Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010

Ο Κρισναμουρτι για την αγαπη




"Δεν αγαπιομαστε γιατι δεν γνωριζουμε πως να αγαπησουμε. Τι ειναι η αγαπη? Η λεξη ειναι τοσο πολυ φορτωμενη και διεφθαρμενη που αποφευγω να την χρησιμοποιω. Ολοι μιλανε για αγαπη-καθε περιοδικο και εφημεριδα και καθε ιεραποστολος μιλουν συνεχως για αγαπη. Αγαπω την πατριδα μου, αγαπω τον βασιλια, αγαπω καποιο βιβλιο, αγαπω το βουνο, αγαπω την απολαυση, αγαπω την γυναικα μου, αγαπω τον θεο. Ειναι η αγαπη μια ιδεα? Αν οντως ειναι, τοτε μπορει να καλλιεργηθει, θραφει, να περιβληθει με στοργη, να επιβληθει, να αλλαξει κατα το δοκουν."


"Επειδη δεν μπορουμε να λυσουμε αυτο το ανθρωπινο ζητημα καταφευγουμε σε αφαιρεσεις. Η αγαπη μπορει να ειναι η υστατη λυση σε ολες τις δυσκολιες του ανθρωπου, τα προβληματα και τις επωδυνες προσπαθειες, οποτε πως θα βρουμε τι ειναι η αγαπη? Απλως οριζοντας την? Η εκκλησια την ορισε με τον ενα τροπο, η κοινωνια με αλλο τροπο και υπαρχουν ενα σορο αποκκλισεις και διαστρεβλωσεις. Λατρευουμε καποιον, κοιμομαστε με καποιον, η ανταλλαγη συναισθηματων, η συντροφικοτητα- ειναι αυτο που λεμε αγαπη?"


"Μπορει η αγαπη να χωρισθει στην ιερη και την ανιερη, την ανθρωπινη και την θειικη, η απλα υπαρχει μονο μια αγαπη? Ειναι η αγαπη ενα πραγμα και οχι πολλα πραγματα? Αν πουμε "σε αγαπω" αυτο αποκλειει την αγαπη για καποιον αλλον? Ειναι η αγαπη προσωπικη η μη προσωπικη? Ηθικη η ανηθικη? Οικογενειακη η μη οικογενιακη? Αν αγαπας την ανθρωποτητα αγαπας και τον καθενα ξεχωριστα? Ειναι η αγαπη συναισθημα? Ειναι η αγαπη αισθημα? Ειναι η αγαπη απολαυση και επιθυμια? Ολες αυτες οι ερωτησεις δειχνουν, ετσι δεν ειναι, οτι εχουμε ιδεες για την αγαπη, ιδεες για το τι πρεπει να ειναι και τι δεν πρεπει να ειναι η αγαπη, εναν κανονα η κωδικα που εχει δημιουργησει η κοινωνια στην οποια ζουμε."

"Τωρα πως θα βρω τι ειναι αυτη η φλογα που λεμε αγαπη? Οχι πως να βρουμε εναν τροπο να την εκφρασουμε διαφορετικα αλλα να βρουμε την σημασια της. Πρωτα θα απορριψω ο,τι εχουν πει η εκκλησια, η κοινωνια, οι φιλοι και οι γονεις μου, καθε βιβλιο και ανθρωπος διοτι θελω να βρω μονος μου τι ειναι η αγαπη. Εδω ειναι ενα τεραστιο προβλημα που εμπεριεχει ολη την ανθρωποτητα, υπαρχουν χιλιαδες τροποι να την ορισεις και εγω εχω φυλακιστει σε καποιον τροπο να την οριζω. Για αυτο τον λογο δεν πρεπει να διωξω ολες τις τασεις και τις προκαταληψεις μου? Ειμαι μπερδεμενος, διαλυμενος απο τις δικες μου επιθυμιες οποτε λεω στον εαυτο μου "πρωτα καθαρισε το δικο σου μπερδεμα. Ισως να μπορεσουμε να δουμε τι ειναι αγαπη καταλαβαινοντας τι δεν ειναι."


"Το να ανηκεις σε καποιον, το να σε φροντιζει καποιος και να εξαρτασαι απο αυτον-σε ολο αυτο πρεπει να υπαρχει παντα αγχος, φοβος, ζηλεια, ενοχη, και οσο υπαρχει φοβος δεν μπορει να υπαρξει αγαπη. Ενα μυαλο γεματο πικρες δεν μπορει να καταλαβει τι ειναι αγαπη, αισθηματικοτητα και συναισθηματικοτητα δεν εχουν καμια σχεση με την αγαπη. Ετσι, η αγαπη δεν εχει σχεση με την επιθυμια και την απολαυση."


"Η αγαπη δεν ειναι προιον της σκεψης, η οποια με την σειρας της εινα προιον του παρελθοντος. Η σκεψη δεν μπορει να καλλιεργησει την αγαπη. Η αγαπη δεν περιοριζεται και δεσμευεται απο την ζηλεια, γιατι η ζηλεια ειναι το παρελθον. Η αγαπη ειναι το τωρα, το παρον. Δεν ειναι το "θα αγαπησω" ουτε το "αγαπησα". Οταν αγαπας δεν προκειται να ακολουθησεις κανεναν. Η αγαπη δεν υπακουει. Οταν αγαπας δεν υπαρχει ουτε σεβασμος ουτε ασεβεια. Δεν γνωριζετε τι θα πει να αγαπας αληθινα καποιον? Να αγαπας χωρις μισος, χωρις ζηλεια, χωρις θυμο, χωρις να θελετε να επηρεασετε το τι σκεφτεται η τι κανει ο αλλος, χωρις να καταδικαζετε, χωρις να συγκρινετε? Οταν υπαρχει αγαπη υπαρχει συγκριση? Οταν αγαπατε καποιον με ολη σας την καρδια, με ολο σας τον νου, με ολο σας το σωμα, με ολη σας την υπαρξη, υπαρχει συγκριση? Οταν αφηνεσαι ολοκληρωτικα στην αγαπη δεν υπαρχει ο αλλος.

"Αλλα αν θελετε ακομα να βρειτε (τι ειναι η αγαπη), θα δειτε οτι δεν ειναι φοβος, εξαρτηση, ζηλεια, η κτητικοτητα, η υπεθυνοτητα και το χρεος, η αυτολυπηση, η αγωνια του να μην αγαπηθεις. Λοιπον, αφου τα διωξετε ολα αυτα, οχι με την βια, αλλα ξεπλενοντας τα οπως η βροχη ξεπλενει την σκονη πολλων ημερων απο ενα φυλλο, τοτε ισως βρειτε αυτο το περιεργο λουλουδι που ο ανθρωπος αναζητα τοσο πολυ. Θα σας υπαγορεψει καποια εξουσια, καποια μεθοδος, καποιο συστημα πως να αγαπατε? Αν καποιος σας πει πως να αγαπατε τοτε αυτο δεν ειναι αγαπη. Γινεται να πειτε "θα εξασκησω την αγαπη. Θα κατσω κατω και θα το σκεφτω μερα με την ημερα. Θα εξασκησω τον εαυτο μου να ειναι καλος και ευγενικος και θα τον πιεσω να δινει προσοχη στους αλλους?"

"Η αγαπη ειναι κατι νεο, φρεσκο, ζωντανο. Δεν εχει χτες ουτε και αυριο. Ειναι περα απο το μαρτυριο της σκεψης. Μονο το αθωο μυαλο μπορει να καταλαβει τι ειναι η αγαπη, και το αθωο μυαλο μπορει να ζησει σε εναν κοσμο που δεν ειναι αθωος. Το να βρεις αυτο το καταπληκτικο πραγμα που ο ανθρωπος αναζητα αιωνια μεσα απο την θυσια, μεσω της λατρειας, μεσω των σχεσεων, μεσω του σεξ, μεσω καθε μορφης απολαυσης και πονου, ειναι δυνατο μονο οταν η σκεψη κατανοησει τον εαυτο της και να φτασει στο τελος της. Τοτε η αγαπη δεν εχει αντιθετο, τοτε η αγαπη δεν εχει συγκρουση."

ΥΓ. Ενθουσιαστηκα τοσο πολυ με την ομορφια και την πρωτοτυπια των λογων του Κρισναμουρτι που ξενυχτησα για να μεταφρασω καποια αποσπασματα. Θα κουτουλαω αυριο στην σχολη αλλα ας ειναι...Αξιζε νομιζω ο κοπος να το μοιραστω μαζι σας. Για το πληρες κειμενο στα αγγλικα μπορειτε να ακολουθησετε τον παρακατω συνδεσμο:

http://www.katinkahesselink.net/kr/love.html

Αρχικη Πηγη: Think on these things, Jiddu Krishnamurti 1964, pp 62-63


Να περνατε καλα και να αγαπατε...

16 σχόλια:

άλις είπε...

φετος το καλοκαιρι επεσα στα χερια μου για πρωτη φορα ενα βιβλιο με λογια του κρισναμουρτι.
καθως τα διαβαζα ενιωθα σαν να "καθαριζα" , ναι , αυτο ακριβως ηταν το συναισθημα. ολα μου φαινονταν πιο απλα και πιο διακριτα. μα μονο για λιγο.
μετα αρχισα να σκεφτομαι πως γινεται να ταυτιστω με τα οσα γραφει μια ιδιοφυια και να βρω τον εαυτο μου εκει μεσα και αλλα τετοια περιεργα.

η αγαπη που περιγραφει ειναι αλωβητη.
σε εμας τους κοινους θνητους ισως ορατη σε στιγμες..ομως κατι ειναι κι αυτο, ε;

καλημερες

dimitrisp(σε χρονο ενεστωτα) είπε...

όταν υπάρχουν ακόμα νέα παιδιά και μάλιστα φοιτητές θετικής επιστήμης, που ξενυχτάνε για να μεταφράσουν τα λόγια αυτού του Ανθρώπου και προβληματίζονται πάνω σ΄αυτά...η μέρα αρχίζει να χαράζει...
έστω και ένας να καταλάβει...υπάρχει ελπίδα για όλο τον κόσμο...
καλοσήρθες φίλε μου από τις Άλπεις και καλή σου μέρα!

xwmAnero είπε...

αυτο που πρεπει να κατακτησουμε σ ολο το δρομο της ζωης ειναι το παιδι.. εκεινο το αθωο.
συγκινουμε καθε που διαβαζω τετοιους φωτισμενους ανθρωπους σκαβουν τοσο βαθια μεσα σου..
νασαι καλα που κοπιασες κ το μοιραστηκες..:) να αγαπαμε ναι..

Ο Αλχημιστης είπε...

Καλη μου Αλις καταρχην σε ευχαριστω για το σχολιο σου. Δεν νομιζω ο Κρισναμουρτι μεσα απο αυτα που ελεγε να ηθελε οι αλλοι να ακολουθησουν μια φορμα, εναν κανονα, εναν δρομο για να φτασουν σε αυτα που αναζητουν. Απλα σηκωσε το πεπλο απο τα κομματια του μυαλου μας που δεν τολμουσαμε να αντικρυσουμε. Τωρα το πως θα φτασει κανεις στην ευτυχια νομιζω οτι, οπως λεει και αυτος ξεκαθαρα, πρεπει να ανακαλυψει μεσω της δικης του ζωης και βιωματων και οχι μεσω ενος τροπου η κανονα.

Ο Αλχημιστης είπε...

Δημητρη σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια. Πιστευω οτι τα ζητηματα που θιγει ο Κρισναμουρτι απασχολουν καθε ανθρωπο. Ειμαστε κλεισμενοι στην φυλακη των δικων μας αδιεξοδων. Και οσο για τους θετικους επιστημονες πιστευω οτι η γνωση δεν μπορει να δωσει απαντησεις σε θεματα της ζωης. Οποτε ειναι και αυτοι ανθρωποι συμβιβασμενοι. Και ο νομπελιστας εχει τα ιδια προβληματα με τον ανθρωπο που δεν εχει παει στο Πανεπιστημιο. Οι αγωνιες, οσο βλεπω τους ανθρωπους και τον εαυτο μου ειναι οι ιδιες, οι πικρες ιδιες, ολοι μας μοιραζομαστε την συγχιση τους συγχρονου κοσμου ανεξαρτητα του μορφωτικου τους επιπεδου.
Και φυσικα υπαρχει προοπτικη για αλλαγη οταν ενας ενας οι ανθρωποι κατανοουν την αληθεια καποιων πραγματων που ειναι πανω απο την σκεψη, την λογικη η την επιλογη.

Να ΄σαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

Φιλε μου xwmAnero καλως ηρθες! Νομιζω οτι αυτο ειπες ειναι πολυ ουσιαστικο. Εχεις δει ποσο αθωα και περιεργα ειναι τα μικρα παιδια? Παντα ψαχνουν στον κοσμο και δεν θεωρουν τιποτα δεδομενο. Ολα τους κανουν εντυπωση και ολα θελουν να τα ανακαλυψουν...Μετα μεγαλωνουν και παιρνουν απαντησεις απο τριτους για καθε πιθανη ερωτηση. Οποτε δεν υπαρχει κανενας λογος να ερευνουν πια...Γινονται τα συμβιβασμενα πλασματα που ειμαστε.

Να 'σαι καλα!

nimertis είπε...

όταν συναντώ ιστολόγιο με κείμενα του Τζίντου είναι σαν να συναντώ έναν αδελφό... την καλησπέρα μου...

zoyzoy είπε...

Αξιζε τον κόπο να ξενυχτίσεις και να μας δώσεις αυτό το υπέροχο κείμενο.
Μόνο που αναρωτιέμαι αυτό που εμείς εννοούμε αγάπη δεν εχει καμία σχέση με αυτήν την έννοια που δίνει ο Κρισναμούρτι έξω από εγωισμούς,ζήλιες, απόλαυση και επιθυμία!

Libertas είπε...

Ομολογώ δεν τον ξέρω τον κυριούλη αλλά μια χαρα φαίνεται να τα λέει αν και κουράστηκα να διαβάζω την λέξη αγάπη.

Φιλάκια αλχημιστή!

Ο Αλχημιστης είπε...

Νημερτη σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια! Καλως σε βρισκω!

Ο Αλχημιστης είπε...

Ζουζου μου ισως αυτη η αντιληψη μας για την αγαπη ειναι αυτη που υπαρχει απο αιωνες, αυτο που μας μεταβιβασαν σαν εννοια οι παλαιοτερες γενιες. Αλλα δεν πιστευω οτι την αγαπη την κατανοεις λογικα. Δεν λες νιωθω αυτο και αυτο και αυτο και αρα αγαπαω. Για εμενα αγαπη ειναι κατι περα απο την ανθρωπινη σκεψη, ειναι κατι ατελειωτο. Για αυτο οι ανθρωποι παντα πασχιζαν να οριζουν την αγαπη και παντα η εννοια τους ξεφευγε. Γιατι παντα προσπαθουσαν να την εξηγησουν με λεξεις...
Να 'σαι καλα!

Ο Αλχημιστης είπε...

Λιμπερτας ναι η αληθεια ειναι οτι το κειμενο εχει πολλες φορες την λεξη αγαπη και γινεται λιγο κουραστικο. Χαιρομαι που σου αρεσε! Τα φιλια μου!

Άιναφετς είπε...

Τι χαρά...δύσκολα μπορώ να την εκφράσω...!
Ας ξεκινήσω από το κείμενο που μετέφρασες: Είναι το πρώτο βιβλίο που μετέφρασα πριν από πολλά χρόνια, την περασμένη εβδομάδα τον είχε στα χέρια του και το ξαναδιόρθωσε, ο Παραμυθάς (!) Ν.Πιλάβιος που είναι υπεύθυνος για τις Ελληνικές εκδόσεις! θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Καστανιώτη πολύ σύντομα και θα σε ειδοποιήσω!
Κράτα την καρδιά σου ανοιχτή μικρέ μου φίλε, "σπείρε καλοσύνη και θα θερίσεις Αγάπη".t
'Εχω ένα δωράκι στο blog μου, που είμαι σίγουρη ότι θα σου αρέσει! Και δεν πιστεύω στις συμπτώσεις!
Να έχεις ένα όμορφο βραδάκι!
Θα τα ξαναπούμε...

Antonis Charatsis είπε...

!

Xibalba είπε...

Μια καλησπέρα κι ενα μεγάλο ευχαριστώ από μένα, πρώτα για τον κόπο σου κι ένα μεγαλύτερο ακόμη για την αναδημοσίευση "του κόπου σου" στο νεοσύστατο "ψηφιακό μου δωμάτιο" κοινώς blog.
Οσων αφορά την μεγάλη μορφή του Τζίντου, τον χαρακτήρισαν ως Μεσσία, αυτό για μένα σφραγίζει την ύπαρξη του, ως ιδέα κι όχι ως άνθρωπο!
... για το τέλος, άφησα την αγάπη το μέρος που στέκει και μας θωρρεί είναι, "Πέρα από το μαρτύριο της σκέψης".
Σ 'ευχαριστώ και πάλι.Καλό σου βραδυ.

Ανώνυμος είπε...

Συγχαρητήρια σ' εκείνον/η που μετέφρασε τα λόγια του Κρισναμούρτι. Με χαροποιεί πολύ που βλέπω κι άλλα νέα και μεγαλύτερα παιδιά να έχουμε κοινές διαπιστώσεις και ανάγκες...