν με μια φίλη έξω σ΄ένα ουζερί στη Χαλκίδα και απολαμβάναμε τον ήλιο της Ελλάδας!

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

όλα τα πήρε το καλοκαίρι! και όλα πίσω θα τα φέρει!
υπομονή!
φιλί - φιλί