Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

Η εξεγερση

Νιωθω πολυ περιεργα αποψε και για αυτο θα μιλησω προσωπικα. Υπαρχουν καποια πραγματα στην ζωη που δεν τα εχεις ξανανιωσει και η ενταση τους ειναι αγνωστη σε εσενα. Πιστευεις σε μια αποψη, σε ενα ιδανικο, σε μια ιδεα να αλλαξεις τον κοσμο. Σε μια ιδεα που εχουν σκεφτει αλλοι για εσενα και το μονο που σου μενει ειναι να την ακολουθησεις η οχι. Κατι πιστευεις οτι ειναι λογικο, αλλο ειναι νεανικη παρορμηση, θες να επαναστατησεις, να αλλαξεις τον κοσμο και ολα αυτα. Και πλεον ανηκεις σε μια ομαδα ανθρωπων με κοινες ιδεες και επιδιωξεις. Αλλα αν εχεις σπειρει τον σπορο της αμφιβολιας μεσα σου τοτε, ακομα και αν δεν το καταλαβαινεις, αυτος ανθιζει μεσα σου...Μεγαλωνει, φουντωνει, ακομα και αν εσυ συνεχιζεις να πιστευεις σε μια ιδεα, σε μια αποψη, σε ενα ιδανικο....Και φτανει καποια στιγμη μου ο σπορος της αμφιβολιας εχει βγαλει κλαδια, εχει αποκτησει χοντρο κορμο και θελει να απλωθει, και ο χωρος δεν του φτανει. Θελει να απλωθει, θελει να ανθισει, να λαμψει και να αντικρυσει τον ηλιο βγαινοντας απο τα σκοταδια της ψυχης σου. Και τοτε νιωθεις τα σωθικα σου να ταραζονται....Νιωθεις οτι πιεζεσαι, οτι θα εκραγεις, οτι δεν αντεχεις αλλο αυτη την φλογα μεσα σου, οτι η θα την αφησεις να βγει η θα σε καψει ολοκληρο. Τοση η ενταση της. Καμια εξηγηση η ερμηνεια δεν σε πειθει πλεον. Τιποτα απο οτι ειπωθηκε ποτε σε ολη την ιστορια της ανθρωποτητας δεν σου αρκει. Θες να τα ανακαλυψεις ολα απο την αρχη....Θελεις να ελευθερωσεις το δεντρο σου, αυτο της αμφιβολιας να παρει την θεση που του αξιζει....Μυριζεις ελευθερια, αυτο το αρωμα που μυριζει ο αετος οταν πεταει ψηλα. Τι ξερει ο αετος απο συμβιβασμους? Μονο τον ουρανο και τις ψηλες κορυφες ξερει, αλλαζοντας λιγο την εκφραση του Νιτσε.
Και τοτε συμβαινει απλα να θες να εισαι μονος σου, να μην ανηκεις σε καμια ομαδα ανθρωπων με κοινη ιδεολογια...Θες να γευτεις την απολυτη ανασφαλεια, το να μην εχεις κανεναν να σου πει αν αυτο που πιστευεις ειναι σωστο η λαθος. Καμια επικυρωση της αποψης σου η απορριψη της...Η ανασφαλεια στο μεγαλειο της...Αυτο που φοβομαστε οι ανθρωποι μια ζωη ξαφνικα γινεται κατι που το αναζητας τοσο πολυ....Να μην προσπαθεις να επιβαλλεις την αποψη σου στους αλλους σαν σωστη...Να μην θες κανεναν οπαδο, να μην θες να ακολουθεις κανεναν....Αυτο συνεβη και σε εμενα αποψε....Και νιωθω εσωτερικα τελειως ελευθερος και λυτρωμενος....


Ποσο καταλαβαινω τωρα το αποσπασμα αυτο του Krishnamurti:

"I maintain that Truth is a pathless land, and you cannot approach it by any path whatsoever, by any religion, by any sect. That is my point of view, and I adhere to that absolutely and unconditionally. Truth, being limitless, unconditioned, unapproachable by any path whatsoever, cannot be organised; nor should any organisation be formed to lead or coerce people along any particular path. If you first understand that, then you will see how impossible it is to organise a belief. A belief is purely an individual matter, and you cannot and must not organise it. If you do, it becomes dead, crystallised; it becomes a creed, a sect, a religion, to be imposed on others."

16 σχόλια:

inMUSIClost είπε...

φίλε μου...όταν οι εικόνες που έχεις στο μυαλό γκρεμίζονται τότε λες καλύτερα μόνος μου...το να μπορείς να μην μπεις σε κλίκες και ιδεολογίες είναι τιμή σου!

προχώρα δυναμικά!

Ginny είπε...

Καλησπέρα Αλχημιστή!
Απόλαυσα αυτή σου την ανάρτηση καθώς κι εγώ σήμερα είχα παρόμοιες σκέψεις (λόγω εορτής). Προσωπικά πιστεύω ότι η πίστη δε έχει φραγμούς και σίγουρα δεν μπορεί να οργανωθεί ή να μπει σε κάποιο καλούπι. Το να φτιάχνεις την δική σου κοσμοθεωρία είναι κάτι πραγματικά δύσκολο σήμερα. Η κοινωνία μας επιβάλλει συγκεκριμένες ιδέες και πιστεύω τα οποία η περισσότεροι δεν θέλουν ή απλά 'βαριούνται' να αμφισβητήσουν. Είναι αξιοθαύμαστο να μπορείς να αμφισβητείς.
Να έχεις ένα ευχάριστο βράδυ!

ofenis είπε...

ο αλτρουισμός είναι μια στάση ζωής που δείχνει την ποιότητα του χαρακτήρα ..και δε παύει να συμβαίνει κι ας αλλάζει το καλούπι.. σκέψου απλά πως αφήνεις "νέα χνάρια πάνω στην άμμο" και τ' άλλα είναι μοιραίο αφού αποφάσισες πια να προχωρήσεις πως "κάποιος αέρας της ερήμου θα τα σβήσει μες στο χρόνο"..τροχοπέδη οι νωπές μνήμες όσο εσύ θα γυρίζεις το κεφάλι πίσω κι ο αέρας θ αργεί να φυσήξει..

Το παιδί της πλατείας είπε...

Αλχημιστή σε νιώθω απόλυτα ειδικά όταν λές ότι
Να μην προσπαθεις να επιβαλλεις την αποψη σου στους αλλους σαν σωστη...Να μην θες κανεναν οπαδο, να μην θες να ακολουθεις κανεναν....Αυτο συνεβη και σε εμενα αποψε....Και νιωθω εσωτερικα τελειως ελευθερος και λυτρωμενος....

Πέρνα απο την πλατεία το blog μου και θα καταλάβεις το τι γίνεται και με εμένα...
Πάντως εγώ δεν το βάζω ακόμα παράμένω ένα τρελαμένο παιδί της πλατείας που διεκδικεί τα όνειρα του...

Να είσαι καλά και να έχεις πάντα ώριμες σκέψεις

Estella είπε...

Το σκεφτόμουν καιρό τωρα καλέ μου Αλχημιστή. Πώς άραγε ένα μυαλό τόσο ελεύθερο, τόσο ανεξάρτητο και ανοιχτό να έχει φυλακισθεί σε μια ομάδα που υψώνει τείχη και εθελοτυφλεί πιστεύοντας οτι αυτό θ αλλάξει τον κόσμο.

Να ήξερες μόνο πως αυτή η αμφιβολία κυριεύει το μυαλό μου! Είναι ένα αναποδογύρισμα των δεδομένων που είχες θέσει ως βάση για να χτύσεις τα πιστεύω σου. Τον κόσμο σου. Και ένα πάθος...δυνατό σαν αυτό δίνει ψυχή σε χιλιάδες γκασμάδες...σκάβει τα θεμέλια και ξαφνικά εκεί που το μάτι θολώνει,κουράζεται απο τα τούβλα, το υποσυείδητο σου έχει ήδη φροντίσει για σένα πριν απο εσένα! Οι βάσεις πλέον είναι ετοιμόροπες. Το μόνο που χρειάζεται είναι ν αγγίξεις τάχα τυχαία τον τοίχο, και όλα πέφτουν με μια δύναμη που σε κλωνίζει, σε τρελαίνει, σε παθιάζει!

Ελεύθερος. Ναι αυτό είσαι... Ελευθερος. Ασε το μυαλό σου να πετάξει. Ο κόσμος είναι ομορφότερος κάποιες φορές ανάποδα. Και τα πάντα αλλάζουν χρώμα αν τα δείς απο άλλη οπτική, την οπτική της "αεροφωτογραφίας"

Κοίταζα σήμερα, και μ αυτο θα κλείσω το τεράστιο σχόλιο που σου γράφω, τις φωτογραφίες απο τις Άλπεις. Και σκεφτόμουν οτι εκείνο το ταξίδι ήταν τελικά τόσο συμβολικό! Κατάφερες πλέον όχι μόνο σωματικά αλλά πλέον και ψυχικά να βρεθείς πάνω απο τα σύννεφα!

http://www.klibrary.gr/el/text
(στο παραπάνω λινκ παραθέτω το αποσπασμα σου μεταφρασμένο... )

Να σαι καλά. Θα τα πούμε πολύ πολύ σύντομα φίλε μου. Μέχρι τότε, να προσέχεις να χαμογελάς και να παθιάζεσαι. Φιλιά και πολλούς "αγωνιστικούς χαιρετισμούς"

Άιναφετς είπε...

"Χρειάζεται τεράστια επίγνωση για να επιτρέψεις στην κίνηση της ζωής να γίνει αποδεκτή χωρίς καμιά επιλογή, χωρίς καμιά κίνηση προς οτιδήποτε επιθυμητό ή ανεπιθύμητο". J.krishnamurti
Ναι, βλέπεις έτσι πάει και εδώ! ΑΦ.

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!! ΠΙΟ ΓΛΥΚΑ ΑΠΟ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ,ΠΙΟ ΓΕΡΑ ΑΠΟ ΑΒΓΑ,ΠΙΟ ΤΥΧΕΡΑ ΑΠΟ ΑΡΝΙΑ :))))

Ο Αλχημιστης είπε...

@Inmusiclost

Φιλε μου ετσι ειναι...Νιωθεις αλλος ανθρωπος. Να 'σαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@Ginny

Ginny μου το να αμφισβητεις θα επρεπε να ηταν προνομιο ολων των ανθρωπων, αλλα αν δεις το εκπαιδευτικο συστημα θα καταλαβεις γτ κατι τετοιο δεν συμβαινει...Απλα δεχομαστε τα πραγματα οπως εχουν, επειδη μας βολευουν και συμφωνουμε η διαφωνουμε με εκεινο η το αλλο...Αλλα σπανιο σκεφτομαστε κατι που ειναι ολοτελα δικο μας...


Σε ευχαριστω για το σχολιακι σου...

apinkdreamer είπε...

καλησπερα αλχημιστη. ειμαι μια νεραιδομαγισσα. Η ενασχοληση σου με την αγαπημενη μου επιστημη,την αλχημεια, μου κινησε το ενδιαφερον διοτι μπορει στο μελλον να χρειαστω τις υπηρεσιες σου για την παρασκευη ενος πολυπλοκου φιλτρου!
Τα λογια που γραφεις, ειναι υπεροχα και δομημενα με μια ...απιστευτη αλχημεια!!!

Ο Αλχημιστης είπε...

@Ofenis...


Ετσι ειναι...Χναρια που τα σβηνει ο ανεμος...Φιλια!

Ο Αλχημιστης είπε...

@Το παιδι της πλατειας


Ομορφο το μπλογκ σου φιλε μου...Θα αφησω σχολιο συντομα!

Ο Αλχημιστης είπε...

@Estella...


Για εσενα τωρα τι να πω? Δεν μπορει κανεις να κανει σχολιο στα σχολια σου...Φιλια πολλα καλη μου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@Αιναφετς


Καλη μου μαγισσα ναι ισως να ταιριαζει και στην περιπτωση μου αυτο αν και δεν ξερω αν οφειλεται σε επιγνωση η αποστροφη στα οσα συμβαινουν στον κοσμο μας.

Σε ευχαριστω πολυ για το σχολιο σου!

Ο Αλχημιστης είπε...

@Skroutzakos


Σε ευχαριστω πολυ!! Καλο Πασχα και σε εσενα (καθυστερημενα βεβαια)!

Manifesto είπε...

τα ιδανικά και οι ιδέες που στην σημερινή κοινωνία δύσκολα βρίσκεις είναι κλατι προσωπικό και δεν έχει να κάνει με άλλους...και αν δεν κάνεις θυσίες για τις Ιδέες σου ή εσύ δεν αξίζεις ή οι Ιδέες σου