Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

Και να που συναντιομαστε

Πέρασε πιὰ ὁ καιρὸς τῶν ἀνταγωνισμῶν στερέψανε οἱ ἐπιθυμίες-ἴσως μποροῦμε τώρα νὰ κοιτάξουμε μαζὶ τὸ ἴδιο σημεῖο τῆς ματαιότητας ὅπου, θαρρῶ, πραγματοποιοῦνται οἱ μόνες σωστὲς συναντήσεις - ἔστω ἀδιάφορες, μὰ πάντα πραϋντικὲς.

Με αυτα τα λογια του Ριτσου απο το εργο του "Ελενη" θα σας ευχηθω χρονια πολλα και καλως ορισατε πισω στις βασεις σας! Και να που συναντιομαστε παλι λοιπον! Και κοιταζουμε παλι μαζι το ιδιο σημειο της ματαιοτητας. Να γραφεις σε ενα μπλογκ: εγχειρημα χωρις πρακτικη σημασια, αλλα με συναντησεις πραυντικες που λεει και ο Ριτσος.

Ελπιζω να τα περασατε καλα και να γεμισατε λιγο τις μπαταριες απο τις βολτες σας στην εξοχη, διπλα στην θαλασσα η στην πλαγια ενος βουνου. Παλι η θαλασσα μου μαυλισε την ψυχη και με πολυ στεναχωρια την αφησα πισω μου. Τελος παντων.

Τι ηθελα να πω? Α ναι! Θυμαστε μια πολυημερη απεργια των τηλεοπτικων σταθμων? Μια χαρα δεν ηταν? Μπορουμε και χωρις ανουσια προγραμματα και εκπομπες για λοβοτομημενους.

Εργατικη πρωτομαγια σημερα και τι να σκεφτω να γραψω. Σκεφτομουν ενα ρητο που ειχα διαβασει πριν καιρο και δεν θυμαμαι αυτολεξει. Ηταν καπως ετσι: "οι επαναστασεις παυουν να ειναι επικινδυνες οταν αρχιζουν να γιορταζονται". Ξερετε οταν κατι γινεται συνηθεια και ξεχνιεται ο σκοπος για τον οποιο γινεται τοτε χανει και την σημασια του. Για αλλη μια φορα θα γιορτασουμε την πρωτη του Μαη, θα φαμε, θα πιουμε, θα περασουμε καλα και θα γυρισουμε σπιτια μας. Κατα τα αλλα δεν νομιζω να υπαρξει κανενας προβληματισμος, κανενα συμπερασμα για το που ειμαστε και που παμε.

Και επειδη η καθημερινοτητα μας τρωει την ψυχη, η τεχνη ειναι παντα βαλσαμο. Ετυχε να πεσει λοιπον, κατα την διαρκεια των διακοπων του Πασχα, στα χερια μου μια νεα προσπαθεια απο ελληνικο εκδοτικο οικο (δεν λεω ποιον μην φαω καμια καμπανα για παρανομη διαφημιση. Αλλα εισαστε αστερια εσεις! Θα το βρειτε!) να εκδοθει και να συστηματοποιηθει ανα θεματικη ενοτητα, ενα μεγαλος μερος απο το λογοτεχνικο εργο του αμερικανου Εντγκαρ Αλλαν Ποε. Το αποτελεσμα ειναι πολυ καλο. Η συλλογη δειχνει χαρακτηριστικα το ευρος των δυνατοτητων του Ποε, δυνατοτητων που του επετρεψαν να ασχοληθει με ενα φασμα λογοτεχνικων ειδων τεραστιο: απο ιστοριες τρομου μεχρι ποιηματα και αστυνομικες ιστοριες. Η ποιοτητα των κειμενων πραγματικα με αφησε αναυδο. Ο τροπος γραφης, το στυλ, η ατμοσφαιρα ηταν υπεροχα. Κυριως ειχα διαβασει ιστοριες τρομου του Ποε, για τις οποιες ειναι και ευρυτερα γνωστος. Αλλα οι ιστοριες του με ηρωα τον Ιπποτη C. Auguste Dupin και τον ανωνυμο φιλο του οι οποιοι προσπαθουν, μεσω επαγωγικης λογικης και ερευνας, να λυσουν τα μυστηρια καποιων φονων ειναι πραγματικα περα απο καθε περιγραφη! Και να αγαπημενοι αναγνωστες, που για πρωτη φορα ισως στην λογοτεχνια, αυτος ο μεγαλος αμερικανος συγγραφεας φερνει σε επαφη το αναγνωστικο κοινο με αυτο που αργοτερα θα γινει γνωστο ως αστυνομικο μυθιστορημα. Απο εκει και περα δημιουρηθηκε ο Σερλοκ Χομς του Sir Arthur Conan Doyle και ο Poirot της Agatha Christie.

Νομιζω πλεον οτι αφου διαβασα αυτη την συλλογη, με 22 και πλεον ιστοριες του Ποε καθως και το "Κορακι", ο συγγραφεας κατεκτησε μια θεση στο λογοτεχνικο μου πανθεον. Πρεπει πραγματικα να διαβασετε την συλλογη των εργων του για να συνειδητοποιησετε το μεγαλειο της συγγραφης, τις απεριοριστες δυνατοτητες του σε ενα σωρο λογοτεχνικα ειδη. Ειχα μεινει πραγματικα αφωνος.

Και αν δεν ηταν η Γαλλια να βρει τον καλλιτεχνη αυτον, να τον μεταφρασει, να τον ερμηνευσει, να επηρεαστει απο το εργο του, νομιζω οτι θα ειχε μεινει ακομα στην αφανεια που οι αμερικανοι ειχαν ετοιμασει για αυτον. Μεθυσος, ναρκωμανης, τρελος, αρρωστημενος ειναι λιγα απο τα επιθετα που του εχουν προσαψει κατα καιρους. Αν η ιδιοφυια ταυτιζεται με την τρελα τοτε ναι, ηταν τρελος.

Ξερετε, συμβαινει πολυ συχνα (εχω παιζει πολλες φορες σε αυτη την παγιδα) να ταυτιζουμε την προσωπικοτητα του συγγραφεα με το συγγραφικο του εργο. Αν ηταν μεθυσος, ναρκομανης, γυναικας κοκ τοτε σημαινει οτι και το καλλιτεχνικο του εργο ειναι για τα σκουπιδια, αναξιο λογου. Πιστευω οτι σε αυτη την χαζομαρα εχουμε πεσει πολλες φορες ολοι μας. Καλο ειναι αυτο για να συνειδητοποιουμε τι βλακεια κυκλοφορει στον κοσμο.

Αυτα προς το παρον. Να περνατε ολοι καλα και καλο κουραγιο για αυτα που ερχονται!

4 σχόλια:

Silena είπε...

καλό μήνα και δύναμη θα σου ευχηθώ

AnD είπε...

Καλό μήνα να χουμε!
Πόσο συμφωνώ με το τελευταίο σου σχόλιο! Γιατί το κάνουμε αυτό συνέχεια; Είμαστε τόσο επικριτικοί όταν αφορά σε άλλους... Μας αρέσει τόσο να κρίνουμε κάποιον για οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό με το οποίο ασχολείται. Βαριόμαστε να μελετήσουμε; Αδυνατούμε να σχηματίσουμε άποψη; Είμαστε τεμπέληδες, απαίδευτοι ή κουτσομπόληδες; Ή μήπως είναι όλα συμπτώματα της ίδιας ασθένειας;
Της εσωτερικής μας ανησυχίας και αστάθειας που θέλει μόνο να πατάει στους άλλους;
Καλημέρα.

porcupine είπε...

Αν δεν βγει η έγκριση, εγώ σχόλιο δεν αφήνω!!!

Κι επειδή μπορεί να πεις "ε, και τί έγινε?", ας παίξουμε και πάλι ένα παιχνιδάκι!!!Για το μήνα Μάιο, δεν θα σ' επισκέπτομαι και δεν θα σχολιάζω...

Για να δούμε!Θα σου λείψω καθόλου?

:-)

KitsosMitsos είπε...

Διαβάσματα, ξεκινάει πιο έντονα η περίοδος. Έχω κάνει ήδη τις λογοτεχνικές και μη προμήθειες.
Καλημέρα.