Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

Για να δουμε, τι θα δουμε...

Γυρναω απο το πανεπιστημιο κουρασμενος απο την δουλεια του διδακτορικου και ανοιγω τον υπολογιστη. Και μετα απο λιγο ανοιγω την τηλεοραση να δω αν εχει καμια ταινια να χαζεψω. Ειναι γυρω στις 9:00. Κανω ζαπινγκ στα λεγομενα "μεγαλα" καναλια και βλεπω ελληνικες σειρες. "ΟΚ" μου λεει ο εαυτος μου, "μην εισαι τοσο αρνητικος, δες αν αξιζει φετος καμια σειρα. Μπορει κατι να σου αρεσει τελικα και καποιος σεναριογραφος να εχει κατι να πει. Και με την αρνητικη σου σταση μπορει να χασεις κατι καλο". Αποφασιζω να ακουσω την συνετη συμβουλη του εαυτου μου και συνεχιζω να παρακολουθω. Γνωριμες φατσες ηθοποιων παρελαυνουν απο μπροστα μου. Βλεπω 5-10 λεπτα και καταλαβαινω τι θα ακολουθησει στα υπολοιπα 1475747383 επεισοδια καθε σειρας στην διαρκεια της τηλεοπτικης χρονιας. Αρχιζουν και κατεβαινουν ρολα...Αλλαζω καναλι. Παλι γνωριμες φατσες, με ηλιθια κρυα αστεια, και η κλασσικη κωμωδια καταστασεων και ατακων βρισκεται για αλλη μια χρονια κοντα μας. Ηθελα να ηξερα ποιος ανθρωπος γελα με αυτο το αισχρο και ηλιθιο χιουμορ. Οι ατακες ειναι οι ιδιες, οι καταστασεις οι ιδιες, λιγο το σεναριο αλλαζει και οι ηθοποιοι. Θεε μου λεω δεν γινεται. Ξαναλλαζω καναλι...Τα ιδια και τα ιδια. Αρχιζω και φριττω απο αυτα που βλεπω. Οι τρεις εννοιες, αυτη του ηθοποιου, του καλλιτεχνη και του Ελληνα αρχιζουν και διαχωριζονται στο μυαλο μου για αλλη μια φορα...Ψαχνω να βρω κατι να μου κινησει το ενδιαφερον, να με καθηλωσει λιγο, να μου δωσει ενα ερεθισμα να κατσω να το παρακολουθησω. Τιποτα. Απελπιζομαι.
Σκεφτομαι τον Κατρακη. Την Ειρηνη Παππα. Σκεφτομαι αλλους καλλιτεχνες-ηθοποιους. Με πιανει μελαγχολια και δεν μπορω να κρατησω εναν αναστεναγμο. Που ειναι ο ελληνικος κινηματογραφος? Υπηρξε ποτε? Η ο ελληνικος κινηματογραφος ηταν οι κλασσικες κωμωδιες σε ασπρομαυρο φοντο? Σκεφτομαι κλασσικες ταινιες, ταινιες που αντεξαν στον χρονο. Δεν μπορω να μην αναρωτηθω γιατι τοτε εφτιαχναν ταινιες και πλεον αγκομαχουν για να βγαλουν εστω και κατι μετριο. Η εβγαζαν σειρες που σε κρατουσαν (και δεν αναφερομαι στα βραζιλιανικα φυσικα). Φταιει η οικονομικη κριση? Μπα δεν νομιζω. Και περυσι και πιο παλια τα ιδια σκ@@α ηταν. Η ελλειψη εμπνευσης και προοπτικης? Νομιζω ναι. Οταν πιεζουν καποιον να γραψει σεναριο μονο και μονο επειδη πρεπει να εχει κατι ετοιμο για την νεα τηλεοπτικη χρονια εκει καταληγουμε. Ο καλλιτεχνης δεν λειτουργει κατα παραγγελια. Οι νεοι σκηνοθετες? Φανταζομαι βρισκονται στο παρασκηνιο προσπαθωντας να χρηματοδοτησουν οι ιδιοι τις νεες και φρεσκες ιδεες τους και τα ονειρα τους, σε ενα συστημα που ευνοει το κατεστημενο.
Ας ειναι...Κλεινω το χαζοκουτι. Δεν εχει πολλα να μου δωσει. Καλυτερα να μην το βλεπω για να μην σκεφτομαι τα χαλια μας. Προβλεπω και φετος να την βγαζω με DVD...Δεν πειραζει. Δεν θα γινω θυμα στην κακογουστια τους. Ας την χαρουν αυτοι. Ειναι ολη δικη τους.

9 σχόλια:

next_day είπε...

Καταρχάς χαίρομαι πάρα πολύ που είμαι το πρώτο σου σχόλιο!!
Και το πρώτο νούμερο έτσι!! χαχα!!!
Κι εγώ μια απο τα ίδια με DVD αν και μάλλον γενικότερα πρέπει να το ξεχάσουμε το χαζοκούτι όπως λές!
Να θυμηθούμε λίγο τί σημαίνει ραδιόφωνο τουλάχιστον!
Να πάμε ένα θερινό σινέμα ή έστω σε ένα μικρό κινηματογράφο.
Να ξεφύγουμε λίγο απο όλα αυτά τα καινούρια και αστραφτέρα!
Πολύ βαριές σκέψεις όμως βρε παιδάκι μου για τέτοια ώρα! Κι έγω έχω και κάτι νεύρα...άσχετο, αλλά κάπου ήθελα να το πώ!
Μάλλον ξέφυγα!! χιχι..
Καλό σου βραδάκι!
Φιλί γλυκό!

zoyzoy είπε...

Μπορεί ν'ακουστεί άσχημο απ΄την στιγμή που κόλλησα με το net μου φαίνεται τόσο ανιαρή και απρόσιτη η T.V Μόνο 1-2 εκπομπές βλέπω χιουμοριστικές για να γελάσω.
Ενα απίστευτο ρεπορτάζ με καθήλωσε προχθές με "την Κακοποίηση Παιδιών"
Δεν βρίσκω το λόγο να χάνω τις ώρες μου άσκοπα παρακολουθώντας αηδίες.
Οταν βρεθώ με παρέα σε επίσκεψη πραγματικά εκνευρίζομαι αφάνταστα που αναγκάζομαι να συμμετέχω σ'αυτήν την διαδικασία!
Καλή σου μέρα!!

Libertas είπε...

Ίσως ο κινηματογράφος άλλαξε επειδή άλλαξαν και οι καταστάσεις. Τα πράγματα είναι πλέον πιο ελεύθερα, όλα είναι ταγμένα στην διαφήμιση και την προώθηση προϊόντων.
Ίσως πρέπει να σταματήσεις να ψάχνεις από παντού κάποιο νόημα. Στα σίριαλ τουλάχιστον δεν θα το βρεις όσο κι αν ψάξεις.
Επίσης, νομίζω πως τα ελληνικά έργα δεν είναι πια όπως ήταν γιατί πολύ απλά δεν είναι ελληνικά... είναι κλεμμένα κόνσεπτ.

Keep searching ;)
Τα λέμε...

irthe_h_pitsa είπε...

Εδώ και 3 χρόνια δεν έχω τηλεόραση. Και είμαι καλά! Άντε, πέτα την, τζάμπα χώρο πιάνει.

Αστρο - Συμμορίτες είπε...

Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν ξέρουμε ακόμα, βλέπουμε τηλεόραση και δεν είμαστε απαξιωτικοί, διότι είναι χρήσιμη σε αρκετά, ας μην αναφερθούμε τώρα.
Αλχημιστή Καλημέρα, είχαμε συνομιλήσει στο keep on blogging περί αστρολογίας αλλά χάθηκες.
Καλή εβδομάδα.

Skouliki είπε...

τι ναπω εγω τωρα
οτι βαριεμαι την τηλεοραση διτοι την βιωνω απο μεσα και εχω
απομυθοποιηση ολο το θεμα
καλη βδομαδα φιλια

inmusiclost είπε...

εχω να δω 2 χρονια...

ενα χαζοκουτι φτιαγμενο ψευτικα


την καλημερα μου

αντωνης είπε...

Καλησπερες.

Η γνωμη μου ειναι οτι η τηλεοραση μαζι με τα υπολοιπα ΜΜΕ παιζουν ενα πολυ συγκεκριμενο ρολο στη ζωη μας, αυτον της αποχαυνωσης.

Και κατι ακομα. Στη χωρα της αρπα-κολλα, της μιζας, της διαφθορας παντου γιατι να ειναι η τηλεοραση καλυτερη απο παλιοτερα;

Αν ηταν μονο η τηλεοραση χειροτερη, θα ημασταν μια χαρα. Αλλά δυστυχως η τηλεοραση ειναι μονο η μια οψη απο το απεριγραπτο σημερινο μας χάλι.

Roadartist είπε...

Δεν βλέπω καθόλου τηλεόραση.
Όποτε έχω κάνει την κίνηση να την ανοίξω, καταλήγω στις ίδιες σκέψεις που έγραψες. Τελικά πραγματικά καταλήγω πως είναι το πιο άχρηστο αντικείμενο στο σπίτι μου.