Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Με αφορμη την σημερινη μεγαλη γιορτη της ορθοδοξιας...

Το μεγα ιδανικο του αρχαιου Ελληνα αποτυπωμενο στην τεχνη της εποχης...




και....


το μεγα ιδανικο του συγχρονου χριστιανικου κοσμου!

2 σχόλια:

Μαριανα είπε...

Τουλάχιστον τώρα δεν υπάρχουν έστω κατ' επίφαση σκλάβοι.

negentropist είπε...

Είσαι σίγουρη αγαπητή Μαριάνα ?

Η διαδικασία της ΜΗ σκέψης, που χαλαρά ονομάζουμε πίστη, είναι νομίζω η χειρότερη μορφή σκλαβιάς. Ιδιαίτερα όταν βασίζεται επάνω στο φόβο, και είναι προϊόν επαίσχυντης πλύσης των εγκεφάλων μικρών παιδιών, που εκτίθενται μονομερώς σε αφελείς θρησκευτικούς μύθους, χωρίς να είναι ικανά να αντιδράσουν.

Αυτή η πνευματική και (πολλές φορές) σωματική σκλαβιά, προσβάλλει κατάφωρα την ανθρώπινη νοημοσύνη. Είναι εξαιρετικά απίθανο να υπάρχει κάποια υπερκόσμια οντότητα, που απαιτεί να την ... δοξολογούν δουλοπρεπώς και χωρίς σταματημό, που ανταποκρίνεται σποραδικά σε προσευχές, ενώ παράλληλα διατηρεί αρχείο με ηθικές επιδόσεις για αξιολόγηση σε εύθετο χρόνο.

Είναι καταλυτική η σύγκριση μεταξύ των ποιοτικών χαρακτηριστικών των ομηρικών θεών και του Αβρααμικού θεού των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών, αν και μιλάμε για μύθους και στις δύο περιπτώσεις.

Σύμφωνα με τον Νίτσε, οι Έλληνες δεν έβλεπαν τους ομηρικούς θεούς σαν κυρίους από πάνω τους, ή τους εαυτούς τους κάτω απ' τους θεούς σαν υπηρέτες, όπως έκαναν οι Εβραίοι. Έβλεπαν μόνο την αντανάκλαση των πιο επιτυχών δειγμάτων της ίδιας τους της κάστας, δηλαδή ένα ιδανικό, και όχι μια αντίθεση προς την ίδια τους τη φύση. 'Ένιωθαν συνδεδεμένοι μαζί τους, υπήρχε ένα αμοιβαίο ενδιαφέρον, ένα είδος συμμαχίας.

Απο την άλλη πλευρά, όλες οι αυθαίρετες ψυχολογικές εφευρέσεις του χριστιανισμού δουλεύουν για την ανατολίτικη δεσποτική δουλοπρέπεια και την άρρωστη υπερβολή του συναισθήματος. Ο χριστιανισμός θέλει να καταστρέψει, να κατακερματίσει, να αποβλακώσει, να προκαλέσει μέθη. Μόνο ένα πράγμα δεν θέλει: το μέτρο, και γι αυτόν το λόγο είναι στη βαθύτερή του έννοια βάρβαρος, ασιατικός, χυδαίος, μη ελληνικός.

Τα πράγματα είναι νομίζω ξεκάθαρα. Στη μία περίπτωση μιλάμε για ισοτιμία, ενώ στη αλλη περίπτωση μιλαμε για δουλοπρέπεια, φόβο και σκλαβιά.

Η ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΑΥΤΑΠΑΤΗ

Σταύρος