Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011

Οι ακτες της Ουτοπιας

"Επειδη τα παιδια μεγαλωνουν, νομιζουμε οτι ο σκοπος ενος παιδιου ειναι να μεγαλωσει. Αλλα ο σκοπος του παιδιου ειναι να ειναι παιδι. Η φυση δεν περιφρονει κατι το οποιο ζει για μια ημερα. Το αναδεικνυει στην ολοτητα του καθε στιγμη. Δεν εκτιμαμε τον κρινο λιγοτερο επειδη δεν ειναι φτιαγμενος απο πετρα και δεν διαρκει για παντα. Το δωρο της ζωης βρισκεται στην ροη της, το αργοτερα ειναι πολυ αργα. Που βρισκεται το τραγουδι οταν εχει ηδη τραγουδηθει? Ο χορος οταν εχει ηδη χορευτει? Μονο εμεις οι ανθρωποι θελουμε να μας ανηκει επιπλεον και το μελλον. Πειθουμε τους εαυτους μας οτι το συμπαν υπαρχει για να μας αποκαλυψει τον προορισμο μας. Αντιλαμβανομαστε το χαος της ιστοριας με την ωρα, με το λεπτο, αλλα υπαρχει κατι λαθος με την ολη εικονα. Που βρισκεται η ενοτητα, το νοημα του υψηλοτερου δημιουργηματος της φυσης? Σιγουρα ολα αυτα τα εκατομμυρια ποταμακια της τυχης και προθεσεων οδηγουν στο αχανες υπογειο ποταμι, που χωρις αμφιβολια, μας οδηγει στον τοπο στον οποιο μας περιμενουν. Αλλα δεν υπαρχει τετοιος τοπος, για αυτο και λεγεται Ουτοπια. Ο θανατος ενος παιδιου δεν εχει περισσοτερο νοημα απο τον θανατο στρατων, εθνων. Ηταν το παιδι ευτυχισμενο οσο ζουσε? Αυτη ειναι μια σωστη ερωτηση, η μονη ερωτηση. Αν δεν μπορουμε να διαχειριστουμε την δικη μας ευτυχια τοτε ειναι χυδαια επαρση να κανονιζουμε την ευτυχια αυτων που θα ερθουν μετα απο εμας."

Tom Stoppard--The Coast of Utopia

9 σχόλια:

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

( επιτέλους έσκασες μύτη!!! )

έτσι και αλλιώς Αλχημιστή μου, είναι παντού... μας περιβάλλει η χυδαιότητα.

που παιδεία, που χρόνος για σεβασμό στη ζωή μικρών τε και μεγάλων, ζωντανών και νεκρών!

AnD είπε...

Η συνέχεια, το σύνολο των στιγμών που συνθέτουν τις μελωδίες του ταξιδιού. Δεν είναι μια γρήγορη βιαστική πορεία προς συγκεκριμένο προορισμό. Άλλωστε ο προορισμός είναι δεδομένος. Είναι οι νότες μια προς μια και η συμβολή τους στην αρμονία.

Καλή χρονιά.

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΕΣ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ.

yogaμάνα είπε...

μαζι σου Αλχημιστη μαζι σου

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Λυχνος Καιομενος!

Το εθεσες πολυ ομορφα! Καλη χρονια ευχομαι με υγεια και ευτυχια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ AnD

Ναι οπως το λες ειναι...Το τελος ειναι γνωστο σε ολους...Την συνεχεια αναμεσα στην αρχη και στο τελος μας δυσκολευει να ζησουμε!

Την καλησπερα μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@Skroutzakos

Χρονια πολλυα και καλη χρονια ευχομαι και σε εσενα! Να περνας καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@Yogaμανα


Καλως ηρθες στο blog μου! Καλη χρονια και χρονια πολλα!

ΛΙΑΚΑΔΑ είπε...

Επιτέλους ...
Τωρα και με επίσημη διάγνωση... (αν και είχα εδώ και καιρό την υποψία)
Είμαι ένα παιδί!
Και δυστυχώς θα παραμείνω παιδί μέχρι να πεθάνω!
Πειράζει που δε με νοιάζει?
Πειράζει που μου αρέσει?
Φιλάκια!