Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009

Η υπουλη μιζερια


Τελικα τι υπουλο πραγμα που ειναι η παραιτηση απο την προσπαθεια...Ποσο αθορυβα δουλευει στο ασυνειδητο του καθενος μας η παραιτηση. Πλεκει αθορυβα στον αργαλειο της το μεγαλεπηβολο σχεδιο της,και στο τελος, την στιγμη που νιωθεις τελειως αδυναμος να αντιμετωπισεις οποιαδηποτε δυσκολη κατασταση, το εργο ολοκληρωνεται και αποκαλυπτεται το φρικωδες σχεδιο που ειναι αποτυπωμενο πανω στο πλεκτο:η μορφη της μιζεριας.
Πιστευω οτι θα επρεπε να ενταχθει απο τους αρχαιους ελληνες στο πανθεον, η εστω να γινει μια μικρη ημιθεα: η θεα μιζερια. Τοση ειναι η πανουργια της που εξυφαινει τα σχεδια της χωρις να την καταλαβεις οταν εισαι στις στιγμες της δυναμης σου, στις λαμπρες στιγμες σου, ωστε να την αντιληφθεις και να την ξεριζωσεις οσο ειναι νωρις. Και οταν οι καταστασεις σε εχουν καταβαλλει, και θες να ξαποστασεις λιγο να ξεκουραστεις απο την προσπαθεια για ζωη,αυτη ειναι παντα εκει και σου κλεινει πονηρα το ματι να την ερωτευτεις και να πεσεις αιωνια στην αγκαλια της...αγνοωντας το καλεσμα της καρδιας σου.
Δεν ξερω για ποιο λογο μερικες φορες αισθανομαστε τοσο μιζεροι που θελουμε να τα παρατησουμε ολα και να κλαφτουμε λιγο. Περιμενουμε καποιον να μας βοηθησει στην δικη μας προσπαθεια? Ανθρωπινο θα μου πειτε.Ναι ειναι πολυ ανθρωπινο οντως.Καποιοι μου ελεγαν οτι ειναι θεμα οπτικης: καποιοι βλεπουν το ποτηρι μισοαδειο και καποιοι μισογεματο. Ποσο γελοιο και ψευτικο μου φαινεται αυτο πλεον. Δεν ειναι θεμα οπτικης τελικα. Ειναι θεμα σθενους. Ποσο μπορεις να αντεξεις και να μην τσακιστεις απο το ποδοβολητο των διπλα σου? Ποσο μπορεις να αντεξεις την ανασα των τριγυρω σου οταν ειναι τοξικη για εσενα και σου κατακερματιζει τα ονειρα σου? Ποσο μπορεις να αντεξεις τις επιταγες του οχλου που απειλουν να τσακισουν την προσωπικοτητα σου, την ατομικοτητα σου? Δεν θες να γινεις και εσυ ενα με τον οχλο? Να διωξεις απο πανω σου το βαρος της ατομικοτητας σου και της ελευθεριας σου και να αλυσοδεθεις με τον οχλο για να σε σερνουν καποιοι στο ταξιδι της ζωης? Να γινεις οπαδος βρε αδερφε? Να πουλησεις λιγο οπαδιλικι και εκτος γηπεδων?
Δεν ξερω...Δεν ξερω γτ μερικοι φορες νιωθουμε μιζεροι...Και αυτο το ρημαδιασμενο πραγμα αμα δεν το ξεριζωσεις απο μεσα σου γρηγορα απειλει να σε καταπιει και να σε καταδικασει σε αιωνια αδρανεια...Θα γινεις παρατηρητης της ζωης, καθως αυτη θα γλυστρα μεσα απο τα χερια σου χωρις να το καταλαβεις.
Ναι ενιωσα πολυ μιζερος προσφατα οταν κοιταξα καταματα το μελλον μου....Κρατησε ενα βραδυ. Μονο μια νυχτα. Οταν ξημερωσε το γαμ@@νο στοιχειο εφυγε ξανα απο κοντα μου...Και ελπιζω να αργησει να γυρισει. Ενιωσα τελειως απελπισμενος εκεινο το βραδυ...Λες και ολα ειχαν χαθει ενω ολα μελλει να γινουν. Τιποτα δεν εχει χαθει αν δεν το θελησουμε εμεις...

Στο καλο καταραμενο πραγμα που λεγεσαι μιζερια...Οσο η ζωη ανοιγει τα φτερα της για να πεταξει, και η δυναμη της ψυχης μεγαλωνει τοσο που απειλει να σου ξεσκισει τα σωθικα να ξερεις οτι δεν θα με κατακτησεις ολοκληρωτικα ποτε.

11 σχόλια:

next_day είπε...

νέος μήνας, νέα αρχή καλέ μου,ε?????
κι αν ξαναγυρίσει κάποια στιγμή, να θυμάσαι ετούτη εδώ την ανάρτηση..κάποια στιγμή θα ξαναφύγει!

αναρχόβλαχος είπε...

ναι ρε φιλε σε καταλαβαινω..δυσκολη φαση ειδικα αν το ολο κλιμα την προδιαθετει να εμφανιστει...

δεν μασησες ομως..:)

λευτέρης είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
λευτέρης είπε...

Ύπουλο πράγμα, όπως λες, η μιζέρια, αλλά πάντα έχεις την επιλογή να την αποδεχτείς παθητικά ή να την αγνοήσεις.
Γενικά η μιζέρια καλλιεργείται παντού στην εποχή μας. Στο σχολείο, στα απαίσια τηλεοπτικά προγράμματα, ακόμα και μέσα στην οικογένεια πολλές φορές.
Αλλά χρειάζονται μικροί(ή μεγάλοι) επαναστάτες, όπως εσύ και άλλοι που το έχουν συνειδητοποιήσει, ώστε να αποτινάξουν από πάνω τους τον ζυγο της μιζέριας.
Πολύ όμορφες σκέψεις:)
Καλή σου μέρα:)

KitsosMitsos είπε...

Βουλιάζεις εύκολα σ'αυτή. Είναι το μόνο εύκολο γιατί πατήματα και δικαιολογίες υπάρχουν μπόλικες.
Το θέμα είναι όμως να ξεφεύγεις...
Καλημέρα

Yannis Zabetakis είπε...

misery sometimes is unbeatable...especially in Greece :(

Libertas είπε...

Μιζέρια? Δεν νομίζω οτι την είχες ποτέ! Μπορείς να το πεις ανησυχία! Όλοι λίγο πολύ ανησυχούμε για το μέλλον μας. Οι καταστάσεις ορίζουν την ποσότητα!

Όλα θα πάνε καλά! Μηνανησυχείς. Κι αν δεν πανε απο μόνα τους θα τα κάνεις εσύ να πάνε!
Μάκια πολλά!

Mentoras είπε...

Πολύ ωραίο ποστ. Γενικά η μιζέρια είναι μάστιγα για την σύγχρονη εποχή και μάλλον θα συμφωνήσω με τον Υ.Ζ., ειδικά στην Ελλάδα. Τι να πω, ξυπνήστε!

Free Spirit είπε...

Πολύ καλη αναρτηση..!
Μην αφηνεις ενα συναισθημα -αν ειναι συναισθημα ακριβως-
να σε κυριεύει, μάθε να δαμάζεις όχι να σε δαμάζουν όλα όσα σε περιτριγυρίζουν ;)
Καλη σου μερα!

Estella είπε...

Και δε φτάνει που μας βασανίζει τόσο απάνθρωπα... Είναι και μεταδοτική η πουτ@*@... Δε σε φοβάμαι γλυκέ μου. Είσαι σκληρό καρύδι. Θα μαι πάντα εδώ...Το ξέρεις δε το ξέρεις φιλαράκι; Σε φιλώ γλυκά.

"May you sail far to the far fields of fortune
With diamonds and pearls at your head and your feet
And may you need never to banish misfortune
May you find kindness in all that you meet "

Ξέρεις απο που είναι... Καλή βδομάδα.

Ο Αλχημιστης είπε...

Σας ευχαριστω ολους για τα σχολια σας! Σημαινουν πολλα για εμενα! Να ειστε καλα!