Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Σκέψεις με αφορμή τις Πανελλαδικές Εξετάσεις

Μετά από αρκετό καιρό από το κοινώς λεγόμενο blogging επιστρέφω και συνειδητοποιώ αμέσως τι έχασα όλο αυτόν τον καιρό: τα απίστευτα εκνευριστικά κολλήματα των σελίδων του blogspot. Αγνοώ λοιπόν τις δυσκολίες και συνεχίζω.
Μέρες πανελλαδικών εξετάσεων οι τρέχουσες, και όλοι οι μαθητές καθώς και ο περίγυρος τους (γονείς, φίλοι, θείοι, θείες και όλο το σόι) αγωνιούν για την έκβαση τους. Σταθερά οπισθοδρομική και νευρωτική η ελληνική κοινωνία συμπεριφέρεται στους μαθητές σαν άλογα σε κούρσα στον ιππόδρομο. Πρέπει οπωσδήποτε να τερματίσουν πρώτα και να κερδίζουν το έπαθλο που δεν είναι άλλο από την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας (sic!).
Η εισαγωγή στα εν λόγω ιδρύματα αποτελεί της σταθερή και άσβεστη ελπίδα και επιθυμία κάθε μάνας και πατέρα οι οποίοι προσμένουν το καλύτερο για τα παιδία τους. Πράγμα καθόλου περίεργο και απολύτως σεβαστό. Το πρόβλημα έγκειται στην μονομερή αντιμετώπιση του θέματος της εκπαίδευσης των παιδιών τους. Θεωρούν ότι το σημείο καμπής για το αν θα ζήσουν τα βλαστάρια τους ευτυχισμένα ή όχι είναι οι πανελλαδικές εξετάσεις. Αυτή η έννοια της ευτυχίας θα έκανε οποιονδήποτε σοβαρό άνθρωπο που ασχολείται με τα θέματα της εκπαίδευσης να τραβά τα μαλλιά του. Κι αυτό διότι κρίνουν μια πολυετή μαθησιακή πορεία (δημοτικό, γυμνάσιο, Λύκειο) με την επιτυχία ή μη σε εξετάσεις στο τέλος του Λυκείου. Αδιαφορούν δε για την ποιότητα της εκπαίδευσης που είχαν τα παιδία τους καθ’ όλη την πορεία των σπουδών τους. «Έγραψες καλά? – Ωραία!- Δεν έγραψες καλά? – Τα τάρταρα σε περιμένουν!». Σε αυτή την λογική στηρίζονται οι περισσότεροι γονείς.
Το πρόβλημα της εκπαίδευσης ξεκινά από τις μικρότερες βαθμίδες. Όταν το παιδί φτάσει στο Λύκειο με μισή γνώση οι διορθώσεις που μπορούν να γίνουν είναι ελάχιστες. Το Δημοτικό και το Γυμνάσιο είναι αυτά που βάζουν τις βάσεις της γνώσης του μαθητή. Αν οι βάσεις είναι γερές τότε το Λύκειο μπορεί να χτίσει πάνω σε αυτές. Αν όχι, τότε το οικοδόμημα καταρρέει. Η απάντηση στο ερώτημα «γιατί οι Αννούλα δεν τα πηγαίνει καλά στα μαθηματικά» είναι ότι «η Αννούλα ποτέ δεν διδάχθηκε σωστά τα μαθηματικά» και όχι «η Αννούλα είναι γυναίκα και παραδοσιακά οι γυναίκες δεν τα πηγαίνουν καλά στα μαθηματικά».
Εν κατακλείδι, νομίζω ότι οι γονείς θα πρέπει να απαιτούν καλύτερη ποιότητα εκπαίδευσης για τα παιδιά τους στο νήπιο, στο δημοτικό, γυμνάσιο και τέλος στο Λύκειο και όχι να τα κατηγορούν τα παιδία τους επειδή απέτυχαν στις εξετάσεις.

12 σχόλια:

Miou-Popofotitsa είπε...

Σωστά όσα γράφεις..Δυστυχώς όμως από την όλη μου παρουσία στην εκπαίδευση τα λίγα χρόνια μου που έχω σε αυτή..υπάρχουν και εκπαιδευτικοί που βλέπουν τον μαθητή μόνο σαν μονάδα επίδοσης..χωρίς να βλέπουν παραπέρα τις ιδιαίτερες κλήσεις, δεξιότητες του μαθητή.."Μόνο την επίδοση βλέπω σε αυτόν τον μαθητή και τίποτε άλλο"ήταν απάντηση μιας άλλης δασκάλας σε'μένα όταν τη ρώτησα αν έχει σημειωθεί θετική πρόοδος στην κοινωνική αλληλεπίδρση του παιδιού με τους συμμαθητές του μέσα στην τάξη της..Kαλό σου βράδυ!!

Ο Αλχημιστης είπε...

Δυστυχως ετσι η συνηθισμενη αντιμετωπιση των καθηγητων προς τους μαθητες. Η επαφη μαθητη-καθηγητη αναγεται σε μια σχεση κριτη-κρινομενου, πραγμα απαραδεκτο με οποιο τροπο και να το δεις κανεις...Ειναι πολυ τραγικο και με κανει να θλιβομαι αλλα και να πεισμωνω ταυτοχρονα...
Η θεση του δασκαλου ειναι θεση ευθυνης και δεν ειναι καταλληλη για ανθρωπους με λογικη δημοσιου υπαλληλου. Αν θελουν δουλεια στο δημοσιο ας πανε αλλους και ας σταματησουν να υποθηκευουν τις ζωες των επομενων γενιων αυτης της χωρας.

KitsosMitsos είπε...

Σωστή προσέγγιση. Όπως και ορισμένα κλισέ που ποτέ δεν τα εννοούμε. Αντί να επιβραβεύουμε την προσπάθεια, επικροτούμε μόνο το αποτέλεσμα. Και αν το αποτέλεσμα είναι καρπός "άλλω τρόπων"; Μόνο αυτό τελικά μετράει;

MAD είπε...

Μπορείς να μου εξηγήσεις το κόλλημα να θέλουν όλοι να περνάνε σε "καλές" σχολές (ιατρικές, νομικές, οικονομικά κτλ) και να μην καταδέχονται να κάνουν κάτι πιο πρακτικό? Νομίζω αυτό προκλήθηκε από τη στιγμή που όλοι είχαμε την ευκαιρία να περάσουμε "κάπου". Δεν υπάρχει σωστός επαγγελματικός προσανατολισμός και επιμένω!

Ο Αλχημιστης είπε...

Ακριβως φιλε mad. Λες και οι υδραυλικοι, οι μπογιατζιδες εχουν λιγοτερο κυρος η αξιοπρεπεια απο τους πτυχιουχους πανεπιστημιου.

Οποτε πρεπει να μας απαντησει καποιος στο ακολουθο ερωτημα: θελουμε η πανεπιστημιακη εκπαιδευση να γινει μερος της υποχρεωτικης εκπαιδευσης? Αν ναι εχεις καλως. Αν οχι και παλι εχει καλως.Αλλα σαν κοινωνια πρεπει να το ξεκαθαρισουμε αυτο και να δουμε τι θα πραξουμε απο εκει και περα....Αλλιως μια ζωη θα ειμαστε μετεωροι και θα εχουμε τα προβληματα που εχουμε.

fairy είπε...

Καλησπέρα!
Σε αυτό το θέμα έχουμε μερίδιο ευθύνης όλοι μας.
Ευθύνονται οι γονείς γιατί απαιτούαν από τα παιδιά τους να περάσουν στο Πανεπιστήμιο για να νιώσουν, κυρίως, οι ίδιοι ηθική ικανοποίηση.
Ευθύνονται οι καθηγητές (όχι όλοι) γιατί βλέπουν τα σχολεία να εξελίσσονται σε εξεταστικά κέντρα και δεν κάνουν κάτι!
Ευθύνες αποδίδονται και στους ίδιους τους μαθητές γιατί όταν έρθει ο καιρός να πάνε στο Λύκειο, καταπιέζουν την δική τους την προσωπικότητα, την κλίση τους σε οτιδήποτε άλλο (τέχνες, αθλήματα...) και ακολουθούν το σύστημα.
Ας καταλάβουμε πια ότι η πανεπιστημιακή μόρφωση δεν είναι το παν! Υπάρχουν και επαγγέλματα που δεν χρειάζονται Πανεπιστήμιο. Και κάποια από αυτά είναι αξιοσέβαστα και με καλές απολαβές.

Αurora Borealis είπε...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ εκ μέρους όλων των συμμαθητών μου

Ο Αλχημιστης είπε...

Να σαι καλα Aurora αλλα για ποιο λογο το ευχαριστω?

Αurora Borealis είπε...

Γιατί όλες αυτές τις μέρες που δίνουμε Πανελλήνιες και τα 'χουμε παίξει εντελώς από το διάβασμα φαίνεται πως όλοι μας έχουν ξεχάσει. Με τους καθηγητές δεν υπάρχει επικοινωνία, η τηλεόραση μιλάει για τη Γιουροβίζιον και οι πολιτικοί... καλά ασ'το. Επομένως το να βλέπεις ότι υπάρχουν και άνθρωποι που δε μας έχουν ξεχάσει είναι μια απόδειξη ότι υπάρχουμε ακόμη...

Skouliki είπε...

και εγω θα συμφωνησω με το κειμενο σου αλλα δυστυχως η ελλαδα η δεν εχει τις καταλληλες υποδομες η δεν θελει να εχει ..ωστε και οι μαθητες μετεπειτα να εχουν μια ευκαιρια μπροστα τους

τοσα χρονια ειμαστε σε κατασταση βρεφους σε σχεση με την προοδο του εξωτερικου

οσο για τους γονεις ... μερικοι εχουν μεινει σε αλλες εποχες, ευτυχως οι νεοι ανθρωπποι που γινονται γονεις δεν σκεφτονται ετσι

Θερσίτης είπε...

Πες τα, Χρυσόστομε! έχεις απόλυτο δίκιο. Μακάρι να σε διάβαζαν οι γραφειοκράτες και ο Μπαμπινιώτης.

αναρχόβλαχος είπε...

αν μου εκοβε λιγο παραπανω στα 18 μου,δυο θα ηταν οι επιλογες μου.1)θα τελειωνα το λυκειο,και θα μαθαινα μια τεχνη,κατι πρακτικο,οτιδηποτε,που θα μπορουσα να ξεκινησω σχετικα γρηγορα να δουλευω.2)θα τελειωνα το λυκειο,θα επερνα τα μπογαλακια μου και θα πηγαινα καπου εξω να σπουδασω.
Αυτο που θυμαμαι απο τις πανελληνιες ειναι το απιστευτο αγχος της μανας μου,και τους ομηρικους τσακωμους που ειχα μαζι της..Τραγικα πραγματα,τραγικο συστημα.