Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009

Sie liebten sich beide...


Αγάπαγαν ο ένας τον άλλονε,
μα δίχως γι' αυτό να μιλήσουν.
Με μίσος αλλάζανε βλέμματα,
κι από έρωτα θέλαν να σβήσουν.

Εχώρισαν έπειτα, φύγανε
μες στ' όνειρο μόνο ειδώθηκαν.
Πεθάνανε πια και δεν έμαθαν:
εμίσησαν, ή αγαπηθήκαν;

Heinrich Heine σε μεταφραση Κωστα Καρυωτακη

3 σχόλια:

Estella είπε...

A ρε Αλχημιστή... Κάθε ανάρτηση με νόημα. Ένας απο τους λόγους που λατρεύω το blog σου. Το ποίημα υπέροχο...

Είναι τόσο λεπτή εκείνη η γραμμούλα που χωρίζει τον έρωτα με το μίσος... Να σαι καλά. Φιλιά.

negentropist είπε...

Έξοχο !

Βρίσκω ότι ταιριάζει στο παρακάτω αληθινό περιστατικό :

Τύψεις ...

Σταύρος

...

Mentoras είπε...

Πόσο απλός και πόσο σύνθετος μπορεί να γίνει ο έρωτας πολλές φορές. Στο χέρι μας είναι η έκβαση του τελικά ή μήπως οχι?....

Υ.Γ. Μην ξεκινήσω να μιλάω για την αγάπη...