Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Watch out! They are among us!

Αν παραφρασεις το "κρατα με να σε κρατω να ανεβουμε το βουνο" μπορεις, με λιγη τυχη και πολλη εμπνευση να καταληξεις στο "σχολιασε μου να σου σχολιασω να γινουμε καλοι φιλοι". Κοιταω τον αριθμο των αναγνωστων μου και βλεπω τον αριθμο 141. Δεν εχω ιδεα που και πως βρεθηκαν ολοι αυτοι εκει. Ζητημα ειναι αν "γνωριζω" 15-20 ατομα απο αυτους και εχω σχολιασει κατα καιρους τα μπλογκ τους. Οι υπολοιποι τι ειναι?

Δεν ξερω ποια ειναι τα ηθη και τα εθιμα του blogging αλλα σε αντιθεση με αρκετους δεν εχω καμια αναγκη για αυτο επιβεβαιωση ουτε ασχοληθηκα με το blogging για να αποκτησω θαυμαστες η αναγνωστες. Αν με διαβαζουν εχει καλως, αν οχι θα συνεχισω να γραφω. Τι σημασια εχει?

Τι σημασια εχει να εχεις 200 σχολια και με μια προχειρη ματια να βλεπεις οτι τα σχολια δεν εχουν καμια σχεση με το κειμενο σε σημειο που αναρωτιεσαι αν ο αλλος εκανε ποτε τον κοπο να διαβασει και να σκεφτει τι ακριβως εχεις γραψει?

Εχει πολυ πλακα να το βλεπεις τοσο συχνα αυτο το πραγμα. Καντε το και θα με θυμηθειτε. Σιγουρα θα βρειτε αναρτησεις στις οποιες τα σχολια ειναι τελειως ασχετα με το θεμα της αναρτησης.

Και αναρωτιεμαι για ποιο λογο αφου δεν εχουν διαβασει την αναρτηση νιωθουν οτι θα πρεπει να αφησουν σχολιο? Ειναι καλοι τροποι? Νιωθουν υποχρεωμενοι να σχολιασουν επειδη ο ιδιοκτητης του μπλογκ εχει σχολιασει και το δικο τους μπλογκ? Ειναι κατι σαν ανταμοιβη? Το εχουν αναρωτηθει ποτε?

Αν βαριεμαι να σχολιασω η δεν εχω κατι να σχολιασω τοτε δεν σχολιαζω. Ακομα και ο ιδιοκτητης του μπλογκ να μου σχολιαζει καθε δικη μου αναρτηση. Το ιδιο αναμενω και εγω απο τους αλλους αν και οταν δεν ενδιαφερονται για την αναρτηση μου η βαριουνται η δεν εχουν χρονο να σχολιασουν. Μην κανεις στους αλλους αυτα που δεν θελεις να σου κανουν! Το θυμαστε? Υπεροχη συμβουλη!

Μου αρεσει στο blogging να ειμαι οπως και στην ζωη μου. Να προσπαθω να ειμαι ειλικρινης ακομα και με ανθρωπους που δεν γνωριζω. Δεν γραφω για να ευχαριστω αυτους που με διαβαζουν. Δεν μου αρεσουν οι "υποχρεωσεις", οι "καλοι τροποι" σιχαινομαι το δουναι και λαβειν. Κανω αυτο που αισθανομαι καθε φορα και αξιωνω και απο τους αλλους να κανουν αυτο που αισθανονται. Να μην μου σχολιασουν για εναν μηνα αν γουσταρουν! Δεν θα αλλαξει και τιποτα! Μετα θα του υποδεχτω με την ιδια θερμη οπως και πριν.

Ειναι δυσκολο να αναγνωριζεις την ελευθερια του αλλου και να μην επιτρεπεις στον εαυτο σου να εκμεταλλευεται τους αλλους για να "γεμιζεις" τις ανασφαλειες σου. Ειναι δυσκολο να μην αφηνεις τον εαυτο σου να κολακευεται και να μην κολακευεις τους αλλους. Υπαρχουν στιγμες που πρεπει να ειμαστε σκληροι με τον εαυτο μας και με τους αλλους.

Και αυτη η κατασταση στα blogs απλα ειναι μια μικρογραφια του πως δημιουργουμε τις σχεσεις μας στην ζωη. Ας μην κοροιδευομαστε: οσο και να προσπαθουμε να δειξουμε κατι διαφορετικο απο οτι ειμαστε στα blogs, οι λεξεις θα μας προδωσουν. Το blog ειναι ενας καμβας, μια μικρογραφια της ψυχης του αλλου και παρολες τις προσπαθειες μας προς το αντιθετο δειχνουν το ποιοι πραγματικα ειμαστε.

Και μια και δοθηκε η αφορμη θα ηθελα να ευχαριστησω πολυ τα λιγα ατομα που πραγματικα εχουν φτιαξει μια γεφυρα επικοινωνιας, ειλικρινη και σταθερη. Ειναι ομορφο να ξερεις οτι εκει εξω υπαρχουν ανθρωποι που ασχολουνται με το blogging για την εκφραση και την εκφραση τους μονο.

14 σχόλια:

porcupine είπε...

Έι,δεν παίζω!Μου έκλεψες την ανάρτηση...Αλλά επειδή είσαι εσύ, σε συγχωρώ...

Μέρες τώρα θέλω να γράψω κάτι παρόμοιο.Έχω αρχίσει να απογοητεύομαι από την όλη φάση.Πριν 2 χρόνια περίπου που άρχισα να γράφω, δεν περίμενα με τίποτα να με διαβάζει κάποιος άγνωστος, εκτός μερικών φίλων που ίσως να τους εκβίαζα κιόλας!χαχαχα!!!

Συνέχιζα όμως να γράφω κι ας μην είχα σχόλια και αναγνώστες.Τώρα που έχω αρκετά, δεν άλλαξε κάτι σε μένα ή σε αυτά που γράφω.Μ' αρέσει να μοιραζόμαστε απόψεις διαφορετικές, αλλά να πω και την αμαρτία μου, μέχρι ένα σημείο.

Ωραία, έχουμε ελευθερία εδω μέσα και σε όποιον αρέσουμε, αλλά έχω σιχαθεί να βλέπω μπλογκς με άσεμνο υλικό, με απίστευτη χυδαιότητα και όλα αυτά για μερικές εντυπώσεις κάποιων ηλίθιων που μέσω ανωνυμίας νομίζουν πως έχουν κατακτήσει τον κόσμο!!!

Μέσα σε όλα αυτά, ευτυχώς υπάρχουν και οι εξαιρέσεις κι έχω γνωρίσει και 3-4 αξιόλογα άτομα που δεν μπερδεύουν την πραγματική ζωή με την πλασματική!!!

Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου και να δω μαζί με σένα, ποιός πραγματικά θα απαντήσει σε αυτή σου την ανάρτηση!!!

Καλό βράδυ Αλχημιστάκο μου!!!

welcome back!!!

AnD είπε...

Αυτό όλο που περιγράφεις με απασχόλησε κι εμένα πριν λίγους μήνες που πρωτοξεκίνησα.
Διάβαζα καιρό διάφορα μπλογκ, όχι συγκεκριμένα και σε ελάχιστες περιπτώσεις ήθελα να σχολιάσω. Κυρίως γιατί ένιωθα οτι εκφράζουν προσωπικές απόψεις ή άλλες φορές με κάλυπταν προηγούμενα σχόλια.
Αρχικά μάλιστα σκεφτόμουν να μην ενεργοποιήσω καν το σχολιασμό γιατί δεν ήθελα να διαβάζω σχόλια τέτοιου τύπου που δεν θα τροφοδοτήσουν τη σκέψη αλλά τον εγωισμό μου.
Με τον καιρό όμως, δε σου κρύβω, οτι η καθημερινότητα εδώ μέσα με έχει συνεπάρει. Πλέον έχω συχνά κάποιο σχόλιο να κάνω όχι από υποχρέωση αλλά από αυθόρμητη αντίδραση σε αυτό που διαβάζω.
Διαβάζω διαφορετικά πράγματα, από διαφορετικούς ανθρώπους και μία τεράστια ποικιλία θεμάτων. Πάντα, όπως έξω έτσι κι εδώ, υπάρχουν οι άνθρωποι που περιγράφεις αλλά προσπαθώ να μην το αφήνω να με επηρεάζει γιατί ακόμα και σε αυτών τα ιστολόγια μπορείς να βρεις κάτι ενδιαφέρον.
Επίσης, μου αρέσει να ανακαλύπτω άτομα που απλά μου "μιλάνε" και να διαβάζω και τις παλιές τους αναρτήσεις. Ποιός είπε οτι πρέπει να διαβάζουμε κάποιον μόνο μετά την παρακολούθηση αλήθεια;
Είναι ελεύθερο το μέσον και αυτό μου αρέσει. Το μέχρι πότε με ταράζει...
Καλό βράδυ/

Siren Girl είπε...

Προφανώς έχουμε τις ίδιες σκέψεις , τελευταία διαβάζω διαφορά blog τα οποία ενώ στην αρχή έδειχναν όμορφα είχαν προσωπικό χαρακτήρα (όταν λεω προσωπικο χαρακτήρα, εννοώ κομμάτι του εαυτού του και όχι ότι ο άλλος μιλά σώνει και ντε για τα προσωπικά του, μην παρεξηγηθώ κιόλας) και την «αίσθηση» του αλλού
Τώρα πλέον έχουν γίνει εντελώς απρόσωπα σε μένα, και γραφούν επειδή έχουν πχ 300+++ αναγνώστες, πλέον δε βρίσκω την ιδία ζεστασιά και την ιδία αύρα με πριν. Εγώ συνεχίζω να κάνω ότι έκανα πριν , σχολιάζω μονό σε κάτι που με εκφράζει, ποτέ σε κάτι που δεν το νιώθω. Και ναι έχει τύχει και εγώ να λάβω άσχετα σχόλια χαχααχαχαχαχα

Silena είπε...

Αλχημιστή, μάλλον εξέφρασες κάποιες σκέψεις όλων μας, μ' αυτή σου την ανάρτηση. Είναι επιεικώς ανόητο να σχολιάζεις με την νοοτροπία του "δούναι και λαβείν" γιατί τότε το σχόλιο αυτό καθεαυτό δεν έχει καμία αξία. Όταν οι αναγνώστες φτάνουν σε μεγάλους αριθμούς όλοι φαντάζομαι αναρωτιόμαστε πώς και γιατί έγινε αυτό, παρασυρμός ή ενδιαφέρον? Πιστεύω όμως πως όλοι από μας καταλαβαίνουμε και γνωρίζουμε ποιός αναγνώστης μας είναι εκεί για να μας διαβάσει και αν νιώθει την ανάγκη να σχολιάσει και ποιός είναι εκεί, έτσι... τυχαία! και επίσης καταλαβαίνουμε σε ποιόν η γραφή μας έχει φτάσει στην ψυχή και στο μυαλό του! άλλωστε γιατί γράφουμε? Θα απαντούσα : για τον εαυτό μας πρώτα πρώτα και για τους ανθρώπους που νιώθουν πως τα γραπτά μας τους συγκινούν, τους ταρακουνάνε, τους κάνουν να συμφωνούν ή να διαφωνούν, τους κάνουν ενεργούς αναγνώστες!
θα ήθελα να πω κι άλλα, είδες πάντα αυτό παθαίνω με τις αναρτήσεις σου, θέλω να γράψω πολλά μα δε μπορώ και να καταχραστώ το χώρο και το χρόνο!

να είσαι καλά
την καλημέρα μου έχεις

next_day είπε...

Καλέ μου Αλχημιστή,
νομίζω πώς το blogging είναι μια μικρογραφία της καθημερινής μας ζωής!
Και εξηγούμαι...
Η αλήθεια είναι πώς κι εγώ στην αρχή αρχή του blogging ήθελα την επιβεβαίωση... όχι όμως μπαίνοντας και σχολιάζοντας σε άκυρα blogs που δεν με ενδιέφεραν... έψαχνα αυτά που μου άρεσαν περισσότερο, σχολίαζα όπου ήθελα και προσπαθούσα να έχω ας το πούμε "καλές κοινωνικές σχέσεις"... Στην καθημερινή μας ζωή αντίστοιχα, νομίζω ότι όλοι έχουμε περάσει φάσεις που ζητάμε την αναγνώριση....
Όταν τελικά αυτή έρχεται ή δεν έρχεται, έχουμε αποκτήσει κάποιες εμπειρείες, καινούριες εικόνες και δεν μας ενδιαφερει πλέον ποιός ή όχι μας "εγκρίνει".. έχουμε φτιάξει χαρακτήρα και σε όποιον αρέσουμε σωστά????

Σε φιλώ γλυκά!

ασωτος γιος είπε...

οι αναρτησεις ειμαστε εμεις
δε μπορουμε παντα να αρεσουμε σε ολους
να μαστε φιλοι με ολους και κυριως να εχουμε παντα την ιδια διαθεση
συμφωνω με την next day

Aerlyn0204 είπε...

Μα αμα δεν εχεις κατι να πεις γιατι να σχολιασεις? Εγω δεν εχει τυχει να δω ασχετα σχολια βεβαια γιατι δεν παρακαλουθω πολλα blogs αλλα ουτε κι εμενα μου εχει τυχει,οποτε απλα σε εμπιστευομαι! :)
Εσυ συνεχισε να γραφεις και μην σε νοιαζουν οι 141 αναγνωστες...Ολο και κατι μπορει να βρισκουν ωραιο σε αυτα που γραφεις :)
Keep on!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Porcupine

Αγαπημενη μου Πορκιουπινα ετσι οπως τα λες ειναι. Ειναι αλλο η ελευθερια του λογου και αλλο η κατρακυλα στην αισχροτητα. Ειναι ευκολο να περασουμε απο την ελευθερια στην ασυδοσια!


Φιλια πολλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ AnD

Δεν νομιζω ποτε να φιμωσουν τα blogs. Δεν ανησυχω για αυτο τοσο. Νομιζω στον αυθορμητισμο που λες παντα υπαρχει ειλικρινεια. Για αυτο παντα μου αρεσει ο αυθορμητισμος στους ανθρωπους!

Την καλησπερα μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Siren Girl

Siren μου ναι μερικες φορες ξεκιναμε κατι πολυ προσωπικο που στο τελος γινεται "υποχρεωση", απροσωπη επικοινωνια. Νομιζω οτι καθε επαφη με τους ανθρωπους πρεπει να τιθεται σε σωστες βασεις. Ακομα και η εμμεση επαφη μεταξυ καποιου που γραφει και αυτου που τον διαβαζει.

Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Silena

Ο χρονος ειναι θεμα δικο σου καλη μου Silena, αλλα οσον αφορα τον χωρο εχεις απλετο να γραφεις οσο θες!

Να εισαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@next_day

Ακριβως καλη μου next_day! Σε οποιους αρεσουμε. Δεν ειναι και πολυ υγειες να επιδιωκουμε να αρεσουμε στους αλλους. Αν το κανουμε νομιζω χανουμε την ιδιαιτερη ταυτοτητα μας και την προσωπικοτητα μας.


Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ ασωτος ιος

Συμφωνω μαζι σου απολυτα! Την καλησπερα μου και καλως ηρθες!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Aerlyn2004

Σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια!

Να περνας καλα! Φιλια!