Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

Ριξτε τους στα λιονταρια

Δεν ξερω αν για την δυσθυμια μου οφειλεται στην ψυχολογικη πιεση η στον εντοπισμο μικρων, φαινομενικα ασημαντων αφορμων που μου δινουν τροφη για δυσαρεστες σκεψες. Καθησα να χαζεψω λιγο αυτον τον αγωνα του Ζαμπιδη με τον Τουρκο και μετα απο λιγο σταματησα να βλεπω. Σιχαθηκα την ζωη μου. Πραγματικα. Και θυμηθηκα για ποιο λογο σιχαινομαι την φαρα του νεολληνα της εποχης μου. Και εξηγουμαι: δεν μπορω να καταλαβω πως γινεται, εμεις, που ειμαστε αξιοι απογονοι των αρχαιων ελληνων να συμπεριφερομαστε λες και βρισκομαστε σε ρωμαικη αρενα. Με τον εθνικο υμνο της Τουρκιας να συνοδευουν γιουχαισματα και αναρθρες φωνες. Ποσο απιστευτο ζωο πρεπει να ειναι καποιος που να μην σεβεται τιποτα, που να θεωρει εναν αγωνα πυγμαχιας ενα μεσο για να εκδηλωνει το μισος του για εναν λαο, ενα μεσο για να δειχνει το μισος, και οτιδηποτε αισχρο μπορει να βγαλει η ανθρωπινη ψυχη.

Ξερω ξερω. Ολοι ειμαστε ελληναραδες και ολοι οι υπολοιποι θα πρεπει να μας προσκυνανε που δωσαμε τα φωτα μας και τον πολιτισμο μας στον κοσμο. Αλλα ενταξει δεν ειναι ωρα να το ξεπερασουμε αυτο το συνδρομο? Δεν ειναι ωρα να ενηλικιωθουμε? Δεν ειναι λιγο υποκριτικο να κομπαζουμε οτι ειμαστε απογονοι των αρχαιων οταν α) ειμαστε παντελως ανιστοριτοι β)δεν ξερουμε να γραφουμε την ελληνικη (ανορθογραφοι) γ) ξερουμε που παιζει ο ταδε και ο δηνα ποδοσφαιρστης ενω αγννουμε τι ηταν ο Πλατωνας, ο Αριστοτελης, ο Δημοκριτος οι προσωκρατικοι κοκ?

Γιατι αν θες να εισαι ειλικρινης και οχι απλα ενα τιποτα που κρυβεται πισω απο το αναστημα μεγαλων αντρων θα πρεπει να ξερεις οτι ο καθενας φτιαχνει το ονομα του για αυτον και κανεναν αλλον.

Αλλα ξεφυγα απο το θεμα μου. Νιωθω οτι καταλαβαινω πολυ καλα πλεον το παραπονο του ποιητη "οπου και αν παω η ελλαδα με πληγωνει". Δεν υπαρχουν πολλες εκφανσεις του νεοελληνικου βιου που να με πειθουν οτι καταλαβαινουμε το "μετρον αριστον" των αρχαιων που τοσο πολυ δοξαζουμε. Ειμαστε χωρις μετρο, χωρις νου, υπερβολικοι σε ολας μας, καθαροι ανατολιτες. Υιοθετησαμε τον βαρυ, μεθυστικο και αποπνικτικο αερα της ανατολης μαζι με τα τσιφτετελια και το κουνημα των οπισθιων, τους αμανεδες (που τοσο πολυ τους θεωρουμε μερος της παραδοσης μας), τα μοιρολογια και τις οιμωγες. Ξεχασαμε τελειως αυτα που καθρεπτιζονται στο αγαλμα του Απολλωνα που με τοση δεξιοτεχνια αποτυπωσε στο εργο του ο κλασσικος καλλιτεχνης. Ποσοι απο εμας θα εβλεπαν την ηρεμια των χαρακτηριστικων του Απολλωνα, και θα αναγνωριζαν κατι δικο τους, κατι που ανηκει εστω και σε ενα ιδανικο του λαου μας? Η ηρεμια η νηφαλιοτητα εχουν εξοβελιστει περα και μακρια. Ο νεοελληνας φωναζει και γκαριζει, πραττει πριν σκεφτει, επιβαλλει και δεν επιχειρηματολογει. Λατρευει οχι το ωραιο, το καλλος αλλα την επιτυχια: ολοι θελουμε να γινουμε μπιζνεσμεν. Να πιασουμε την καλη βρε αδερφε!

Αν μπορεις να δεις την συγχρονη ελλαδα χωρις προκαταληψη θα δεις για ποιο λογο ειμαστε ετσι οπως ειμαστε, θα δεις οτι δεν μαθαμε ο,τι ηταν σημαντικο απο τους αρχαιους προγονους. Δεν γνωριζουμε γιατι δεν ξερουμε πως να γνωριζουμε. Μονο να πιστευουμε ξερουμε. Πιστη και φανατισμος.

Θα μου πεις οι ξενοι? Τι οι ξενοι? Οι ξενοι θα πρεπει να νιωθουν πιο ελληνες απο εμας δεδομενου οτι ανακαλυψαν εκ νεου τους αρχαιους ελληνες, ειδαν την σημασια στην προσφορα τους, τους αναστηλωσαν μετα το βαθυ σκοταδι του Μεσαιωνα. Η ευρωπαικη αναγεννηση σημαινε και επιστροφη στην κλασσικη παιδεια. Ενω στην ευρωπη τα παντα τα σαρωνε ο νεος αερας του διαφωτισμου στην ελλαδα ειμασταν υποδουλοι, μια συνηθεια που μας συνοδευει μεχρι τωρα. Μπορει να απελευθερωθηκαμε αλλα στην ψυχη ειμαστε ακομα υποδουλοι: στην πονηρια και την προκαταληψη.

Ισως αυτοι που μας διδασκουν γραμματα στα σχολεια θα επρεπε να ηξεραν το εργο του Νιτσε πριν γραψουν διθυραμβους για την απελευθερωση της ελλαδας. Γιατι οπως μας ειπε ο μεγαλος στοχαστης: "οποιος παλευει με τερατα πρεπει να προσεξει να μην γινει τερας. Και οταν κοιτας πολλη ωρα στην αβυσσο, κοιταει και η αβυσος μεσα σε εσενα". Και 400 και πλεον χρονια σκλαβιας δεν ειναι και λιγα.

4 σχόλια:

Silena είπε...

καλέ μου φίλε δε θέλω να επαναλάβω την πικρή γεύση που αφήνει στο στόμα η "κατάντια" της Ελλάδας, γιατί δυστυχώς δε μπορώ να βρω λιγότερο σκληρό χαρακτηρισμό! όμως θα πω πως η έλλειψη παιδείας, κι όταν λέω παιδείας εννοώ Κλασσικής Παιδείας, γιατί από πτυχία??? έχουμε χορτάσει!!! μάλλον λοιπόν κάπου εκεί θα πρέπει να ψάξουμε και να προσπαθήσουμε μόνοι μας να κάνουμε καλύτερη και την Ελλάδα και εμάς!

καλό απόγευμα εύχομαι

Ο Αλχημιστης είπε...

Ακριβως Σιλενα μου. Δεν εχουμε καμια κλασσικη παιδεια...Εχουμε πτυχια, γνωσεις κοκ αλλα δεν εχουμε μετρο, σκεψη, νου, καρδια. Εχουμε μονο γνωση που απο μονη της δεν ειναι αρκετη.

Και φαινεται οτι δεν το καταλαβαινουμε. Να 'σαι καλα που περνας! Την καλησπερα μου και τα φιλια μου!

kat. είπε...

μα τι λες τώρα;
ο έλληνας δεν ενηλικιώνεται ποτέ. ΠΟΤΕ!
όσο πιο γρήγορα το κατανοήσουμε, τόσο πιο εύκολα θα ζήσουμε..

και ζήσαν αυτοί (και ο ζαμπίδης) καλά..
και εμείς καλύτερα; δεν ξέρω..

Άιναφετς είπε...

Στεναχωρήθηκα... αν και δεν ξέρω αν αυτή η λέξη αντιπροσωπεύει τη γεύση που μου άφησε το βίντεο που είδα στο blog του κοινού μας φίλου Dimitrip alsoscom.blogspot.com
Με έβαλε σε σκέψεις...
Σε τι κόσμο θα ζήσετε εσείς οι νέοι γιατί εμείς οι μεγάλοι είμαστε όλοι υπεύθυνοι...