Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011

Ενα μικρο αφιερωμα στον μεγαλο John Carpenter




Εχω αρκετους αγαπημενους σκηνοθετες, καθενας στο ειδος του που πραγματικα με κανουν να λατρευω την εβδομη τεχνη!

Υπαρχει ωστοσο ενα ειδος ταινιων που βλεπω φανατικα, ακομα και τις χειροτερες απο αυτες: τις ταινιες φρικης/τρομου. Λατρευω το ειδος και ετσι θελω να ενημερωνομαι τακτικα για τις εξελιξεις τους ειδους. Ειναι ενα λιγο περιεργο ειδος ταινιων βασικα. Και πολυ παρεξηγημενο. Απο μια αποψη δικαιολογημενα. Συνηθως οι ταινιες τρομου ειναι χαμηλου προυπολογισμου (low budget) και ετσι με την πρωτη ματια υστερουν εναντι των blockbuster ταινιων με τα φοβερα εφε κλπ κλπ. Ωστοσο εχω την τακτικη να ανακαλυπτω αριστουργηματα μεταξυ ταινιων του καθε ειδους και αποφευγω να συγκρινω ταινιες που ανηκουν σε διαφορετικα ειδη. Ετσι εχω το κεφαλι μου ησυχο.

Γιατι τα λεω αυτα? Γιατι απο καιρο σκεφτομουν να κανω μια αναρτηση αφιερωμενη σε εναν απο τους αγαπημενους μου σκηνοθετες ever, εναν σκηνοθετη που ενω ξεκινησε ταπεινα και χωρις πολυ αναγνωριση καταφερε, κατα την γνωμη μου παντα, να φερει το ειδος του τρομου σε υψηλα επιπεδα τεχνης: τον John Carpenter.

Δεν θυμαμαι ποια ταινια ειδα πρωτη. Νομιζω οτι ηταν το "Prince of Darkness". Μετα ακολουθησαν το "In the Mouth of Madness" και το κορυφαιο για εμενα "The Thing". Ο σκηνοθετης του πρωτου "Halloween" (τα υπολοιπα της σειρας ευτυχως δεν ειναι σκηνοθετημενα απο τον ιδιον απο οσο γνωριζω) εχει σκηνοθετησει τουλαχιστον 5-6 ταινιες τις οποιες θεωρω κορυφαιες στο ειδος. Και αν και το "The Thing" πηρε τις χειροτερες κριτικες απο αυτους τους ηλιθιους που εχουν κανει επαγγελμα στην ζωη να κρινουν ταινιες, ωστοσο πλεον κατα κοινη ομολογια θεωρειται μια απο τις κορυφαιες ταινιες τρομου ολων των εποχων. Και μπορειτε, αν εχετε γερο στομαχι και δεν εχετε φαει κατι πιο πριν, να το νοικιασετε και να δειτε ποσο κορυφαια ταινια ειναι. Τα ειδικα εφε και το μακιγιαζ φτιαγμενα το 1982 παρακαλω "βαζουν κατω" πολλες ταινιες του σημερα με τα καλυτερα CGI εφε!

Εχω την εντυπωση οτι ο αγαπημενος Kurt Russell ειναι κατι σαν αρσενικη μουσα για τον Carpenter διοτι παιζει σε παρα πολλες ταινιες του, οπως ο Mifune στις ταινιες του Kurosawa. Και μπορω να πω οτι η συνεργασια τους, οπως αποτυπωνεται στα φιλμ ειναι πετυχημενη!

Ξερετε, εχω δει παρα πολλες ταινιες τρομου, splatter κλπ και τις βλεπω οχι επειδη ειναι καλες αλλα επειδη οπως ειπα και πριν θελω να εχω μια εποπτικη αντιληψη για το που παει το ειδος στις μερες μας. Και εχω απογοητευτει. Εχω βαρεθει αυτες τις ανουσιες ταινιες με το αιμα, τα χαζα σχολιαροπαιδα που πανε εκδρομη για να καπνισουν μαυρο και ξαφνικα πεφτουν στον δρομο του μανιακου δολοφονου που τους σκοτωνει ολους. Λιγο τεχνη στο φιλμ βρε παιδια! Ελεος! Αναρωτιεμαι ποσο καιρο τους παιρνει να γραψουν το σεναριο για τετοιες μπουρδες.

Για να γυρισω στον Carpenter, ενιωθα παντα, σε καθε ταινια του οτι σεβοταν και αγαπουσε αυτο που εκανε, οτι δεν ηθελε να κανει αρπαχτες. Οι ταινιες του ειχαν αρχη και τελος, ειχαν πλοκη, ειχαν ερμηνειες που σε τετοιου ειδους ταινιες ειναι πολυ δυσκολο (για προφανεις λογους) να αναδειχθουν. Δημιουργουσε μια απιστευτη ατμοσφαιρα, σκοτεινη, στην οποια ο θεατης βρισκοταν παντα σε ενταση για το τι θα συμβει στην επομενη στιγμη. Η ατμοσφαιρα καταφερνει να φτασει κοντα σε αυτο που μονο ο Lovecraft στα βιβλια μπορεσε να καταφερει: την ατμοσφαιρα γοτθικου τρομου, την αρρωστημενη αισθηση οτι κατι δεν παει καλα. Το παιχνιδι με την ανθρωπινη συμπεριφορα σε ακραιες καταστασεις, την τρελα, τον φοβο και την παρανοια δινεται αριστουργηματικα στα φιλμ του και συμβαλλουν στην απολαυση.

Ισως ειναι απο τους πιο υποτιμημενους σκηνοθετες αλλα πιστευω οτι ετσι θα πρεπει να συμβαινει: οι σκηνοθετες θα πρεπει να δημιουργουν αυτο που θελουν αυτοι και οχι οτι τους υποχρεωνουν να κανουν οι εταιριες παραγωγης για να βγαλουν φραγκα. Και το να κρατας τον χαρακτηρα και την αντιληψη για το τι ειναι τεχνη σε μια εποχη που υπαρχει μια υπερβολικη μαζικοποιηση των καλλιτεχνων νομιζω ειναι αυτο που ξεχωριζει τον καλλιτεχνη απο τους αλλους που απλα σκηνοθετουν για να πουλανε. Και ο Carpenter, τουλαχιστον στην καρδια μου ειναι ενας αυθεντικος, κλασσικος στο ειδος του σκηνοθετης.


Υ.Γ. Αφιερωνω το παρακατω βιντεο σε μια κοπελα που αγαπαω πολυ! Θα καταλαβει γιατι!

3 σχόλια:

porcupine είπε...

Αλχημιστάκο μου,
σου έχω πρόταση!Δεν παρατάς τις χημείες και τα διδακτορικά και ν´ αφοσιωθείς στην 7η τέχνη;Θες να γυρίσουμε μια σπλάτερ ταινία;Σου έχω πρωτότυπο θέμα!Τα ζόμπι ξύπνησαν πεινασμένα! :-)

Θες να γυρίσουμε τρόμου;Σου ´χω θέμα και γι' αυτό!Ένας παλιός πολεμιστής Ρουμάνος (χαχαχα!) πουλά την ψυχή του στο διάολο και ξυπνάει μετά από χρόνια διψασμένος για αίμα!

Θες θριλεράκι;Γι' αυτό κι αν έχω πρωτότυπο!Μια παρέα παιδιών σε κάμπινγκ γίνονται θήραμα για κάτι τρελπύς κυνηγούς στο δάσος!!!

Χαχαχαχα!!!

Φιλιά πολλά για καληνύχτα!!!

:-)

porcupine είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
porcupine είπε...

Πέρα από την πλάκα πάντως, σε βλέπω πολύ ενημερωμένο!Τελικά παθιάζεσαι με κάτι που σ' αρέσει!Ελπίζω να είσαι έτσι και με τη Χημεία!!!

:-)

Εγώ δεν κατάλαβα κάτι για το βίντεο!Άρα no love for me!!!

(Αστειεύομαι!!!)

Κι επίσης εγώ αγαπώ τον Ταραντίνο!!!