Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010

Η ερευνα στην Ελλαδα

Κατω απο το βαρυ πεπλο που εχει πεσει στην Ελλαδα μετα απο τις οχι τοσο προσφατες πλεον αποφασεις για το ασφαλιστικο και τις προεκτασεις τους στην κοινωνια θα ηταν ισως ακαιρο να ασχοληθω με το θεμα της ερευνας, αλλα εφοσον ζω αυτη την κατασταση στα ελληνικα πανεπιστημια καθημερινα ειπα να πω δυο λογια και για αυτο.
Και οπως συμβαινει με τα περισσοτερα πραγματα στην Ελλαδα η ερευνα δεν δρεπει δαφνες. Κανεις θα ελεγε μαλιστα οτι ηταν μια ατυχης προσπαθεια του Καποδιστρια και των συγχρονων του να μεταφερει το αναγεννησιακο πνευμα της ευρωπης στην χωρα μας. Και ειχε υποτεθει οτι το πρωτο πανεπιστημιο της ελλαδας που ελαβε τιμης ενεκεν το ονομα του Καποδιστρια θα αποτελουσε εναν φαρο γνωσης και εμπνευσης, μια κοιτιδα πολιτισμου για το ελληνικο κρατος. Δεν γνωριζω αν λειτουργησε καλα τα πρωτα χρονια. Αυτο που ξερω ειναι η κατασταση των πανεπιστημιων που παρελαβε η δικη μου γενια. Δεν γνωριζω επισης για το αν για αυτην την κατασταση οφειλεται η αδιαφορια η οι εντροπικοι παραγοντες η απλα μεθοδευτηκε. Αυτο που ξερω ειναι οτι το ελληνικο πανεπιστημιο βρωμαει και ζεχνει. Αν τα σχολεια και τα πανεπιστημια ειναι ο καθρεπτης μιας κοινωνιας τοτε το ιδιο το ειδωλο τρομαζει με αυτο που βλεπει.
Δεν ξερω αν εχετε παει σε πανεπιστημιο, η αν εχετε περασει η απ'εξω η απο μεσα. Αυτο που ενιωσα μολις μπηκα πρωτοετης ηταν μια ανυποφορη βαρια ατμοσφαιρα να με πνιγει. Μουντα κτιρια, ξεφτισμενοι τοιχοι, αφισες παντου, εικονα εγκαταλειψης και τσαπατσουλιας. Αν αυτο το πραγμα ηταν το σπιτι των Μουσων τοτε σιγουρο ειναι οτι αυτες εχουν φυγει καιρο απο εκει μεσα προς ευρεση καλυτερης στεγης.
Δεν ξερω τι να πρωτοπω για το ερημο το ελληνικο Πανεπιστημιο. Πρωτα απο ολα θα ηθελα να ξερω τι εξυπηρετει. Οι περισσοτεροι αποφοιτοι μενουν ανεργοι, η κοινωνια που τους σπουδαζει με δικα της λεφτα στο τελος αποφασιζει οτι δεν της ειναι χρησιμοι και τους καταδικαζει στην ανεργεια. Και το ερωτημα ειναι αφου η κοινωνια δεν εχει τι να κανει τους επιστημονες γιατι τους σπουδαζει τοσα χρονια? Για να λεει η κυρα Μαρια στην γειτονισσα ποσα πτυχια πηρε ο κανακαρης της? Πρωτη μεγαλη αντιφαση αυτη. Την σημειωνουμε.
Δευτερο θεμα. Το προσωπικο των πανεπιστημιων: οι περισσοτεροι καθηγητες που ειναι 50-60 αυτη την στιγμη μπηκαν επι ΠΑΣΟΚ, τοτε που ο "μεγαλος" Αντρεας Παπαντρεουν εβαζε τον καθε πικραμενο στο δημοσιο...Και η ΝΔ κλπ συνεχισε αυτη την τακτικη φυσικα. Και ετσι λοιπον τα στελεχη στα πανεπιστημιο κατεληξαν να ειναι ελεηνα κομματοσκυλα του χειριστου ειδους που γλυφουν τον εναν και τον αλλον για χρηματοδοτηση της δηθεν ερευνας τους. Συμβαινει επισης ως εκ θαυματος (και παντα αναρωτιεμαι πως γινεται αυτο) αυτοι που μπηκαν στα πανεπιστημια σαν βοηθοι και στην συνεχεια μονιμοποιηθηκαν να ηταν και οι πλεον αχρηστοι. Και μιλαω επιστημονικα αχρηστοι. Γιατι φυσικα η υπαρξη μερικων εκαντονταδων δημοσιευσεων στο βιογραφικου ενος καθηγητη δεν σημαινει οτι αυτος ο καθηγητης ειναι αστερι. Απλα εχει κανει 100 δημοσιευσεις και τιποτα αλλο. Αλλοι κανουν περισσοτερες...So what? Η αριθμολαγνεια ηταν ανεκαθεν το αγαπημενο χομπι των καθηγητων του πανεπιστημιου, οι οποιοι παντα εξισωσαν την επιτυχια με τον αριθμο των Papers που εβγαζαν ετσι ωστε να ανεβουν βαθμιδα...Ξερετε. Λεκτορας κλπ κλπ. Αλλα κατα καποιο περιεργο τροπο ποτε δεν αξιολογουν τον εαυτο τους σε σχεση με το εκπαιδευτικο τους εργο στο στο πανεπιστημιο. ΔΗΛΑΔΗ ΚΥΡΙΟΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ!!!!!! Ερευνητης μπορει να ειναι μονο καποιος που ειχε προσληφθει απλα και μονο για αυτο. Αλλα ο καθηγητης εκτος της ερευνας διδασκει κιολας. Και σε αυτον τον τομεα, τον τομεα της διδασκαλιας οι περισσοτεροι ελληνες καθηγητες ειναι ενα μηδενικα, απελπιστικα μετριοι, απελπιστικα χλιαροι. Ειναι και αυτοι δημοσιοι υπαλληλοι, που απλα θελουν να δουλεψουν ενα οκταωρο και να πανε στο σπιτι τους και την οικογενεια τους.
Και οι φορολογουμενοι πολιτες πληρωνουν τους καθηγητες αυτους για να μορφωσουν τα παιδια τους. Και οι εταιροι κοινως τα ξυνουν. Αυτη ειναι η πραγματικοτητα οσο και αν δεν μας συμφερει. Επιστημονικα ειμαστε ανυπαρκτοι. Αν ενα πανεπιστημιο δεν μπορεις να πληρωσει και να στηριξει τον ΝΕΟ ερευνητη τοτε εχει αποτυχει στο θεσμικο του εργο. Απλα και καθαρα. Ο ρολος του πανεπιστημιου ειναι η προωθηση της επιστημης. Και για να γινει η προωθηση πρεπει να υπαρχει αμεση συμμετοχη των νεων γενεων στην ερευνα. Πραγμα που δεν γινεται.
Σιχαινομαι την ερευνα στην ελλαδα, αποπνεει μια μαυριλα, σκοτωνει την δημιουργια, φιμωνει τον δημιουργο. Για χαρη της υπαρχουσας ταξης καταστρεφει οποιαδηποτε δημιουργικη εξαρση απειλει να ανατρεψει δεδομενα και αντιληψεις. Ας τα κλεισουμε λοιπον τα ρημαδια τα Πανεπιστημια και ας παμε στην γη των παππουδων μας να την καλλιεργησουμε. Ποιο καλα θα ειναι τα πραγματα εκει. Θα εχουμε και αμεση επαφη με την φυση που την εχουμε ξεχασει...


Υ.Γ. Θα ηθελα με πολυ δηλητηριο να αφιερωσω τα λογια του νομπελιστα φυσικου Richard Feynman σε ολους αυτους τους αργοσχολους καθηγητες πανεπιστημιου:

"Για εναν καθηγητη η αξια του σαν ερευνητη και η αξια του σαν δασκαλου συνεισφερουν στην ολικη του αξια οχι αθροιστικα αλλα πολλαπλασιαστικα. Αν ειναι μηδεν στο ενα απο τα δυο ειναι και μηδεν συνολικα".

7 σχόλια:

Vagelford είπε...

Πάντως, έχει ενδιαφέρον το ότι αναφέρεις τον Feynman, ο οποίος απέφευγε τα διδακτορικά όπως ο διάολος το λιβάνι.

Η γνώμη μου είναι ότι το παν/μιο είναι για να προάγει τις επιστήμες. Δεν είναι σχολείο για να έχει δασκάλους. Απλά η διδασκαλία είναι απαραίτητο κομμάτι τελικά της προαγωγής της επιστήμης, αφού πρέπει να φτιάξεις την νέα γενιά επιστημόνων. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις "άνθρωπο" τον κάθε πικραμένο που θέλει απλά ένα κωλόχαρτο, με τον ίδιο τρόπο που το σχολείο πρέπει να παρέχει παιδεία σε κάθε παιδί.

Ο Αλχημιστης είπε...

Ναι θα συμφωνησω απολυτα μαζι σου αν και μαλλον δεν το διατυπωσα με ακριβεια. Αυτο που ηθελα να πω ειναι οτι οταν εννοω πανεπιστημιακος δασκαλος δεν το εννοω με την ιδια εννοια που θεωρω τον δασκαλο του δημοτικου. Ειναι εμφανες οτι οι αναγκες και οι απαιτησεις ειναι διαφορετικες σε καθε βαθμιδα εκπαιδευσης. Οποτε αν το εκπαιδευτικο συστημα λειτουργουσε κανονικα οι μαθητες θα εμπαιναν διαμορφωμενοι και ωριμοι στο πανεπιστημιο. Οπως ξερουμε και οι δυο κατι τετοι δεν συμβαινει. Για το τελευταιο σκελος της τοποθετησης σου θα συμφωνησω και παλι. Ειναι εμφανες οτι η λογικη "οσοι μπαινουν θα βγουν απο το πανεπιστημιο" ειναι μια γελοια τακτικη που γεμιζει την χωρια με στρατιες αγραμματων ηλιθιων τεχνοκρατων.

Να σαι καλα. Σε ευχαριστω που περασες.

eirini katsa είπε...

Καλημέρα Αλχημιστή!!!
Μα...πόσο συμφωνώ με τις απόψεις σου...μα πόσο πολύ!!!
Το λέω και το ξαναλέω...γι'αυτό μεγάλο ποσοστό ελλήνων φοιτητών...μετά από κάποιο πτυχίο,καταφεύγουν στο εξωτερικό...
ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΔΙΚΑ!!!
Οπου και να γυρίσεις το κεφάλι σου,παντού θα αντικρίσεις απαξίωση της δημιουργικότητας των νέων...εκτός από λίγες,σπάνιες περιπτώσεις...!!!
Είναι αλήθεια!!!
Αν και ακόμα παρακολουθώ από τα έδρανα...,παρ'όλα αυτά...ξέρω πως μεταπτυχιακά...μόνο δυσκολίες θα αντιμετωπίσω εδώ...
Γι'αυτό...μια λύση είναι και το εξωτερικό..!!!

;)

zoyzoy είπε...

Πόσο δίκιο έχεις! Από τις κτιριακές εγκαταστάσεις μέχρις τις έμψυχες που απαρτίζουν το θεσμό των πανεπιστημίων.
Πιστεύω σ'αυτά τα εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν θα΄πρεπε να'χαν θέσει τα χρώματα και κόμματα αυτά είναι και η καταστροφή τους.
Τόσοι κόποι τόσα χρόνια και να μένουν άπραγοι οι πτυχιούχοι νέοι γιατί δεν υπάρχει καμία υποδομή για την απορρόφησή τους!

Καλό ΣΒΚ με θαλασσινά @@

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

KitsosMitsos είπε...

Θεωρώ ότι τα σοβαρά πανεπιστήμια (δεν είναι πολλά στην Ελλάδα) παρέχουν δυνατότητες ανάπτυξης της έρευνας. Πρωτότυπες ιδέες όμως υπάρχουν από εμάς που φοιτούμε σ'αυτά; Ή απλώς κοιτάμε να πάρουμε το πτυχίο μας να τελειώνουμε; Αξιοποιούμε άραγε κάθε δυνατότητα που μας δίνεται;

Άιναφετς είπε...

Καλησπέρα Αλχημιστή μου!
Δεν θα σχολιάσω το κείμενο σου για τον απλούστατο λόγο πως δυστυχώς στην Ελλάδα τα πράγματα είναι όπως τα περιγράφεις και δεν έχω τίποτα να προσθέσω...ήρθα απλά να σου πω πως στις 16 πάω στο Brockwood στην Αγγλία στο Krisnamourti center για μια συνάντηση με θέμα: "Η διάδοση των διδασκαλιών στην ψηφιακή εποχή".
Όταν γυρίσω θα κάνω σχετική ανάρτηση!
ΑΦιλιά!