Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

Γενικοτητες

Αχ το μπλογκακι μου....Τοσα χρονια το εχω αφησει το ιδιο εμφανισιακα. Δεν ξερω αλλα εκτος του οτι βαριεμαι να το αλλαξω νιωθω οτι για εμενα απλα δεν εχει κανενα νοημα, γιατι ετσι και αλλιως scripta manent (βεβαια μου αρεσει να βλεπω αλλαγες στα blogs των αλλων!).

Χμμμ...Τι να γραψω λοιπον αποψε...Λοιπον σκεφτομουν οτι θα ηθελα αν γινοταν να γεμισει ο πλανητης διαφορετικους ανθρωπους. Σε τροπο σκεψης, δρασης, φιλοσοφια κοκ. Περα απο ολα τα γνωστα και τα χιλιοειπωμενα για τις συνηθειες της συγχρονης ζωης, τα προτυπα και μπλα μπλα (αφηνω τα λοιπα σε διαφορους κοινωνιολογους, ψυχαναλυτες, ψυχολογους να τα βγαλουν περα με το χαος) εχουμε γινει ολιγον τι μιζεροι και βαρετοι. Το ριχνουμε με αυταρεσκεια στην κριση και τα δεινα της αλλα και τι να το κανεις το χρημα οταν δεν εχεις μαθει να εκτιμας τα λιγα πραγματα, οταν δεν εχεις μαθει να ζεις με συνεση και λιτοτητα? Φανταζομαι οτι αυτος που θα εχει το λιγοτερο προβλημα με την κριση ειναι αυτος που αρκειται στα λιγα. Αλλα αφου μας εχουν φουσκωσει τα μυαλα με τα καταναλωτικα "θελω" ειναι δυσκολο να ξεφυγεις απο αυτη την λογικη της αιωνιας και ξεχειλισμενης καταλανωσης.

Και μην νομιζετε οτι μου διαφευγει οτι ερχονται γιορτες και η καταλωτικη μανια θα αγγιξει ορια και αυτη την χρονια. Και δεδομενης της κρισης νομιζω οτι η καταθλιψη θα ειναι χειροτερη φετος απο τις αλλες χρονιες. Λοιπον ολα αυτα μου φαινονται λιγο περιεργα διοτι αν δεν τιθεται θεμα επιβιωσης και καλυψης βασικων αναγκων τι στο διαολο τα θελουμε τα περισσοτερα?

Θες να αρεσεις στον γκομενο/γκομενα σου ΚΑΙ αυτες τις γιορτες? Μην αγορασεις νεο φορεμα δεν εχει νοημα, ποτε θα το καταλαβεις? Αν σε εκτιμα θα σε εκτιμησει και με το παλιο φορεμα.

Μην πας για μπουκλες, ντεκαπαζ, αμπραγιαζ, συμπλεκτη κλπ την παραμονη της πρωτοχρονιας. Φορα κατι ομορφο που σε κολακευει, φορα ενα ωραιο πουκαμισο, ενα ομορφο ρουχο, γεμισε την καρδια σου δυναμη και αισιοδοξια και ξεκινα την νεα χρονια. Μην πας φετος την πρωτοχρονια στον Βερτη και στον Τσαλικη κλπ και κατσε μια φορα με την οικογενεια σου, με φιλους και συγγενεις, να πειτε δυο κουβεντες, να μαθεις τι κανουν, πως ειναι, που εχεις να τους δει απο το Πασχα. Μαζεψε τους κολλητους, κολλητες στο σπιτι και παιξτε κανα επιτραπεζιο, πιειτε ενα μπουκαλι κρασι, δωστε αγαπη και ζεστασια. Ειναι τσαμπα. Δεν κοστιζουν.

Το να εισαι ανθρωπος δεν αγοραζεται. Και φτωχικα οι ανθρωποι και παλι καλα μπορουν να περνουν.

Θα μου πεις, και με το δικιο σου, οταν το παιδι σου ειναι ανεργο, ο πατερας ανεργος, και εισοδημα δεν εχεις τι χαρα να παρεις? Περιμενεις απαντηση? Οχι δεν θα στην δωσω γτ ο καθενας βρισκει αυτη που καταλαβαινει ο ιδιος. Τι περιμενες? Να σου δωσω σκονακι?

Και αν ηξερα εγω την απαντηση τοτε θα ημουν εγω φιλοσοφος, ζωγραφος, ποιητης κοκ και οχι αυτοι που πραγματι υπηρξαν τετοιοι και μαλιστα πολυ ικανοι. Αν ηταν τοσο ευκολη η απαντηση τοτε για ποιο λογο ολοι αυτοι οι ανθρωποι του πνευματος αφιερωσαν την ζωη τους στο να απαντησουν, ο καθενας με τον δικο του τροπο, αναλογα ερωτηματα? Οποτε δεν θα απαντησω στην ερωτηση αυτη αλλα θα σε αφησω να την αναζητησεις μονος σου. Μονο τοτε εχει αξια. Αλλες ευκολες ερωτησεις τελος.

Θελουμε απαντησεις σε ερωτηματα που υπαρχουν για αιωνες, που ανθρωποι εδωσαν ολη τους την ζωτικη ενεργεια και το μυαλο τους για να απαντησουν ο καθενας βασει των ικανοτητων του. Και εμεις θελουμε να συνοψισουμε σοφια αιωνων σε μια μονο προταση. Δεν γινεται.

Και επανερχομαι. Πως γινεται να αντλησεις χαρα οταν εισαι ανεργος, σε παρατησε η γκομενα η ο γκομενος, η μανα σου ειναι στην εντατικη, δεν ξερεις αν θα βγαλεις το επομενο μηνα κλπ κλπ. Την εχω βαρεθει αυτη την ερωτηση. Να την ακουω εννοω. Προυποθετει σαν απαντηση μια χλιαρη συγκαταβαση αλλα βαρεθηκα να οδηγουμαι στο ιδιο αδιεξοδο που οδηγει. Θελω να βρω μια απαντηση για τον εαυτο μου. Και ελπιζω να βρει ο καθενας μιαν απαντηση για τον δικο του εαυτο. Και απο εκει να ξεκινησει το ταξιδι του ανανεωμενος και ελευθερος.

2 σχόλια:

porcupine είπε...

Εγώ φέτος, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, δεν θα πάω ούτε σε μεγάλες πίστες, ούτε τουαλέτες θα φορέσω.Θα κάνω βόλτες με τους φίλους μου, θα χαρώ τις κολλητές μου, θα γελάσω με την καρδιά μου, θα παίξω επιτραπέζια, θα πιω το σπιτικό μου λικεράκι, θα κάνουμε θεματικές βραδιές με μουσικές, θα σου μιλήσω άπειρες ώρες στο τηλέφωνο γιατί μου έλειψε η φωνή σου και θα χαρώ πολύ με τον ερχομό της νέας χρονιάς...

Στον πλανήτη μου, δεν υπάρχουν ερωτήματα ούτε και καμία κρίση...Φτάνει πια!!!!!!!!!!!!!!

Σε φιλώ γλυκά και σε περιμένω Αλχημιστάκο μου!!!!

prospa8w είπε...

Τα είπες όλα. Ο καθένας για τον εαυτό του και μόνο μπορεί να απαντήσει. Κι ας κόψουμε και λίγο αυτή τη μιζέρια και τη συνεχή πρόκληση του οίκτου των άλλων. Υπάρχουν όμορφα συναισθήματα και θετική ενέργεια που μπορούμε να μεταδώσουμε. Ένα "μπράβο ρε φιλε που τα βλέπεις έτσι". Κι όχι άλλο "δε βλέπεις τι γίνεται, πού ζεις;"
Στο κάτω-κάτω πάμε ν'ανοίξουμε τα μυαλά μας με μια συζήτηση και όχι να κλείσουμε αυτά των άλλων.
Χάρηκα που είχα δύο αναρτήσεις να διαβάσω. χιχιχι

Φιλιά πολλά!