Δευτέρα, 7 Απριλίου 2008

Η χαρά της ανακάλυψης

Καποιες φορες οι ανθρωποι πιστευουν οτι η επιστημη (ιδιαιτερα οι θετικες επιστημες) ειναι δυσκολες στην κατανοηση και δεν προσφερουν κανενος ειδους συγκινηση σε αυτους που την θεραπευουν, τους επιστημονες δηλαδη. Αυτο αποτελει μια λανθασμενη αντιληψη η οποια δημιουργηθηκε με τα χρονια και ειναι δυσκολο να αλλαξει. Ωστοσο η επιστημη προσφερει σε αυτον που την υπηρετει μεγαλοκαρδα ενα σπανιο συναισθημα: την χαρα της ανακαλυψης. Αυτο το αξιεραστο συναισθημα το οποιο ειναι ενα απο τα πιο εντονα πραγματα που μπορει να νιωσει ενας ανθρωπος. Αυτη η χαρα για αυτους που την εχουν νιωσει ειναι ενα συναισθημα που χαρασσεται ανεξιτηλα στο νου και την καρδια τους. Και αυτο διοτι αποτελει εμφυτη αναγκη του ανθρωπου να μαθαινει νεα πραγματα και να κατανοει τον κοσμο που τον περιβαλλει. Ωστοσο σαν καθε επιδιωξη που ειναι αξια λογου, ετσι και η ικανοποιηση που πηγαζει απο την κατακτηση της γνωσης θα πρεπει να καλλιεργηθει συστηματικα ωστε να ανθησει. Με την αποστολη αυτη ειναι επιφορτισμενο το σχολειο και οι δασκαλοι/καθηγητες. Αυτοι εχουν ως σκοπο να παρουν το μικρο παιδι και να του μεταδωσουν την διψα για γνωση, αυτη την αναγκη για μαθηση και ουσιαστικη κατανοηση. Αυτο πιστευω θα πρεπει να αποτελει και το βασικο μελημα των διδασκοντων. Αν το καταφερουν τοτε το παιδι θα νιωθει μια συνεχη αναγκη για γνωση...Πολλες φορες τ απαιδια αναρωτιουνται: "γιατι θα πρεπει να διαβαζω". Απεναντι σε αυτη την απλοικη ερωτηση οι περισσοτεροι απο εμας δεν θα ηξεραν τι θα απαντησουν. Ωστοσο ο δασκαλος ακομα και αν δεν μπορει να απαντησει μονολεκτικα σε αυτη την ερωτηση θα πρεπει να εχει την ικανοτητα να απαντησει διαισθητικα. Θα πρεπει να δωσει στον μαθητευομενο να καταλαβει οτι η κατακτηση της γνωση δεν τελειωνει ποτε, οτι η απασχοληση με την επιστημη ειναι μια διαδικασια που μπορει να γεμισει καποιον με εσωτερικη ικανοποιηση και να τον κανει ευτυχισμενο.
Η προσπαθεια κατακτησης της γνωσης δεν τελειωνει ποτε....συνεχεια μαθαινουμε νεα πραγματα, πολλες φορες οχι για να αποκτησουμε καποιο υλικο αγαθο αλλα μονο και μονο για την ικανοποιηση που πρσοφερει η μαθηση. Και φυσικα μιλωντας για δασκαλους και την αντληση χαρας απο την μαθηση δεν θα μπορουσε να μου διαφυγει ο μεγαλος επιστημονας και δασκαλος Richard P. Feynman. Ο στοχασμος του και η βαθεια κατανοηση της φυσης του χαρισε το βραβειο νομπελ.Ωστοσο το μεγαλυτερο επιτευγμα του ηταν η ανανεωση του τροπου διδασκαλιας της φυσικης και αυτο διοτι εβρισκε εσωτερικη ικανοποιηση να μελετα την φυση, να περιγραφει τις "τσαχπινιες" της, και να τα εξηγει με οσο πιο απλο αλλα και ακριβη τροπο στους μη ειδικους. Πανω απο ολα αγαπουσε αυτο που εκανε βαθυτατα οπως αγαπαμε και τον συντροφο μας στην ζωη. Για αυτον η φυση ηταν ενα μεγαλο μυστηριο, κατι ομορφο και αξιεραστο και οχι κατι βαρετο και ξεπερασμενο. Εν κατακλειδι δεν ξεχασε ποτε την ικανοποιηση που νιωθει καποιος οταν μαθαινει κατι για πρωτη φορα....Αυτα τα χαρισματα καλο ειναι να τα εχουν υποψιν τους οι συγψρονοι δασκαλοι.....
Ακολουθει ενα βιντεο το οποιο παρουσιαζει την ιδιαιτερη προσωπικοτητα του Feynman και την χαρα που του προσφερει η ενασχοληση του με την φυση....
Ακομα και αν η φυσικη δεν ειναι ο γνωστικος σας τομεας, ακομα και τοτε θα μπορεσετε να καταλαβετε την χαρα του οταν μιλα για την φυση.....Η γλωσσα του σωματος ειναι εμφανης...Η ενταση στον λογο, η κινηση των χεριων......Δεν θα θελατε να διδασκετε με την ιδια ενταση και ζεση? Δεν ειναι ενας υπεροχος τροπος για να διδασκουμε τελικα?


Υ.Γ. Απο δικο μου λαθος το προηγουμενο μου blog διαγραφηκε και για αυτο το παραπανω κειμενο εχει γραφει με τροποποησεις...Ισως τελικα ειναι καλυτερο απο το αρχικο.....



8 σχόλια:

AURORA BOREALIS είπε...

Πού πήγε το προηγούμενο μπλογκ; Πολύ ωραία ανάρτηση, πάντως. Πιστεύω ότι οφείλεται στην έλλειψη αυτής της ενέργειας, αυτής της ζωντάνιας των καθηγητών, το γεγονός ότι τα παιδιά πεθαίνουν από βαρεμάρα στην σχολική αίθουσα, ειδικά στα θετικά μαθήματα. Έχω συναντήσει καθηγητές που αγαπούν την επιστήμη τους και έχουν το πάθος να τη μεταδώσουν, αλλά συνήθως διδάσκομαι την φυσική, την χημεία, τα μαθηματικά σαν ένα απλό παπαγάλισμα ανούσιων τύπων. Για να μη μιλήσω για τα σχολικά βιβλία.

Quantum Chemist είπε...

Ο δαιμονας του τυπογραφιου του Αουρορα....Βασικα το διεγραψα κατυα λαθος ενω προσπαθουσα να διαγραψω μια λανθασμενη αναρτηση μου...Ναι το καταφερα και αυτο!! χαχαχαχα

Λορελάη είπε...

Άντε λοιπόν, πάλι καλοτάξιδος!
(μην το ξαναδιαγράψεις, δεν θα σου δώσω άλλες ευχές... :))))))))
Όσα λες είναι πάαααααρα πολύ σωστά!
(και το βιντεάκι σπουδαίο, και το πρότυπό σου ακόμη πιο σπουδαίο!)
καλό σου απόγευμα :)

Quantum Chemist είπε...

Χαχαχαχα!!! Λορεαλη εισαι καλος ανθρωπος οποτε δεν πιστευω οτι ακομα και αν το διεγραφα παλι θα μου ευχοσουν...Η καλοσυνη ενος ανθρωπου αναβλυζει ακομα και απο τις λεξεις που χρησιμποιει και η δικη σου καλοσυνη ειναι παραπανω απο εμφανης σε αυτα που γραφεις...Σε ευχαριστω....

Regina είπε...

"το γεγονός ότι τα παιδιά πεθαίνουν από βαρεμάρα στην σχολική αίθουσα, ειδικά στα θετικά μαθήματα...συνήθως διδάσκομαι την φυσική, την χημεία, τα μαθηματικά σαν ένα απλό παπαγάλισμα ανούσιων τύπων"

chemist, DELETE DELETE! :D

Αυτή η ανάρτηση είναι για κάτι θεωρητικούς που σνομπάρουν όλα τα υπόλοιπα. Πολύ καλό το κείμενο σου, και ευτυχώς που δεν έβαλες πάλι τίποτα του στυλ "καλά τα μαθηματικά αλλά δεν είναι τίποτα σπουδαίο, όπως με η φυσική με την οποία ανακαλύπτεις τη φύση" ! Γιατί και αυτά είναι μια επιστήμη που σου δίνει τη χαρά της ανακάλυψης. Άλλο η προτίμηση του καθενός ;Ρ

Quantum Chemist είπε...

Ρετζινα μαλλον δεν εχεις καταλαβει ποτε κανω πλακα και ποτε οχι...
Και η σοβαρη μου αποψη σε αυτο που ανεφερες ειναι οτι ο χωρισμος των επιστημων ειναι τεχνιτος, για να ειναι πιο ευκολη η εκμαθηση τους....Στην ουσια η φυση δεν γνωριζει απο επιστημες...Ειναι καθολικη και μια....Οποτε ολες οι επιστημες ειναι ισαξιες...... :)

AURORA BOREALIS είπε...

Regina, ελπίζω να μη το λες στα σοβαρά. Εγώ έχω ενστάνσεις μόνο για τον τρόπο που διδάσκονται τα θετικά μαθήματα, όχι για το ίδιο το μάθημα, το οποίο βρίσκω πολύ ενδιαφέρον!

AnD είπε...

Τελείωσεεεε;;
Τώρα τί θα διαβάζω εγώ; :)

Ωραίος τύπος είσαι Αλχημιστή, ένας Homo Universalis...
Φιλοπερίεργος, καλλιεργημένος, με αντίληψη, αίσθημα ευγνωμοσύνης για τη ζωή και τις χαρές της, εύστοχος στους προβληματισμούς σου, με προτάσεις ουσίας....

Καλώς σε βρήκα λοιπόν και περιμένω συνέχεια.