Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2008

Η θέση μας στο σύμπαν

Βλεποντας αυτο το βιντεο με την φωνη το μεγαλου αστρονομου και εκλαικευτη της επιστημης Carl Sagan μου ηρθαν διαφορες σκεψεις στο μυαλο. Μια απο αυτες ειναι το οτι οι ανθρωποι οφειλουν να ειναι πιο ταπεινοι σκεπτομενοι την απεραντοσυνη του συμπαντος. Οτι, σε αντιθεση με τα θρησκευτικα δογματα ο κοσμος και οτο συμπαν δεν περιστρεφεται γυρω απο τον ανθρωπο...Οτι η γη μας ειναι ενας μικρος πλανητης μεσα σε ενα χαωδες συμπαν και αυτο το συμπαν δεν συμπασχει με το ανθρωπινο δραμα.
Ζουμε τις ζωες μας κλεισμενοι στα μικρα μας "κουτια", τις μικρες μας κοινωνιες και αδυνατουμε να συνειδητοποιησουμε το μεγαλειο των πραγματων. Νομιζουμε οτι ολος ο κοσμος περιστρεφεται γυρω απο τις δικες μας ζωες. Κρινουμε πραγματα εχοντας κατα νου την ζωη μας χωρις να συνειδητοποιουμε οτι η διαρκεια της δεν ειναι παρα μια στιγμη στην ζωη του συμπαντος. Δεν ειναι κατι πραγματικα καταπληκτικο? Οτι το συμπαν υπαρχει και θα υπαρχει παρα το πεπερασμενο της ανθρωπινης ζωης? Δεν ειναι καταπληκτικο το οτι ισως τελικα δημιουργηθηκαμε απο αστεροσκονη?

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2008

Κοινωνική απομόνωση

....“Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους, δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές, δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν ήρθαν να πάρουν τους εβραίους, δεν αντέδρασα. Δεν ήμουν εβραίος. Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα, δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει”.....

Μπέρτολτ Μπρεχτ