Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Καλες οι διαμαρτυριες αλλα...

Κατεβηκα και εγω οπως και πολυς κοσμος χτες το απογευμα στο κεντρο της Πατρας οπου ειχε κανονιστει να γινει ειρηνικη διαμαρτυρια για την κατασταση στην Ελλαδα. Ακουσα οτι εγιναν αναλογες εκδηλωσεις στην Αθηνα και την Θεσσαλονικη. Πηγαμε εκει, καθησαμε ορθιοι καμποση ωρα (γυρω στις 3 ωρες), ακουστηκαν κατι χειροκροτηματα, καποια αυτοσχεδια πλακατ και αυτο ηταν.

Ειχε αρκετο κοσμο ολων των ηλικων, χωρις πανο και χωρις διακριτικα. Ειδα νεους απο διαφορες παραταξεις να βρισκονται στην πλατεια χωρις σημαιες. Ομορφη αισθηση μου δημιουργησε ολο αυτο αλλα οι αμφιβολιες επεμεναν. Ωραιο ολο αυτο. So what?

Δεν θα πω οτι ολο αυτο που εγινε δεν εχει κανενα νοημα, γιατι πιστευω οτι ειχε. Αυτο που δεν με αφηνει να ειμαι αισιοδοξος ειναι το οτι πιστευω (και απο αυτα που βλεπω γυρω μου) οτι δεν εχουμε ωριμασει πολιτικα ακομα. Και η πολιτικη και κοινωνικη ωριμανση δεν ειναι θεμα βουλησης για αλλαγη η οργανωσης εκδηλωσεων διαμαρτυριας. Ειναι κατα την γνωμη μου καρπος επιπονης και συστηματικης προσπαθειας που καταβαλλει ο καθενας ξεχωριστα οταν ειναι μονος του η σε μια παρεα φιλων η ανθρωπων που συμμετεχουν σε συζητηση...Ειναι να ψαχνεις συνεχεια να βρισκεις τροπους να καλυτερεψεις την κοινωνικη ζωη, τις μεταξυ μας σχεσεις, την ποιοτητα της ζωης μας.

Η πολιτικη συνειδηση ειναι κατι που, εφοσον δεν το αποκτας στο σχολειο, πρεπει να το αποκτησεις με δικα σου "εξοδα". Και οταν λεω "εξοδα" εννοω οχι μονο χρημα αλλα και σκεψη, και προσπαθεια, και ιδρωτα και αμφιβολια και αμφισβητηση, και γνωση οτι δεν υπαρχει υπερτατη αληθεια.

Κοιταξτε. Δεν ξερω τι διδασκουν ουτε ειμαι ειδικος κοινωνιολογος η πολιτικος επιστημονας. Αλλα ξεκιναω απο το αρχαιο ελληνικο ιδεωδες οτι ολοι πρεπει να μετεχουν των συζητησεων και οχι μερικοι ειδικοι και δινω στον εαυτο μου το δικαιωμα της γνωμης ακομα και για θεματα τα οποια δεν κατεχω σε επαγγελματικο επιπεδο. Και αυτο γιατι αφορα εμενα, και εσενα που διαβαζεις και τον αλλον που δεν διαβαζει κλπ κλπ. Και το μελλον μου, και το μελλον σου (ναι εσυ αναγνωστη που διαβαζεις) δεν μπορω να το αφηνω στην τυχη των ειδικων.

Εχουμε την πολιτεια και εμεις ειμαστε οι πολιτες της. Τοσο απλο. Και πρεπει να καθορισουμε τον τροπο που θα ρυθμιζουμε την ζωη μας σαν κοινωνια. Πρεπει να βρουμε την ισορροπια μεταξυ του ατομικου (την προσωπικοτητα, τις ιδιαιτερες δεξιοτητες, τις προτιμησεις κοκ) και του κοινωνικου (την συμμετοχη στα κοινα, την ληψη αποφασεων, την διασφαλιση των δημοκρατικων θεσμων, της κριτικης και της κρισεως). Εδω ειναι η μαγκια αναγνωστη μου. Πως ισορροπεις το εγω με το εμεις? Πως φτανεις να καταλαβαινεις ποτε η καταχρηση της ελευθεριας δημιουργει προβλημα στον συμπολιτη σου?

Και ετσι ερχομαστε σε ενα απο τα πιο βασικα, κατα την γνωμη μου, πραγματα: ποτε και υπο ποιες συνθηκες παραμεριζεις το προσωπικο συμφερον για χαρη του γενικου καλου? Ποια ειναι αυτη η λεπτη γραμμη που πρεπει να περασεις για να βαλεις πρωτα απο ολα το κοινωνικο καλο και μετα την δικη σου προσωπικη γνωμη η αποψη?

Θελει τεχνη και ευθυκρισια και διαβουλευση το θεμα. Δεν ειναι της πλακας, δεν γινεται στο ποδι. Θελει εξασκηση και προσπαθεια.


Για εμενα ο χαρακτηρισμος πολιτης δεν κερδιζεται με την γεννηση. Πρεπει να τον κατακτησεις τον τιτλο, να τον βαλεις στεφανι στο κεφαλι σου. Και θελει κοτσια δεν ειναι ετσι?

Οταν γυρνας το κεφαλι σου στο ιστορικο παρελθον τι βλεπεις? Τυραννια, ολιγαρχια, υπηκοους της αυτοκρατοριας. Και να στο τελος η υψηλη συλληψη του ανθρωπου, το μονο θρονο που εδωσε ο ιδιος στον εαυτο του και εχει αξια: ο πολιτης και η πολις. Η πολιτικη σκεψη και δραση.

«Πολιτης δι' απλης ουδενι των αλλων οριζεται μαλλον ή τω μετεχειν κρισεως και αρχης».


Εδω ειναι φιλε μου η λακωνικη δηλωση του τι αξιωνει απο την κοινωνια που ζει ο συγχρονος ανθρωπος. Με σαφηνεια και απλοτητα. Κατηγορηματικη δηλωση ανθρωπων που ειχαν καταλαβει απολυτα τι ειναι αυτο που ηθελαν.


Και ετσι αγαπητε αναγνωστη ειμαι λιγο καχυποπτος με ολες αυτες τις εκδηλωσεις ως προς την ουσια τους. Μας προβληματιζουν? Η απλα θελουμε περισσοτερα λεφτα και εκει θα τελειωσει το θεμα? Αν ειναι αυτο τοτε δεν πιστευω οτι θα καταφερουμε και πολλα. Αν απο την αλλη θελουμε να εξετασουμε εναλλακτικους τροπους για το πως θα ρυθμιζουμε τις μεταξυ μας σχεσεις τοτε νομιζω οτι εχουμε μακρυ δρομο μπροστα μας αλλα τουλαχιστον καναμε την αρχη.

6 σχόλια:

porcupine είπε...

Μάλλον είμαι κακός άνθρωπος!Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς, την απάθεια και τον αρνητισμό που μου βγάζουν όλες αυτές οι διαδηλώσεις!

Εγώ πάλι πανηγύρι το βλέπω και τίποτα ουσιώδες!Οι 20.000 που μαζεύτηκαν στο Σύνταγμα, είναι πολλοί λιγότεροι από τους οπαδούς του Παναθηναϊκού μια Κυριακή σε ένα ματς!Ναι και καλά σηκώθηκαν οι νέοι από τους καναπέδες!Ε, και τί έγινε ρε παιδιά!!!Ρίξανε μούτζες στη Βουλή, έριξαν και τα βρισίδια τους και ίδρωσε το αυτί των πολιτικών και τώρα τρέμουν!

Μου θυμίζει έναν βλάκα στην Αμερική που μέσω ραδιοφώνου τότε, πρόσταξε τους Αμερικάνους να τραβήξουν το καζανάκι τους μια συγκεκριμένη ώρα.Υπήρξαν χιλιάδες ηλίθιοι που το έκαναν.Αυτοί είμαστε!

Ή θα σπάμε και θα ρημάζουμε ή και καλά πολιτισμένοι θα μαζευόμαστε "ειρηνικά" για να διαδηλώνουμε!

Συγγνώμη, αλλά εγώ προτιμώ πιο δραστικά μέτρα!

Σε φιλώ!

AnD είπε...

Είμαστε πολύ ανώριμοι πολιτικά όντως.
Το πόσο διαφορετικά ήταν τα κίνητρα του καθενός που κατέβηκε είναι η απόδειξη. Και η συμπεριφορά του κόσμου και ποσα άλλα που παρατηρησα αλλά δεν ήθελα να με επηρεάσουν.
Γιατί η ωρίμανση έρχεται μέσα από την ενασχόληση και είναι ίσως η πρώτη φορά αυτή που ο καθένας μπαίνει στη διαδικασία να κάνει 5 σκέψεις.
Κι ας είναι ηλίθιες για άλλους.
Είναι μια αρχή.
Αυτη είναι και η ελπίδα μου. Δεν περιμένω να αλλάξουμε το παρόν με αυτές τις διαμαρτυρίες αλλά το μέλλον.

Silena είπε...

Αλχημιστή, είναι αυτή η διάχυτη απογοήτευση όταν διαπιστώνεις πως είσαι ανίσχυρος, όμως πιστεύω στη δύναμη των ανθρώπων και στα όνειρά τους πιστεύω ακόμα πιο πολύ, δε θέλω να γίνω ρομαντική, αν και είμαι πολύ, μα ναι, είναι μια αρχή ή μια αντίδραση στη γενική απάθεια, που καλλιεργείται, διδάσκεται, αναπαράγεται...

συμφωνώ απόλυτα με τα γραφόμενα της AnD

πολλά φιλιά

fairy είπε...

Αγαπητέ μου Αχημιστή, στην Ελλάδα δουλεύουν όλα λάθος... Σκέψου ότι όλοι κλέβουν το κράτος με τη φοροδιαφυγή αλλά και το κράτος κλέβεις τους πολίτες με τους υπερβολικούς φόρους. Εδώ, ξέρεις, ο ΦΠΑ είναι 4-6%. Καλό? Αλλά, ξέρεις, εδώ δεν γίνεται καμιά συναλλαγή σε μαγαζί χωρίς να χτυπηθεί στη μηχανή, καμία!
Στην Ελλάδα κατηγορούμε ο ένας τον άλλο και εμείς ποτέ δε φταίμε γιατί εμείς τα δικαιούμαστε όλα!
Και για εκείνους που βγαίνουν στους δρόμους, πιστευείς ότι μετά την πορεία δε θα πήγαν σε ένα καφέ να κάτσουν να χαλαρώσουν, όπως κάνουν κάθε μέρα, με τα λεφτά της μαμάς και του μπαμπα? Δε λέω όλοι, αλλά οι περισσότεροι. Υπήρξα φοιτήτρια στην Αθήνα και είδα εκείνουν που διαμαρτύρονται, που διαδηλώνουν, έτσι... Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να αλλάξουμε νοοτροπία, να μην περιμένουμε από τους άλλους! Είτε αυτοί οι άλλοι είναι οι γονείς μας, είτε οι επιδοτήσεις από την ΕΕ... Επίσης, πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε την χώρα μας, να νοιαζόμαστε επιτέλους για το κοινό μας καλό μήπως και καταφέρουμε να επιβιώσουμε....

porcupine είπε...

Πώς πάνε οι αγώνες?Ξέμεινες στην πλατεία Αγίου Γεωργίου με κανένα αντίσκηνο και σε χάσαμε?

Καφεδάκι στο γνωστό πότε θα με κεράσεις?

:-)

porcupine είπε...

Τί θα γίνει?Μήπως το παρα-αφοδεύσαμε με την αποχή από τα μπλογκάκια μας?

Άντε, κουνήσου!