Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

Στην χωρα της φαιδρας πορτοκαλεας

Χτες που καθομουν και δεν ειχα τι να κανω (διαβαζω το "ο Μαιτρ και η Μαργαριτα" του Μπουλγκακοφ αλλα δεν ειχα ορεξη για διαβασματα χτες) αποφασισα να δω το "Ψυχη Βαθεια" του Παντελη Βουλγαρη. Κινηση καλη οπως εκ των υστερων αποδειχτηκε καθοτι υπηρξε μια πραγματικα πολυ καλη ταινια. Και αφοτου τελειωσε επιασα τον εαυτο μου να σκεφτεται οτι οι ανθρωποι παντα βρισκουν μια καλη δικαιολογια για να πιασουν τα οπλα και να σκοτωσουν. Ανεκαθεν...Αυτη η τραγικη μοιρα του ανθρωπου να σκοτωνει και να σκοτωνεται. Τεσπα.


Εμαθα, αν και λιγο αργα, οτι πεθανε η Ζακλιν ντε Ρομιγι. Οπως λεει και το αρθρο στην Καθημερινη περασε τον Αχεροντα σε ηλικια 97 ετων. Ηρθα σε επαφη μαζι της σχετικα προσφατα μεσω του βιβλιου της "Ποσο επικαιρη ειναι η αθηναικη δημοκρατια σημερα;
Συνομιλιες με τον Fabrice Amedeo" που ουσιαστικα αποτελει μια συνεντευξη της ντε Ρομιγι για την εννοια της δημοκρατιας στην αρχαιοτητα και τα προβληματα που καλουμαστε να λυσουμε σε θεματα δημοκρατιας σημερα. Ειναι καταπληκτικο το πως σε λιγες σελιδες αναλυονται θεματα εξαιρετικου ενδιαφεροντος σε μια γλωσσα προσιτη στον μη ειδικο. Ειμαι σιγουρος οτι θα αναζητησω και αλλα εργα της στο μελλον. Βρηκα και μια εκπομπη αφιερωμενη σε αυτην, στο καναλι της ΝΕΤ την οποια παραθετω στο τελος της αναρτησης. Ειναι καταπληκτικη.

Και τελος να πω και κατι για το θεμα που με εκανε να γραψω τον τιτλο της αναρτησης. Ακουσα χτες για κατι μεταναστες που εχουν εγκατασταθει στο κτιριο της Νομικης Αθηνων και κανεις δεν ξερει πως μπηκαν εκει, απο που ηρθαν και τι συνεβη τελικα. Ο πρυτανης ριχνει το μπαλακι στο υπουργειο παιδειας και τουμπαλιν και πραγματικα προσπαθω ματαια να καταλαβω απο χτες, μεσω των δελτιων ειδησεων τι ακριβως εχει συμβει.

Μα παμε καλα? Θα τρελαθουμε τελειως? Καποιοι, καπως, καποτε αποφασιζουν να παρουν αυτους τους κακομοιρους ανθρωπους και να τους στεγασουν στο πανεπιστημιο και κανεις δεν μπορει εστω να εξηγησει στον ελληνα πολιτη πως στο διαολο συνεβη αυτο? Μα ειναι δυνατον καθε μαλακισμενο της δεκαρας, αριστερος και δηθεν, να κανει το πανεπιστημιο τσιφλικι του και να μπαζει και να βγαζει οποιον θελει? Και απο την αλλη μερια μια κοινωνια που καλειται δημοκρατικη να μην εχει τον τροπο να παρει αυτους τους ανθρωπους απο εκει και να τους παρεχει προσωρινη στεγη μεχρι να γινει κατι με αυτους τους δυσμοιρους ανθρωπους που απλα ζητουν μια καλυτερη ζωη?

Και ειναι δυνατον να γινονται αυτοι οι ανθρωποι μπαλακι στο να δειχνει μια μεριδα φοιτητων το ποσο αριστεροι ειναι (γιατι και η εννοια αριστερος εχει χασει καθε σημασια. Μεχρι και το ΠΑΣΟΚ αυτοαποκαλειται σοσιαλιστικο) και απο την αλλη οι πρυτανεις να μην μπορουν να βγουν να πουν μια κουβεντα της προκοπης για το τι γινεται?


Αλλα τι να κανουν και οι πρυτανεις ετσι πουλημενοι καθως ειναι σε κομματικες παραταξεις? Πιονια τους ειναι και παντα θα ειναι ετσι μεχρι να αλλαξει η λογικη.

Μου κανει απιστευτη εντυπωση η απαθεια των πανεπιστημιακων για οποιοδηποτε θεμα προκυψει που ειναι περα απο τα συνηθισμενα. Δεν εχουν καμια βουληση για το οτιδηποτε. Κοιμουνται μακαριοι τον υπνο του δικαιου. Τι να πω. Σιχαμενοι οι μεν και οι δε...Αει στο διαολο πια!


3 σχόλια:

porcupine είπε...

Εγώ τώρα τί να σου πω?Ούτε τη Φαίδρα ξέρω, ούτε τα πορτοκάλια της!!!Τί?Αλλού είναι ο τόνος?Έκφραση είναι αυτό?Ααααα...δεν το κατάλαβα...

Γκουχ!Γκουχ!Καλά, ούτε μια πλακίτσα μέσα στη νύχτα δεν μπορούμε να κάνουμε?

Για τη Νομική και τους "επισκέπτες" της, δυστυχώς κι εγώ πλήρη μεσάνυχτα έχω, Αν και ο Σρόιτερ το απόγευμα κατέβαλε πολλές προσπάθειες να μου δώσει να καταλάβω...Μάλλον τελικά είμαι χαζή!Δνε εξηγείται διαφορετικά...

Όσο για την γλυκύτατη Ζακλίν ντε Ρομιγί, είναι απλά η απόδειξη πως οι Έλληνες έχουμε δυστυχώς ξεχάσει τις ρίζες μας και περιμένουμε τους ξένους να μας τις ξαναβρούν.Δεν ξέρω, αν πρεπει να νιώσω περήφανη ή απλά ντροπιασμένη!!!

Αχ!Δύσκολα μου βάζεις Αλχημιστάκο μου κι είναι περασμένη και η ώρα...

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

"Σιχαμενοι οι μεν και οι δε...Αει στο διαολο πια!" θα συμφωνήσω μαζί σου!

Ζακλίν ντε Ρομιγί: όσο πάει και ο κόσμος λιγοστεύει...
να είναι άραγε καλύτερος ο κόσμος που την υποδέχθηκε;

Silena είπε...

Αλχημιστή, άνοιξες ένα θέμα που δεν τελειώνει. Σ' αυτή τη χώρα κανείς δεν έχει ευθύνη και κανείς τελικά δεν ξέρει τίποτα, γι' αυτό κι έχουμε καταντήσει έτσι, ένα χάος που όταν τα πράγματα πάνε καλά λέμε τη φράση..ουφ τυχεροί είμαστε! Επαφιόμαστε στην τύχη, κάτι που ειλικρινά δεν το αντέχω! δε θέλω να γκρινιάζω αλλά πραγματικά σκεφτόμουν πριν μερικούς μήνες να φύγω, να πάω σε άλλη χώρα και μάλιστα έλεγα "με πληγώνει η Ελλάδα". Τελικά άλλαξα γνώμη μα δε σου κρύβω πως συνεχίζει να με πληγώνει η χώρα μας ή μάλλον αυτοί που την έχουν καταντήσει έτσι (όλοι είμαστε υπεύθυνοι κατά κάποιον τρόπο! μα πιστεύω πως κάνουμε όσα λίγα μπορούμε!)

σου χαρίζω αυτό
γιατί σήμερα που το άκουγα στο ραδιο με ξεσήκωσε και πιστεύω πως ταιριάζει