Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

Ο τρόμος της ύπαρξης

Το να υποψιάζεσαι την θνητότητά σου είναι το να γνωρίζεις την απαρχή του τρόμου.

Το να γνωρίζεις πέρα απο κάθε αμφιβολία ότι είσαι θνητός, σημαίνει το τέλος του τρόμου.

9 σχόλια:

KitsosMitsos είπε...

Δεν είναι ανάγκη να φοβάσαι τον θάνατο. Αρκεί να συμφιλιωθείς με την ιδέα.

Aurora είπε...

Προσυπογράφω.

η ψαχασθενής είπε...

λογια σοφα!!

next_day είπε...

Ποιός όμως μπορεί να συμφιλιωθεί με αυτή την σκέψη;;..
Ίσως το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να ζούμε το σήμερα..
Εξάλλου το σήμερα είναι το υπέροχο αύριο που ονειρεύτηκες χθές!

Ο Αλχημιστης είπε...

@ Ψυχασθενής: Τα λόγια τα σοφά δεν είναι δικά μου αλλά κάποιου του οποίου μου διαφεύγει το όνομα δυστυχώς..

@NEXT DAY: Δεν υπάρχει μια απάντηση σε αυτό που ρωτάς. Το πως μπορούμε να συμφιλιωθούμε με την ιδέα του θανάτου. Για να μιλήσω για εμένα το πρώτο είναι η δημιουργία. Πάντα η δημιουργία ειναι τρόπος έκφρασης και ζωτική ανάγκη για πολλούς ανθρώπους....Επίσης όπως ανέφερες μόνο το παρόν έχει σημασία....Από το παρελθόν διδασκόμαστε και προσπαθούμε να ρίξουμε όποτε μπορούμε καμιά κλεφτή ματιά στο μέλλον... :)

Estella είπε...

Είναι σκληρό ν αποδεχτείς οτι όλα κάποτε τελειώνουν... Ο θάνατος τελικά όμως δε δίνει αξία στην ζωή; Χωρίς εκείνον απλά θα υπήρχαμε. Δε θα ζούσαμε. Άρα αντί να κοιτάμε το τέλος, καλύτερα να κοιτάμε το τώρα. Και το τώρα κάποιες φορές είναι πιο τρομακτικό.

fairy είπε...

o.k. Ξέρω ότι θα πεθαίνουμε όλοι μας κάποια στιγμή.
Αλλά γιατί να το "συνειδητοποιήσω"? Δε θέλω! Δε θέλω να το σκέφτομαι. Θέλω να ενεργώ σα να ζήσω για πάντα! Άλλωστε για όσους με αγαπούν δε θα πεθάνω ποτε.

Νυχτερινή Πένα είπε...

Ο θάνατος είναι κάτι που προκαλεί δέος, ειδικά αν τον αντιμετωπίσεις και μείνεις στη γη των ζωντανών. Αλλά όπως μου δίδαξε μια ψυχή σχετικά πρόσφατα, αν ζεις με το φόβο χάνει το νόημα της η ιδια η ζωή. Οπότε ζούμε αξιοποιώντας αυτό που έχουμε ώστε να μπορούμε να πούμε ότι, αν μη τι άλλο, δεν θα έχουμε πικρίες όταν έρθει η ώρα να φύγουμε.

Libertas είπε...

"O θάνατος, δεν είναι παρα η επόμενα περιπέτεια" έτσι έχω διαβάσει σε κάποιο βιβλίο.
Το ζητούμενο δεν είναι να φοβάσαι το θάνατο αλλά να δημιουργείς και να δίνεις. Έτσι φεύγοντας θα αφήνεις έναν κόσμο καλύτερο σε αυτούς που αγαπάς!