Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Αφιερωμενο

Με ρωτας γιατι νιωθω οταν κατι τελειωνει οτι δεν ειπα οσα ηθελα να πω. Με ρωτας γιατι δεν καταλαβαινω τον εαυτο μου σε σημειο να επαναλαμβανω τα ιδια και τα ιδια σαν νεογεννητο παιδι που δεν εχει μνημη.

Πως θα μπορουσα να απαντησω σε τετοιες ερωτησεις? Μου φαινεται φοβερα επιπονο να προσπαθω να ανακαλυψω τι με κανει να πορευομαι στην ζωη με τον τροπο που το κανω η γιατι αγαπαω αυτα που αγαπαω. Μου φαινεται οτι η απαντηση εχει νοημα μεσα σε ενα στενο πλαισιο και δεν θελω να περιοριζομαι...

Θα ηθελα να ανακαλυψω τι κρυβει το μελλον, οπως το θελεις και εσυ, αλλα αυτη η επιθυμια μου μενει μαλλον καπως ακομψα και γελοια μετεωρη οταν συνειδητοποιω οτι ειναι σαν να προσπαθεις να δεις μεσα απο το πηχτο σκοταδι της τυχης, σαν να επιδιωκεις να κατανοησεις την πλοκη οταν η αυλαια δεν εχει σηκωθει ακομα.

Μου ζητας να σου πω τι ειναι αυτα που αγαπαω, τι με παθιαζει σε κατι που κατα κοινη ομολογια δεν εχει κανενα νοημα. Δεν ξερω...Αν ηξερα, αυτο το κατι που αγαπω δεν θα με απασχολουσε πια. Θα ειχα βρει το κρυμμενο νοημα του και θα εφευγα για νεες συγκινησεις.

Με ρωτας τι αγαπαω στους αλλους. Αγαπαω αυτη την λαμψη στο βλεμμα, την οποια βλεπεις που και που στα ματια τους αν μπορεις να δεις απο πολυ κοντα. Την φωτια της ψυχης τους που καμια φορα αντικατοπτριζεται στα ματια τους. Και βαζει φωτια και στην δικη μου ψυχη.

Μου προκαλει εντυπωση και ταραχη να συνειδητοποιω οτι μπορεις να καταλαβεις τοσα πολλα για τους αλλους χωρις λογικη. Νομιζεις οτι ειμαι λογικος. Κανεις λαθος.Απλα κατα βαθος ειμαι υποκριτης. Ουσιαστικα ειμαι εντελως παραλογος. Παραλογος ειναι καποιος που ελπιζει οτι ολα θα πανε καλα ενω η λογικη λεει οτι δεν υπαρχει λυτρωμος. Ετσι δεν ειναι? Παραλογος ειναι καποιος που για μια φευγαλεα στιγμη, νιωθει οτι αγαπα καθε ανθρωπο ξεχωριστα και ολους μαζι. Ετσι δεν ειναι? Παραλογισμος ειναι να νιωθεις οτι αυτο που κανεις αυτη την στιγμη εχει καποιο νοημα ενω ξερεις οτι δεν υπαρχει τιποτα λογικο που να σε βεβαιωνει για κατι τετοιο. Δεν συμφωνεις? Παραλογο ειναι να αγαπας και να μισεις ταυτοχρονα. Τον εαυτο σου και τους αλλους.

Στα μυχια της ψυχης μου υπαρχει παντα κατι ακορεστο, κατι που δεν καλυπτετται με τιποτα και θα παραμεινει ετσι. Αυτο ειναι το μονο σιγουρο. Στην ψυχη του ανθρωπου παντα κατι ανικανοποιητο κατι που τελειωνει με τον θανατο. Ετσι οπως ξεκινησε...Ανικανοποιητο.

Με ρωτας γιατι προσπαθω να απασχολησω τον εαυτο μου με ολα αυτα τα πραγματα που ξερεις. Δεν ειναι αυτο που λενε, οτι απασχολεισαι για την απολαυση, την απολαυση που προσφερει η τεχνη, η γνωση. Οχι. Ειναι αυτη η ανικητη δυναμη, αυτη η ροπη του ανθρωπου προς την κατακτηση αυτου που δεν εχει ακομα κατακτησει, αυτη η παραλογη και χωρις νοημα αλληλουχια προκλησεων και υπερβασεων.

Με ρωτας, τελικα, γιατι σε αγαπαω. Αυτη ειναι η πιο φριχτη ερωτηση που θα μου τεθει ποτε. Φριχτη επειδη γνωριζω οτι δεν θα μαθω ποτε πως την απαντουν. Μαλλον θα πρεπει να αρκεστεις σε μια δηλωση αγνοιας παρα σε μια υπεροχη δηλωση που προκαλει τερψη. Σε αυτη την ερωτηση δεν υπαρχουν απαντησεις. Αυτη ειναι η απαντηση. Απαξ και δια παντος.

Πως να σου εκφρασω τις αντινομιες που υπαρχουν μεσα στην ψυχη μου? Δεν γνωριζω πως να σε κανω να δεις. Πρεπει να καταλαβεις οτι δεν θα μπορεσω να σου εξηγησω με λογια οσο και να προσπαθησω. Προσπαθησα να τις σκιαγραφησω σε αυτο το κειμενο και ειμαι σιγουρος οτι αν το ξαναδιαβασω θα καταληξω σε αυτο που υποπτευομαι: οτι ειναι ασυναρτησιες.

Πιστεψε με ομως, ειναι η πιο ειλικρινης προσπαθεια μου να περιγραψω αυτο που δεν περιγραφεται. Η πρωτη και η τελευταια...Σε φιλω.


8 σχόλια:

Silena είπε...

πόσο ποιητική η γραφή σου, όταν αφήνεις την ψυχή να εκφραστεί
πόσο αληθινή η γραφή σου, χωρίς μη και πρέπει
πόσο συγκλονιστικό αυτό που διάβασα

και ξέρεις γιατί ?

γιατί βγήκε ακριβώς όπως το ένιωσες

υπέροχο καλέ μου φίλε
καλή σου μέρα

meggie είπε...

με το "άπαξ δια παντός" μάλλον έχεις προκρίνει το μέλλον.
σωστά;
αλλά αναγνωρίζεις και την "άγνοια"
σωστά;

αυτό είναι η υπέροχη λογική της διαίσθησης

καλημέρα σου

AnD είπε...

Να σου πω εγώ γιατί "παραλογίζεσαι";
Είναι που είσαι ένας ποιητής στο σώμα ενός επιστήμονα.
Είναι που νιώθεις τα πάντα μέσα από τα ταξίδια που έχεις κάνει μέσα σου και ενώ αυτό σε κάνει να νιώθεις πλήρης, προσπαθείς να το εκφράσεις με λόγια και να το ξετυλίξεις με τρόπο επιστημονικό.
Δεν έχει αρχή και τέλος.
Η ζωή είναι ένα μυστήριο που τρελαίνει αυτούς που προσπαθούν να την ερμηνεύσουν.
Όσο το προσπαθείς με τη λογική φτάνεις στα αδιέξοδα που αναφέρεις.
Σήκωσε τους ώμους σου λοιπόν και δέξου με αγάπη όσα δε μπορείς να εξηγήσεις.
Μίλα με την καρδιά σου όπως έκανες τώρα κι η αλήθεια σου θα περάσει και θα ακουστεί εκεί που μπορεί.
Αυτό είναι ελευθερία.
Αυτό είναι αγάπη.
Όταν δε μπορείς να εξηγήσεις το γιατί, απλά...έτσι...
Και στη σκέψη μου αυτό είναι και το λογικό.

Καλημέρα!

porcupine είπε...

Πόσο τρυφερός γίνεσαι όταν σου μιλά η νύχτα κι εσύ την ακούς και γράφεις!!!Πόσο χαίρομαι για τις απορίες που προσπάθησες να λύσεις!!!

Δεν γράφεις ασυνάρτητα, γράφεις με το χέρι στην καρδιά.Βουτάς το μελάνι στην ψυχή σου και ζωγραφίζεις πάνω στο χαρτί αυτά που σου προστάζει η αγάπη.Γιατί όλα με αγάπη τα έγραψες."Αυτή" σε παρακίνησε κι η αγάπη σε οδήγησε!

Για ένα δεν με βρίσκεις σύμφωνη...Δεν θα 'θελα να είναι η τελευταία σου προσπάθεια!Θα 'θελα να εκφράζεσαι συνέχεια, όπως θες και με όποιον τρόπο επιλέγεις!Εγώ απλά θα κάθομαι από μακριά και θα παρατηρώ το μεγαλείο της ψυχής σου!!!

Αλχημιστή μου, σ' αγαπώ!!!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Silena

Καλη μου Silena σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια. Μου αρεσει να γραφω ετσι απλα δεν μου βγαινει συχνα...

Να εισαι καλα! Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ meggie

Ισχυει αυτη η αντιθεση που λες. Για αυτο ειπα οτι κατα βαθος ειμαι παραλογος. Ισως να ειναι η διαισθηση που λες...Ισως μερικες φορες να αρκει μονο αυτη οταν η λογικη δεν γινεται να βοηθησει.

Σε ευχαριστω πολυ για το σχολιο σου. Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@AnD

Τωρα σε αυτο που ειπες τι να σχολιασω...Σε ευχαριστω για το υπεροχο σχολιο.

Να εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@Porcupine

Καλο μου πορκιουπινι ξερεις οτι δεν εχω κανενα μεγαλειο ψυχης. Απλα καμια φορα καθομαι να γραψω αυτα που αισθανομαι οταν καποιος με κεντριζει για να το κανω.

Χαιρομαι που σου αρεσε η αναρτηση μου.

Σε φιλω και σε αγαπω και εγω! Σμουτς!