Τετάρτη, 9 Απριλίου 2008

Η κρίση του ειδικού περιοδικού τύπου στην Ελλάδα

Σήμερα το απόγευμα πήγα στο περίπτερο και όπως συνηθήζω να κάνω τα τελευταία χρόνια αγόρασα το περιοδικό Scientific American (ελληνική έκδοση). Γύρισα σπίτι και άρχισα να χαζεύω τα θέματα που περιείχε για τον τρέχοντα μήνα. Το μάτι μου έπεσε στον πρόλογο του τεύχους. Κάλυπτε τρείς σελίδες πράγμα που δεν συμβαίνει συνήθως στο εν λόγω περιοδικό. Για να μην τα πολυλογώ στο πρόλογο αναφερόταν οτι το τεύχος που κρατούσα στα χέρια μου θα ήταν και το τελευταίο...Μετά απο έξι έτη συνεχούς παρουσίας στην Ελλάδα το περιοδικό θα σταματούσε να κυκλοφορεί...Δεν ήξερα τι να σκεφτω...Δεν περίμενα οτι σε μια χώρα η οποία έδωσε τόσα πολλά στην τέχνη, την φιλοσοφία, τις επιστήμες και τον πολιτισμό ένα τέτοιο περιοδικό θα σταματούσε να κυκλοφορεί....Ενα περιοδικό το οποίο αποτελεί ενα απο τα πιο έγκριτα περιοδίκα του κόσμου, στο οποίο γράφουν κορυφαίοι επιστήμονες. Εκδίδεται απο το 1845 και καλύπτει ενα ευρύ φάσμα θεμάτων της μετωπικής έρευνας σε διάφορους γνωστικούς τομείς όπως μαθηματικά. φυσική, χημεία και πολλούς άλλους. Όταν ξεκίνησε να κυκλοφορεί σκέφτηκα οτι κάτι είχε αλλάξει σε αυτή την χώρα που ζούμε. Ότι επιτέλους ήρθε ο καιρός να γίνουν τέτοιου είδους προσπάθειες στον χώρο των περιοδικών....Μια προσπάθεια που σκοπό θα είχε να ενημερώσει τους μη ειδικούς για τα επιτεύγματα της επιστήμης με τρόπο απλό και κατανοητό...
Θα μου πείτε και τι σημασία έχει αυτό που γράφω ανωτέρω....Εξ' άλλου πολλά περιοδικά αναγκάζονται να σταματήσουν να κυκλοφορούν....Εγώ πάντως νίωθω απέραντη ντροπή που τέτοια είδους περιοδικά και τέτοιες δυναμικές προσπάθειες (όπως ήταν η έκδοση στην γλώσσα μας ενός περιοδικού τέτοιου βεληνεκούς) δεν βρίσκουν την απαραίτητη ανταπόκριση στην Ελλάδα. Μπορείς να βρείς κάθε είδους σκουπίδια περιοδίκα στα περίπτερα (κουτσομπολίου, μόδας, αστρολογίας, γάμου και οτιδήποτε άλλο άχρηστο βάλει ο νούς του ανθρώπου) αλλά όταν πρόκειται για κάποιο σοβαρό περιοδικό όλοι σφυρίζουν αδιάφορα....Και απο την άλλη όλοι παραπονιούνται για την έλλειψη ποιοτικού περιοδικού τύπου. Οι προσπάθειες γίνονται αλλά δεν υποστηρίζονται....Οποιαδήποτε πραγματικά ανανεωτική και ριζοσπαστική προσπάθεια αφήνεται στην τύχη της (εφόσον πρωτα καταφέρει να υλοποιηθεί και δεν μείνει στα χαρτιά). Θα πρέπει όλοι μας να ντρεπόμαστε για αυτή την άρρωστη κατάσταση. Ας είναι....Εξ' 'αλλου έχουμε την κοινωνία που μας αξίζει τελικά.....

5 σχόλια:

Mariela Constantinidis είπε...

Λέω να μην μπω σε αυτή τη συζήτηση... Εξ' άλλου τιναπω??? ο περιοδικός "εικαστικός τύπος" είναι ανύπαρκτος!!!!
Θα επανέρθω όμως στα προηγούμενα. Την ταινεία τη βρίσκεις σε βίντεο κλαμπ. Υπάρχει και ιστοσελίδα
www.whatthebleep.com
O βασικός μου προβληματισμός είναι κατα πόσο έχειαποδειχθεί επιστημονικά μέσα απότη σκέψη μπορούμε να επέμβουμε στη ζωή μας.
(μιλάω για τον νόμο της έλξης)
Το ψάχνω πολύ πολύ καιρό το θέμα,και κάποιες φορές το έχω εφαρμόσει. Έλα όμως που το βρίσκω πολύ δύσκολο να λειτουργεί το μυαλό μου συνεχώς σε τέτοιες συχνόητες... Θα με ενδοιέφερε να ακούσω τη γνώμη σου!

Regina είπε...

Εσείς μέσω του τμήματος θετικών επιστημών δεν μπορείτε να αντιδράσετε; ειδικά με το web η προσπάθεια θα διευκολυνόταν.

Quantum Chemist είπε...

Νομίζω οτι και όλα τα πανεπιστήμια της Ελλάδας να μαζευτούν Ρετζίνα μου δεν θα αλλάξει κάτι. Θα κοιτάξω μήπως έχει δημοσιευτεί κάτι στο δύκτιο που να αναφέρεται στο θέμα....

Regina είπε...

Μην είμαστε και μοιρολάτρες όμως, ε chemist;

Quantum Chemist είπε...

Μαριελα μου δωσε μου λιγο χρονο να κανω την ερευνα μου και θα σου απαντησω σε αυτο που με ρωτησες...Απλα δεν ξερω πολλα για το θεμα που θιγεις και θα πρεπει να κανω μια σχετικη ερευνα...
Ρετζινα δεν ειμαι μοιρολατρης και σιχαινομαι τους μοιρολατρες....Απλα ξερω οτι δεν μπορουν να παρεμβουν τα πανεπιστημια στα θεματα των εκδοτικων οικων και να πιεσουν προς την μια η την αλλη κατευθυνση.