Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Ξερεις γιατι?

Ξερεις τι? Καθομουν και αναρωτιομουν πως γινεται οι ανθρωποι να χωριζουν τα επαγγελματικα τους απο τα προσωπικα τους. Αυτο το αναρωτιομουν ακομα πολυ πριν σε γνωρισω. Μου φαινοταν καπως ηλιθιο να μην εχεις μην ενοτητα στην ζωη, να αναγκαζεσαι να την κανεις κομματια για τον εναν η τον αλλον λογο.

Και οταν με ρωτας αν πρεπει να φυγεις για να μου αφησεις χωρο να δουλεψω, και παλι μου φαινεται χαζο και αφυσικο. Οχι επειδη φοβαμαι οτι θα σε χασω και θα πρεπει να συνεχισω μονος κατι που εχω ξεκινησει, αλλα επειδη μου φαινεται τοσο πολυ παραλογο να αγαπας μονο οταν η υπολοιπη ζωη σου εχει μπει σε μια σειρα.


Ξερεις γιατι?

Επειδη η ζωη δεν μπαινει ποτε σε μια σειρα αν δεν θελεις να μπεις καπου και να βολευτεις, αν θες να ταξιδευεις με ολους τους ανεμους, ηρεμους αλλα και θυελλωδεις. Και επειδη ακριβως η ζωη ποτε δεν ειναι γαληνια και αταραχη, για αυτο ακριβως τον λογο δεν μπορω να καταλαβω τι σημαινει να νοιαζεσαι να φτασεις στους στοχους σου οταν το μονο που κανεις ειναι να κυνηγας σκιες το βραδυ. Οχι οτι δεν ειναι καλο να εχεις στοχους. Ειναι καλο να τους κυνηγας μονος σου μερικες φορες για να δινεις στον εαυτο σου το δικαιωμα της μοναξιας. Αλλα δεν μπορεις να βαζεις την αγαπη σε δευτερη μοιρα επειδη σου χτυπησε την πορτα προς το τελος της διαδρομης σου να φτασεις εναν στοχο.

Ουτε ειναι δυνατον να τα βαζεις ολα σε μια ζυγαρια, αγαπη μου, και να τα ζυγιζεις και να βρισκεις ποιο σε βαραινει περισσοτερο η ποιο εχει την περισσοτερη σημασια. Γιατι ζυγιζεις τσουβαλια οταν σε βαραινουν και θες να ξεφορτωθεις ενα απο τα δυο ενω η αγαπη δεν ειναι βαρος και αν γινεται βαρος τοτε δεν ειναι αγαπη.

Γιατι η αγαπη, οταν ειναι αληθινη δινει φτερα για νεα πραγματα και δεν σε παει ποτε πισω. Αυτο εχω καταλαβει απο την ζωη μου. Και θεωρω ανειλικρινες πολυ να ριχνεις το φταιξιμο στον αλλον οταν δεν καταφερες κατι, λες και αυτος ο καποιος σταθηκε αναμεσα σε εσενα και τον στοχο σου. Αυτα ειναι παιδιαστικες βλακειες.

Η αγαπη ειναι αγαπη και δεν μπορει να γινεται ποτε βαρος. Το οτι οι ανθρωποι την κανουν αρρωστη και τους καταστρεφει ειναι δικο τους λαθος, γιατι απλα δεν καταλαβαινουν ποτε τον αλλον ουτε τους εαυτους τους.

Δεν μπορεις να αρνηθεις την ομορφια ενος λουλουδιου μονο και μονο επειδη εχεις δουλεια και πρεπει να τρεξεις να την προλαβεις. Το κοιτας, το αγγιζεις και σου δινει χαρα. Και μετα συνεχιζεις στην δουλεια σου. Ετσι δεν ειναι? Δεν μπορεις να αρνηθεις στον εαυτο σου κατι που σε κανει να νιωθεις ομορφα μονο και μονο επειδη πρεπει ΚΑΤΙ να κανεις στην ζωη σου. Η ζωη ειναι ολα μαζι, και αγαπη, και πονος, και χαρα και λυπη. Δεν μπορεις να κανεις εκπτωσεις σε καποιο απο αυτα επειδη απλα δεν σε συμφερει. Τοτε απλα δεν ζεις στην πραγματικοτητα που λεγεται ζωη. Ουτε μπορεις να αγαπησεις τοτε.

Αυτα τα λογια ειχα να σου πω. Θα μου πεις γιατι δεν στα λεω αλλα στα γραφω...Τα γραφω για να τα εχεις να τα βλεπεις οποτε το εχεις αναγκη. Μου ελεγες γιατι δεν σου αφιερωνω μην αναρτηση. Οριστε! Αυτη η αναρτηση ειναι ολοδικη σου!


Σε αγαπω!

7 σχόλια:

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

φοβερη η αναρτηση σου.Θα συμφωνησω και θα σταθω σε αυτο που εγραψες.
Η ζωη ειναι ολα μαζι, και αγαπη, και πονος, και χαρα και λυπη.
Αργησα πολυ να περασω λογω εξεταστικής ,Να εισαι παντα καλά.

meanan είπε...

Η αγαπη ειναι αγαπη και δεν μπορει να γινεται ποτε βαρος.Αυτο μου αρεσε πιο πολυ απο οσα λες και το ασπαζομαι.

Silena είπε...

άρωμα ψυχής
τέτοια είναι η μυρωδιά που αναδίνει η γραφή σου
νιώθεις
πάλλεται η καρδιά σου
δεν αναζητά
δίνεται ολόψυχα
δεν εκλογικεύει
στο όνειρο ταξιδεύει
λέφτερη
φανταστική
πραγματική

ΨΥΧΗ!!!

έχεις την αγάπη μου
καλέ μου φίλε

porcupine είπε...

Χμμμ...Έχω κάποιες ενστάσεις, αλλά συμφωνώ με τα περισσότερα.Στα λόγια είναι όλα εύκολα.Στην πράξη τα βλέπεις ξεκάθαρα και με την πρώτη δυσκολία, θέλεις να τρέξεις και να εξαφανιστείς...

Ξέρεις, έχω ζήσει μια παρόμοια κατάσταση.Ποτέ δεν έφτασα στο σημείο να εκβιάσω τον άλλον.Ή εγώ ή η καριέρα σου.Τον άφησα να ανοίξει τα φτερά του και να φύγει.Πίστευα πως με την αγάπη μου, θα τον κρατούσα κοντά μου, όσο μακριά κι αν ήταν.Τα χρόνια πέρασαν και δυστυχώς μου απέδειξαν πως όλα ήταν μια καλοσχηματισμένη φούσκα...Υποσχέθηκα στον εαυτό μου, πως δεν θα ξαναπεράσω τις ίδιες δοκιμασίες.Το παλεύω μέσα μου...Οι μνήμες είναι πολύ έντονες ακόμα.

Καταλαβαίνω κι εσένα, αλλά πιο πολύ καταλαβαίνω κι εκείνη που θα μείνει πίσω...

Καλή τύχη σας εύχομαι και τους δυο και καλή υπομονή.Θα είναι δύσκολα, αυτό στο υπογράφω!!!

Σε φιλώ!

Hopeless Romantic είπε...

Αυτή σου η ανάρτηση στάθηκε αφορμή για να (ξανά) ανοίξω ένα βιβλίο του Λέο Μπουσκάλια, το "να ζεις, ν'αγαπάς και να μαθαίνεις".
Γράφει λοιπόν σ'ένα σημείο την εξής αναφορά ενός κοινωνιολόγου, του Σοροκίν: "Ο λογικός νους, ο δικός μας νους αμφισβητεί επιδεικτικά τη δύναμη της αγάπης. Η αγάπη μας φαίνεται φανταστικό κατασκεύασμα— την ονομάζουμε αυταπάτη, όπιο του πνεύματος, ιδεαλιστική σκέψη και αντιεπιστημονική ψευδαίσθηση. Είμαστε προκατειλημμένοι ενάντια σε κάθε θεωρία που προσπαθεί ν' αποδείξει τη δύναμη της αγάπης".
Εδώ μιλάς για επαγγελματικές υποχρεώσεις από ότι έχω αντιληφθεί, τις οποίες ο "λογικός" και τετράγωνος νους μας θέλει να αντιλαμβάνεται ως εμπόδιο μιας αγάπης. Προσωπικά, κι εγώ διαφωνώ με το διαχωρισμό ανάμεσα στην προσωπική και την επαγγελματική ζωή. Διότι τελικά δεν παύει κανένα από τα δυο να ανήκει στη βιούμενη μας πραγματικότητα. Και σαφώς και τα δυο περιέχουν την έννοια της ζωής γιατί και τα δυο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μας την παρέχουν! Αν δεν υπάρχουν αρμονικά, τότε είναι που προκύπτει πρόβλημα με τη ζωή μας. Η αγάπη, όμως, είναι δύναμη -κι είναι μάλιστα ζωογόνος δύναμη. Στη δύναμη λοιπόν πρέπει να πιστέψεις. Πρέπει να ονειρευτείς τη ζωή πέρα από αυτό που βλέπεις. Πρέπει το όνειρο, το "ιδανικό", να το φανταστείς πρώτα και να το τελειοποιήσεις και σιγά-σιγά να το μετουσιώσεις στην πραγματικότητα. Όλα είναι δυνατά -καλή διάθεση να υπάρχει!
Σε χαιρετώ!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΗΡΘΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΑΦΗΣΩ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΕΥΧΗΘΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΓΕΜΑΤΟ ΧΡΩΜΑΤΑ-ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ.ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΠΑΛΙ ΝΑ ΣΑΣ ΒΡΩ ΚΑΛΑ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΜΟΥ ΤΕΛΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!!!

Ολοκληρωμένη Συνάρτηση είπε...

Όταν αγαπάς τα φτερά σου γίνονται ένα με τα φτερά του άλλου. Συχνά αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν όσοι τυχεροί έχουν στη ζωή τους αυτό το τόσο πολύτιμο αγαθό, την αγάπη, γιατί δεν το εκμεταλλεύονται στο έπακρο και του βάζουν εμπόδια. Τι θα πει "πρέπει να κάνεις ΚΑΤΙ στη ζωή σου;" Μα το να αγαπάς και να αγαπιέσαι είναι τα πάντα!
Ας είχα την αγάπη "του" και θα μπορούσα να γυρίσω τον κόσμο ανάποδα!

Την καλημέρα μου