Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

Επικοινωνια...Ανθρωπινη?



Αφου λοιπον δεν λεω να ξαπλωσω αποψε ας γραψω τιποτα...Ειχα πολλα εν δυναμει θεματα στο μυαλο μου, αλλα τελικα οπως φαινεται θα πρεπει να αρκεστω στο να επιλεξω μονο ενα...Οποτε επειδη οι πρωτες σκεψεις προηγουνται, θα γραψω για το θεμα που σκεφτηκα και ειναι πιστευω σημαντικο, τουλαχιστον για την δικη μου ζωη. Ανθρωπινη επικοινωνια λοιπον το θεμα που θελω να θιξω και ειπα να υιοθετησω ενα πιο αναλαφρο και χαλαρο στυλ για να συμβαδισω και με την ωρα κατα την οποια γραφω αυτο το κειμενο.
Το προβλημα της ανθρωπινης επικοινωνιας δεν μου παρουσιαστηκε σαν κατι αξιο σοβαρης ενασχολησης παλαιοτερα, και μαλλον το θεωρουσα κατι για το οποιο ακουγεται οτι αποτελει ενα προβλημα των ανθρωπινων σχεσεων αλλα, λιγο-πολυ, καπου υπερνικαται. Ετσι λοιπον εβαλα στην σειρα των προβληματισμων μου αλλα θεματα. Οσο παρατηρουσα ομως τους ανθρωπους γυρω μου αλλα και οπως ενιωθα τον εαυτο μου, φανηκε οτι το θεμα της επικοινωνιας δεν ειναι κατι ασημαντο, κατι που θα μπορουσε να διορθωθει μολις διορθωνονταν τα μεγαλα προβληματα των ανθρωπινων σχεσεων. Ενιωσα οτι ειναι και αυτο ενα τεραστιο προβλημα, ενα προβλημα αξιο προσοχης, οπως ειναι και αλλα μεγαλα ζητηματα της ζωης. Οποτε ξαφνικα αρχισα να καταπιανομαι και παρατηρω προσεκτικα τους ανθρωπους γυρω μου αλλα και τον ιδιο τον εαυτο μου.
Και οπως ευλογα θα μπορουσε να κατανοησει καποιος, υπαρχει τεραστιο προβλημα επικοινωνιας μεταξυ των ανθρωπων. Μεταξυ συντροφων, φιλων, συγγενων, δεν εχει σημασια μεταξυ ποιων. Μπορει οι ιδιαιτεροτητες του προβληματος να διαφερουν απο την μια μορφη σχεσης στην αλλην, αλλα η ουσια, η καρδια και η πραγματικη φυση του προβληματος ειναι εμφανης σε ολους που παιρνουν τον εαυτο τους σοβαρα. Και για τον λογο αυτο δεν νιωθω την αναγκη να δικαιολογησω τις παρατηρησεις μου, δηλαδη οτι οντως υπαρχει προβλημα επικοινωνιας και δεν ειναι κατι που βλεπω εγω, υποκειμενικα. Νομιζω οτι ειναι εμφανες σε ολους οσους εχουν αρκετη ευαισθησια να κατανοησουν τι συμβαινει σε μια κοινωνια.
Οποτε το θεμα που τιθεται τωρα ειναι ο λογος, η οι λογοι για τους οποιους εμφανιζεται και υπαρχει αυτη η αδυναμια επικοινωνιας.Οι λογοι ειναι πολλοι και δεν θελω να φανει οτι γραφω εκθεση εδω (βαριεμαι και ολας να τους γραψω...αφηστε που ολο και καποιον θα ξεχασω. Ο καθενας μπορει να βρει ευκολα δυο-τρεις). Αλλα αν θελουμε να συγκλινουμε ολοι σε κατι βασικο, σε εναν πρωταρχικο λογο, απο τον οποιο οδηγουμαστε ευκολα στους αλλους νομιζω οτι θα ηταν η αδυναμια μας να αφουγκραζομαστε τον συνομιλητη μας. Πολλες φορες εχω πιασει τον εαυτο μου να μην ακουει τι λεει ο αλλος, να ακουει την αρχη του συλλογισμου του και μετα αυτοματα να συμπεραινει το τελος του συλλογισμου του αλλου χωρις ο συνομιλητης να τον εχει ολοκληρωσει. Ειναι εμφανες οτι μεταξυ της αρχης και του τελους εχει παρεμβληθει ο δικος μου συλλογισμος, ο δικος μου τροπος σκεψης και οχι του αλλου. Δεν ειναι αυτο που ειπε ο αλλος που σκεφτομαι αλλα τι νομιζω εγω οτι θα ελεγε, τι θεωρω λογικο και φυσιολογικο να ειπε, με βαση την δικη μου συλλογιστικη. Το αποτελεσμα? Εχασα την ουσια αυτου που ειπε ο αλλος. Και παρολα αυτα, απανταω οχι στην δικη του αποψη, σκεψη, η συλλογισμο αλλα σε αυτο που εσφαλμενα θεωρησα οτι εχει πει. Και η καταραμενη ταχυτητα με την οποια σκεφτεται καποιος ειναι τεραστια σε σχεση με τον ταχυτητα εκφορας του λογου του συνομιλητη. Γιατι γινεται αυτο? Πιστευω οτι η κοινωνια επιβαλλει ακουσια η εκουσια ενα αδρο μοντελο, πολυ αδρο, πανω στο οποιο βασιζουμε την σκεψη και τους συλλογισμους μας. Αναλογα με την κοινωνια στην οποια ζουμε εχουμε τις αναλογες προκαταληψεις, μοντελα συμπεριφορας και ενα σωρο αλλα πραγματα που μας κανουν να δρουμε αυτοματα με τον εναν η τον αλλον τροπο. Αυτο φυσικα εμποδιζει την πληρη κατανοηση αυτου που μας "επικοινωνει" ο αλλος. Δεν ακουμε τον αλλον με ολη μας την προσοχη, με ολες μας τις αισθησεις σε εγρηγορση, με ολο μας το ειναι εστιασμενο στον συνομιλητη μας. Απλα ακουμε καποια πραγματα, γεμιζουμε τα κενα μονοι μας και απανταμε σε κατι που ειναι τελειως διαφορετικο απο αυτο που ηθελε να πει ο αλλος. Αλλες φορες δεν ακουμε καν τον αλλον, αλλα σκεφτομαστε τι θα του απαντησουμε για να δειξουμε οτι η δικη μας αποψη υπερτερει.
Για καποιο περιεργο λογο ποτε δεν μας εμαθαν οτι η επικοινωνια, η σωστη επικοινωνια ειναι κατι σημαντικο. Συνηθως αφηνεται να εννοηθει οτι η επικοινωνια ειναι κατι αυτονοητο εφοσον και τα δυο μερη ξερουν να κανουν σωστη χρηση της γλωσσας. Αλλα πιστευω οτι δεν ειναι τοσο απλο το πραγμα, δεν ειναι τοσο αυτονοητο, η αυτοματο αν το θελετε. Ποτε δεν μας εμαθε κανεις οτι η ουσιαστικη επικοινωνια ειναι να προσεχεις τον αλλον, να ακολουθεις προσεκτικα τον συλλογισμο του, και να μη αφηνεις τις προκαταληψεις που σου εχει επιβαλλει το περιβαλλον στο οποιο ζεις να μπουν αναμεσα σας. Με αλλα λογια ποσο ευκολο ειναι οταν ακους τον αλλον, να καθαριζεις το μυαλο σου απο οτιδηποτε μπορει να αποσπασει την προσοχη σου, να ξεχνας τα παντα, και να ακους τον αλλον, σαν να ηταν ο πρωτος και ο τελευταιος ανθρωπος που θα σου μιλησει ποτε? Να καθαρισεις το μυαλο σου απο οτιδηποτε, και αφου ειναι καθαρο, ελευθερο και κοφτερο να μπεις στην διαδικασια να ακουσεις τον αλλον? Αν το κανετε θα δειτε οτι ειναι απιστευτα δυσκολο. Ειναι πολυ δυσκολο να αφηνεις στην ακρη τις δικες σου προκαταληψεις, εμπειριες η λογικες και να ακους αυτουσιο, ατοφιο, αυτο που εχει να σου πει ο αλλος. Καταλαβαινετε λοιπον που εντοπιζω το μεγαλο προβλημα της επικοινωνιας των ανθρωπων (μπορει να κανω και λαθος βεβαια). Συνεπεια αυτου ειναι αλλα να λεει ο ενας και αλλα να καταλαβαινει ο αλλος, λες και ζουμε τον μυθο του Πυργου της Βαβελ (με την διαφορα οτι εμεις δεν καταλαβαινομαστε στην ιδια μας την γλωσσα).
Αν δεν δουμε πως μπορουμε να καταπολεμησουμε αυτα τα πραγματα πιστευω οτι δεν υπαρχει τροπος να επικοινωνουμε ουσιαστικα. Τουλαχιστον για εμενα, δεν υπαρχει καποιος αλλος τροπος να βελτιωσω τον τροπο που κατανοω αυτα που μου λεει ο αλλος, και κατ 'επεκταση τον αλλον. Ειναι δυσκολο αλλα πιστευω οτι για τους ανθρωπους που αγαπαμε αξιζει μια προσπαθεια.


Υ.Γ. Τελικα το κειμενο δεν βγηκε πολυ αναλαφρο αλλα δεν μπορεσα ειλικρινα να το ελαφρυνω καθολου....Ειναι δυσκολο απο την φυση του. Να περνατε καλα και να χαμογελατε!!

11 σχόλια:

η ψυχασθενής είπε...

ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ

αυτος ηταν τιτλος καποιας εκπομπης παλιοτερα καποιας ψυχολογου και ηταν ο,τι καλυτερο ειχε να πει σαν τιτλο εκπομπης ψυχολ.περιεχομενου και εκει βασιστηκε και η εκπομπη...ειναι μεγαλη υποθεση να σε ακουνε!!!

και να ακους

αντωνης είπε...

Πολυ ευστοχο το κειμενο σου Αλχημιστη, συμφωνω απολυτα

Εμενα με εκνευριζει πολυ το φαινομενο των παραλληλων μονολογων το οποιο και συναντω συνεχεια πλεον.

Σχεδον κανεις δεν ακουει το τι λεει ο αλλος. Και νομιζουν οτι συζητανε.

Πως μπορει να αλλαξει αυτο δεν ξερω, ισως μεσα απο το σχολείο.

eirini katsa είπε...

Από τα καλύτερα κείμενα,με πολύ πολύ ωραίο θέμα!
Μπράβο σου βρε Αλχημιστή!
Για να λέμε την αλήθεια...για να σε ακούνε και να τους ακούς πρέπει να υπάρχει ΔΙΑΛΟΓΟΣ!
Και διάλογος ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΣ!
Στις μέρες μας λείπει αυτό!
Ολοι μονολογούν...!
Και όλοι είναι χαμένοι μέσα στις σκέψεις τους!
Καλησπέρες!

Ο Αλχημιστης είπε...

Ψυχασθενη μου οπως τα λες ειναι...Να ακους, να καταλαβαινεις και το ιδιο και απο την αλλη πλευρα. Σε ευχαριστω για το σχολιο σου..


Ασχετο αλλα μια και το ανεφερες. Τους ψυχολογους και τους ψυχιατρους τους αντιμετωπιζω με αρκετη επιφυλαξη...Δεν ξερω αν γνωριζουν τι κανουν η αν αυτο που κανουν εχει καποιο νοημα.

Ο Αλχημιστης είπε...

Φιλε μου Αντωνη σε ευχαριστω καταρχην για το σχολιο σου. Δυστυχως οπως τα λες ειναι. Ναι οι παραλληλοι μονολογοι μονο πονοκεφαλο μπορουν να φερουν και δεν οδηγουν πουθενα...Βλεπεις την ειρωνια του πραγματος? Αντι να βρισκουμε τροπους να επικοινωνουμε πιο ευκολα κανουμε την επικοινωνια ολο και πιο δυσκολη.

Ο Αλχημιστης είπε...

Ειρηνη σε ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια. Οι ανθρωποι δεν ξερουν να κανουν διαλογο. Απλα την αποψη τους λενε. Και απο εκει και περα το μονο που τους ενδιαφερει ειναι αν συμφωνεις η διαφωνεις μαζι τους.

Marouli είπε...

Καλησπερα. Η επικοινωνια χωλαινει στις μερες μας γιατι πολυ απλα εμεις οι ιδιοι εχουμε γινει τοσο εγωιστες και τοσο παρτακηδες που δεν μπορουμε να αφησουμε εστω και για λιγα λεπτα τα ''δικα μας'' και να ακουσουμε τον αλλον. Πλεον δεν συναντω ουτε καν την τυπικη ερωτηση τι κανεις.. Αυτο νομιζω τα λεει ολα για το ποιοι εχουμε γινει..

Estella είπε...

To βασικό μας πρόβλημα μάτια μου είναι οτι δεν ακούμε. Δεν μπορούμε να μάθουμε να ακούμε τον άλλο. Είναι φορές που το νιώθω οτι ο απέναντι είναι στον δικό του κόσμο, αφήνω όσα θέλω να πώ στον αέρα και ούτε καν το παίρνει χαμπάρι...

Ναι μπορεί να φταίει η κοινωνία. Αλλα γλυκέ μου την κοινωνια ποιός την αποτελεί; ΕΜΕΙΣ. Σκέφτομαι οτι η έλλειψη επικοινωνίας είναι κάποια συνέπεια της εγωκεντρικής στάσης του ανθρώπου. Κάτι σαν ένστυκτο δηλαδή... Θα μπορούσε άραγε να ισχύει κάτι τέτοιο...;

Φιλιά πολλά.

P.S.: γράφεις πραγματικά ξεκούραστα και με σαφήνεια. Μ αρέσει πάρα πολύ να σε διαβάζω...Έχεις πάντα κάτι να πείς...

negentropist είπε...

Τι σημαίνει επικοινωνία με άλλους;

Να σκεπτόμαστε και να "μοιραζόμαστε" ΜΑΖΙ με άλλους, κατέχοντας την τέχνη του να αφουγκραζόμαστε και να παρατηρούμε με ένταση, "περπατώντας" μαζί τους, ταξιδεύοντας μαζί τους, στο ίδιο επίπεδο, στον ίδιο χρόνο, με το ίδιο πάθος.

Δεν υπάρχει μόνο λεκτική επικοινωνία, αλλά και ΜΗ λεκτική.

Η τελευταία έχει να κάνει μόνο με το να "παρατηρούμε" τον άλλον, χωρίς αποδοχή, κρίση, συμφωνία, άρνηση ή σύγκριση !

What is Communication with Others ?

Σταύρος

:)

Free Spirit είπε...

Σε εβγαζε στα προηγουμενα γιατι εκανα μια μικρηη μαλακιουλα :P
αλλα τσκεκαρε τωρα, ειναι οκ ;)
Υπεροχο το ποστ σου btw...:)

KitsosMitsos είπε...

Απλή και ξεκάθαρη. Ίσως τα κύρια "μυστικά" της επικοινωνίας.
Καλημέρα