Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Σκέψεις με αφορμή τις Πανελλαδικές Εξετάσεις

Μετά από αρκετό καιρό από το κοινώς λεγόμενο blogging επιστρέφω και συνειδητοποιώ αμέσως τι έχασα όλο αυτόν τον καιρό: τα απίστευτα εκνευριστικά κολλήματα των σελίδων του blogspot. Αγνοώ λοιπόν τις δυσκολίες και συνεχίζω.
Μέρες πανελλαδικών εξετάσεων οι τρέχουσες, και όλοι οι μαθητές καθώς και ο περίγυρος τους (γονείς, φίλοι, θείοι, θείες και όλο το σόι) αγωνιούν για την έκβαση τους. Σταθερά οπισθοδρομική και νευρωτική η ελληνική κοινωνία συμπεριφέρεται στους μαθητές σαν άλογα σε κούρσα στον ιππόδρομο. Πρέπει οπωσδήποτε να τερματίσουν πρώτα και να κερδίζουν το έπαθλο που δεν είναι άλλο από την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας (sic!).
Η εισαγωγή στα εν λόγω ιδρύματα αποτελεί της σταθερή και άσβεστη ελπίδα και επιθυμία κάθε μάνας και πατέρα οι οποίοι προσμένουν το καλύτερο για τα παιδία τους. Πράγμα καθόλου περίεργο και απολύτως σεβαστό. Το πρόβλημα έγκειται στην μονομερή αντιμετώπιση του θέματος της εκπαίδευσης των παιδιών τους. Θεωρούν ότι το σημείο καμπής για το αν θα ζήσουν τα βλαστάρια τους ευτυχισμένα ή όχι είναι οι πανελλαδικές εξετάσεις. Αυτή η έννοια της ευτυχίας θα έκανε οποιονδήποτε σοβαρό άνθρωπο που ασχολείται με τα θέματα της εκπαίδευσης να τραβά τα μαλλιά του. Κι αυτό διότι κρίνουν μια πολυετή μαθησιακή πορεία (δημοτικό, γυμνάσιο, Λύκειο) με την επιτυχία ή μη σε εξετάσεις στο τέλος του Λυκείου. Αδιαφορούν δε για την ποιότητα της εκπαίδευσης που είχαν τα παιδία τους καθ’ όλη την πορεία των σπουδών τους. «Έγραψες καλά? – Ωραία!- Δεν έγραψες καλά? – Τα τάρταρα σε περιμένουν!». Σε αυτή την λογική στηρίζονται οι περισσότεροι γονείς.
Το πρόβλημα της εκπαίδευσης ξεκινά από τις μικρότερες βαθμίδες. Όταν το παιδί φτάσει στο Λύκειο με μισή γνώση οι διορθώσεις που μπορούν να γίνουν είναι ελάχιστες. Το Δημοτικό και το Γυμνάσιο είναι αυτά που βάζουν τις βάσεις της γνώσης του μαθητή. Αν οι βάσεις είναι γερές τότε το Λύκειο μπορεί να χτίσει πάνω σε αυτές. Αν όχι, τότε το οικοδόμημα καταρρέει. Η απάντηση στο ερώτημα «γιατί οι Αννούλα δεν τα πηγαίνει καλά στα μαθηματικά» είναι ότι «η Αννούλα ποτέ δεν διδάχθηκε σωστά τα μαθηματικά» και όχι «η Αννούλα είναι γυναίκα και παραδοσιακά οι γυναίκες δεν τα πηγαίνουν καλά στα μαθηματικά».
Εν κατακλείδι, νομίζω ότι οι γονείς θα πρέπει να απαιτούν καλύτερη ποιότητα εκπαίδευσης για τα παιδιά τους στο νήπιο, στο δημοτικό, γυμνάσιο και τέλος στο Λύκειο και όχι να τα κατηγορούν τα παιδία τους επειδή απέτυχαν στις εξετάσεις.